Napisz referat o Janu Skrzynieckim na pol strony

Jan Skrzynecki
(ur. 1786 lub 1787, zm. 1860) generał, wódz naczelny podczas powstania listopadowego. Od 1806 roku w polskiej armii, uczestnik walk napoleońskich (m.in. Borodino), następnie w armii Królestwa Polskiego, po wybuchu powstania listopadowego dowódca brygady, a następnie dywizji piechoty. Odznaczył się w bitwie pod Grochowem, co przyczyniło się do mianowania go 26 lutego 1831 roku na naczelnego wodza. Odwołany przez sejm 12 sierpnia. Zachowywał postawę konserwatywną, zwolennik ugody z Rosją i kunktator. Nie podejmował śmiałych działań, unikał bitew, dążył do poszerszenienia swojej władzy. Po klęsce w bitwie pod Ostrołęką stracił autorytet. Na emigracji związał się z obozem Adama Jerzego Czartoryskiego, powrócił do kraju. Odznaczony orderem Virtuti Militari.

Jan Zygmunt Skrzynecki herbu Bończa (ur. 8 lutego 1787 w Żebraku k. Siedlec, zm. 12 stycznia 1860 w Krakowie) – oficer napoleoński, generał armii polskiej i belgijskiej, wódz naczelny powstania listopadowego.Urodził się w niezamożnej rodzinie jako syn Jana, rotmistrza w konfederacji barskiej, oraz Zuzanny z Mroczków. Miał dwie siostry: Teklę i Magdalenę[1], a także starszego brata Józefa, z którym uczęszczał do gimnazjum w Przemyślu. Następnie, w latach 1802–1805, kształcił się na Uniwersytecie Lwowskim. Pracował jako nauczyciel domowy. Chciał wraz z bratem wstąpić do Legionów Polskich we Włoszech, jednak pomysłowi temu sprzeciwiał się ojciec, który planował umieścić synów w akademii wojskowej w Dreźnie bądź Wiedniu[2].Skrzynecki zmarł w Krakowie w styczniu 1860. W pogrzebie wzięło udział kilkanaście tysięcy osób. Początkowo pochowany został na Cmentarzu Rakowickim, jednak w 1865 jego szczątki przeniesiono do kaplicy Jezusa Ukrzyżowanego w kościele Dominikanów w Krakowie, gdzie postawiono pomnik nagrobny autorstwa Władysława Oleszczyńskiego[2].