Sróć mit o adamie i ewie

Adam (hebr. אדם; arab. آدم – "człowiek" / "mężczyzna"), dosł. "czerwony", od koloru ziemi, z której został ulepiony) i Ewa (hebr. חוה Chawa – "budząca życie"; arab. حواء Hawwaa) – według relacji biblijnych, zawartych w Księdze Rodzaju, pierwsi ludzie. Podobną historię zawiera tradycja manichejska; wzbogacona o dodatkowe elementy została też zawarta w Koranie.
Księga Rodzaju zawiera dwie tradycje odnośnie do stworzenia pierwszych ludzi – według starszej Bóg najpierw stworzył Adama, a następnie z jego żebra tworzy Ewę; według młodszej obydwoje zostali stworzeni szóstego dnia.
Adam i Ewa mieli mieszkać w Edenie; Bóg zakazał im jedynie kosztowania owocu z drzewa poznania dobra i zła. Za namową węża-kusiciela Ewa i Adam złamali zakaz. Za ten grzech Bóg ukarał ich wygnaniem z ogrodu i przekleństwem.
Księga Rodzaju z imienia wymienia trzech synów Adama i Ewy: Kaina, Abla i Seta.

Bóg stworzył Adama i Ewę-pierwszych ludzi. Bóg zakazał im zrywać owocu zakazanego, lecz Ewa po skuszeniu przez węża ugryzła owoc i podało go Adamowi. On też zjadł cząstkę. Ewa i Adam chcieli w ten sposób wyżsi od Boga. A pycha z nieba spycha, czego doznali pierwsi ludzie, bo zostali wygnani z raju.