Twórcy Romantyzmu chętnie podejmowali motyw winy i kar .Za pomocą przykładów podanych ze znanych ci utworów

Wina i kara sa bardzo popularne w literaturze romantycznej. Niewatpliwie kara jest konsekwencja winy. W zaleznosci od popelnionego przewinienia, czlowiek w taki a nie w inny spsob placi za swoj blad.
Dziady cz. II
Utwór ten jest doskonałym przykładem. Autor opisuje poszczególne `grzechy` ludzi i dzieci, którzy po śmierci muszą ponosić karę swoich większych lub mniejszych win. Motyw ten najlepiej uwidacznia się podczas wprowadzenia do akcji Widma Złego Pana. To Duch człowieka, który za życia okrutnie traktował poddanych, bezlitośnie skazując ich na głód. Za brak miłosierdzia został skazany na tułaczkę po świecie, podczas której jego ciało jest rozszarpywane przez ptaki, mające symbolikę pokrzywdzonych poddanych. Ta postać pokazuję, że za każde przewinienie czeka odpowiednia kara.
Lilie
Żona pod nieobecnosc meża nie dochowala mu wiernosci i bojac sie konsekwencji, zabila meza. Bezposrednio po zbrodni Pani udala sie do pustelnika ktory jest odzwierciedleniem mądrości ludowej i moralności, łaczy dwa swiaty: duchowy i cielesny. Jednak kobeita nie ukazuje skruchy tylko strach przed kara. Starzec poradzil jej odejsc i zapomniec o wszystkim. Wyrzuty sumienia, nieustannie pojawiajacys ei duch meza byly meka dla zabojczyni, ktora powoli odchodzila od zmyslow. Po pewnym czasie do domu przybywaja bracia nieboszczyka. Ci nic nie wiedzac o czynie bratowej, poprosili ja o ręke. Pani nie potrafila dokonac wyboru, udala sie wiec do pustelnika z rada. Mezczyzna zaproponowal jej, zeby wskrzesila meza, jednak kobieta nie chciala sie na rto zgodzic.Starzec zaproponowal jej aby brraci a wypletli wianki, a ona powinna wybrac ladniejszy. W cerkwi doszlo do trzeciego przewinienia. Pani zdradzila meza, obawiajac sie kary- zabila go i postanowila poslubic brata zmarlego malzonka. Uwienczeniem psychicznego cierpienia pani byla jej smierc podczas ceremoni slubnej wraz ze wszystkimi obecnymi w cerkwi, ktora za sprawa ducha zmarlego zapdala sie pod ziemie.
W tym utworze Adam Mickiewicz ukazal jak okrutna kara moga byc wyrzuty sumienia doprowadzajace winowajce do obledu.

Świtezianka
Następny utwór „Świtezianka” opowiada o losach strzelca oraz jego ukochanej. Młodzieniec przyrzekł swej miłości, iż będzie jej wierny na zawsze. Następnie kobieta wystawia swego ukochanego na próbę wierności, lecz ten zawodzi. Młodzieńca jak i jego ukochaną spotyka kara za winę popełnioną przez strzelca. Oboje zostają wchłonięci przez tajemnicze jezioro i pozostają tam na zawsze. W tym utworze kara spotyka dwoje ludzi, którzy byli w sobie zakochani. Wina jest spowodowana miłością i kłamstwem. Kolejną balladą Adama Mickiewicza jest „Lilije”. Opowiada ona o historii kobiety, która dokonała kłamstwa, następnie zbrodni. Kobieta zdradziła swego męża, następnie go zabiła, aby nikt się nie dowiedział o jej niewierności. Lecz kara dosięgnęła ją później. Kobieta nie czuła wyrzutów sumienia z powodu dokonanej zbrodni, czuła się bezkarna. Na jej winie ucierpieli również bracia zamordowanego, gdyż zamiast odszukać odpowiedzi co się stało z zaginionym bratem zaczęli uwodzić jego niewierną żonę. Kara spotkała wszystkich, żonę, która czuła się bezkarna, braci, którzy nie interesowali się swoim zaginionym bratem. Wszyscy zostali osądzeni przez oszukanego mężczyznę, wszystkich spotkała jednakowa kara. 

Balladyna
Zbrodnie Balladyny są okrutne, dokładnie przemyślane, pełne wyrachowania i bezwzględności. Bohaterka popełnia je nawet na najbliższych sobie osobach – siostrze, mężu, kochanku. Jej nieposkromiona żądza władzy połączona z wielką ambicją i determinacją w dążeniu do celu czynią z niej niezwykle skuteczną i zarazem wręcz nieludzką morderczynię. Nic więc dziwnego, że zbrodnie Balladyny spotykają się z karą, która z jednej strony przyjmuje formę męczących halucynacji, urojeń i omamów, a z drugiej – fizycznej śmierci. Problemy psychiczne morderczyni pokazują, że umysł osoby nawet tak bardzo pozbawionej skrupułów jak Balladyna nie jest w stanie poradzić sobie z obciążeniem, jakim jest zbrodnia. Nie można też zapominać o kainowym piętnie, czyli znamieniu na czole, które nie pozwala głównej bohaterce uciec od popełnionych czynów. Ostateczną karą i symbolem finalnego zwycięstwa sprawiedliwości jest śmierć Balladyny, na którą skazuje się sama, zsyłając karę na wyrodną córkę, która wygnała z domu matkę, czyli na samą siebie. Kara zostaje wykonana przez Boga i przybiera formę pioruna.