Jak Grek z ,,W pustyni i w puszczy'' znalazł się w Chartumie

roz.2
W czasie obiadu dzieci dostały od ojców wspaniałą wiadomość: wszyscy jadą na urlop do miasta Medinet, wielkiej oazy na lewym brzegu Nilu. Ojcowie mieli jechać natychmiast, dzieci wraz z panią Olivier miały dojechać tydzień później. Pani Olivier obawiała się mahdystów, ale Rawlison uspokoił ją, iż oblegany przez nich Chartum leży daleko od Medinet. Rozmowy o powstaniu przerwał Murzyn, oznajmiając, że przyszła Fatma i prosi o posłuchanie. Sudanka prosiła o wstawiennictwo w sprawie pozwolenia na wyjazd do rzekomo chorego męża. Jej zaklinania były nieszczere i kłamliwe. Dobroduszna Nel zaczęła prosić ojca o pomoc dla błagającej kobiety. Ten zgodził się.
Fatma po wyjściu od Anglika dała Chamisowi pieniądze, pismo i instrukcje dla Idrysa, znajdującego się w Medinet. Widać było, że jest z nim w zmowie i szykuje jakiś podstęp związany z Nel i ze Stasiem.

roz. 13
Beduini, dotarłszy do Assuanu, zwolnili tempo. Uzupełniono zapasy wody, ale zaczęło brakować żywności. Staś zaczął wątpić, czy pościg ich dogoni: tu rząd angielski nie miał już tak wielkich wpły wów. Myślał o ratunku na własną rękę. Wykradł kilka naboi, ale nie posiadał broni. Przekonał Idrysa, że powinien nauczyć się strzelać, i sam został jego nauczycielem. Podczas jednej lekcji strzelania nadarzyła się okazja, aby zabić Sudańczyka. Staś podniósł broń do oka, gdy rozległ się hałas. To nadjeżdżali Arabowie, obwieszczając zwycięstwo Mahdiego nad Anglikami. Chartum został zdobyty.
roz.14
Zgasła ostatnia nadzieja ucieczki. Stasia ogarnęła rozpacz i upokorzenie, że nic nie może zrobić. Wiedział już, że nie może liczyć na pomoc i że jego pomysły na nic się teraz nie zdadzą. Wiedział, że jeśli wytrzymają trudy podróży, to dojadą do Mahdiego i zostaną wydani w ręce Smaina. A co jeszcze może się zdarzyć i czy Nel wytrzyma wszystkie trudy i niewygody - to była dla niego zagadka. Z obawą słuchał opowieści Arabów o zdobywaniu Chartumu i odwrocie Anglików. Karawana wciąż posuwała się naprzód. Czasami nawet zjeżdżała do wiosek.
roz 16.
Zatrzymali się w domu kupca włoskiego, zamordowanego przez Mahdystów. Teraz właścicielem domu był emir Tadhil. Zmęczona Nel szybko usnęła. Staś nocował na dworze, ale niepokój o przyjaciółkę nie dawał mu zasnąć. Idrys nie spał także. Obawiał się, że nawet sam Smain może być niezadowolony z jego czynu. Rankiem Gebhr, Idrys, Chamis, stara Dinah, Saba i dzieci wyruszyli dalej. Prowadził ich Tadhil. Reszta karawany pozostała w Chartumie. Wszędzie było widać gruzy domów, w fosach leżały trupy zabitych. Zewsząd dochodziły wrogie okrzyki - białe dzieci budziły nienawiść. Przeprawiwszy się przez rzekę, dotarli do Omdurmanu, któremu groził głód i choroby. Spotkany po drodze Grek dał dzieciom trochę wysuszonych daktyli i obiecał wspomnieć o nich Mahdiemu.