Wymień 6 cech tragedii greckiej - każdą cechę wyjaśnij.

Zachowanie zasady trzech jedności rzadko było ściśle spełniane przez tragedie i komedie starożytne. Najczęściej spełniają je tragedie Sofoklesa, najrzadziej tragedie Ajschylosa.
 Istotą akcji jest konflikt tragiczny; konflikt tragiczny polegał na z góry skazanej na porażkę walce człowieka z losem, na istnieniu dwóch równorzędnych racji, między którymi bohater musi wybierać, a każdy wybór jest zły.
 Na scenie występują razem maksymalnie trzy osoby.
 Występowanie chóru. Chór stanowił ważny składnik antycznego teatru i dramatu. Początkowo był zbiorowym uczestnikiem dialogu, potem zaś wyrazicielem idei, zbiorowej mądrości. Pieśni wykonywane przez chór wnosiły ogólne refleksje, oddzielały poszczególne epizody. Pojawieniu się chóru towarzyszyła pieśń marszowa, parodos, zaś wyjściu – exodos.
 Charakterystyczna budowa dramatu:
Prologos – wprowadzenie w akcję, wstępny dialog aktorów;
Parodos – wejście chóru na scenę;
Epeisodion – część akcji, epizod;
Stasimon – komentarz (pieśń) chóru;
Exodos – wyjście chóru.
 Występowanie kategorii katharsis. Pojęcie to zostało wprowadzone przez Arystotelesa w Poetyce. Odnosi się do przeżyć widza w obcowaniu z tragedią, która przez to, iż wzbudza litość i trwogę widza, dokonuje oczyszczenia uczuć. Arystoteles pisał, że
Litość wzbudza w nas nieszczęście człowieka niewinnego, trwogę natomiast nieszczęście człowieka podobnego do nas