Opisz  dwie choroby    układu krwionośnego      objawy przeczyny i leczenie

Do najczęstszych chorób układu krwionośnego należą:
- miażdżyca
- zawał
- udar mózgu
- wylew krwi
- choroba wieńcowa
- nadciśnienie tętnicze.

Miażdżyca jest przewlekłą chorobą tętnic, która polega na gromadzeniu się w ich ścianach związków tłuszczowych (głównie cholesterolu) oraz złogów wapnia. Następstwem tych zmian jest pogrubienie ścian tętnic i stopniowe zwężanie ich światła, a w konsekwencji utrudnienie przepływu krwi.
Miażdżyca atakuje m.in. naczynia krwionośne dostarczające krew do serca, powodując chorobę niedokrwienną serca nazywaną chorobą wieńcową. Konsekwencją zahamowania przepływu krwi w tętnicy wieńcowej jest martwica pewnej części mięśnia sercowego, czyli zawał serca.
Następstwem miażdżycy może być również udar mózgu, czyli uszkodzenie wywołane wylewem lub zahamowaniem dopływu krwi do mózgu. Udar mózgu zawsze stanowi zagrożenie dla życia. Zależnie od lokalizacji może wywoływać różne objawy, m.in. niedowład ciała lub jego części oraz zaburzenia mowy.
Nadciśnienie tętnicze objawia się stałym podwyższeniem ciśnienia krwi powyżej 140/90 mmHg. Do najczęstszych przyczyn nadciśnienia należą: choroby tarczycy i nerek oraz zmniejszenie sprężystości naczyń wywołane np. miażdżycą.
Przyczyną znacznego wzrostu ciśnienia krwi w naczyniu mogą być także zakrzepy, które mogą spowodować pęknięcie ściany naczynia. W takiej sytuacji dochodzi do krwotoku wewnętrznego, zwanego potocznie wylewem.
Nadciśnienie można zmniejszyć, stosując odpowiednią dietę i ćwiczenia fizyczne.


Mam nadzieję, że choć trochę pomogłem. Pozdrawiam

Hemofilie  – grupa trzech uwarunkowanych genetycznie skaz krwotocznych, których objawy wynikają z niedoborów czynników krzepnięcia: VIII (hemofilia A), IX (hemofilia B) lub XI (hemofilia C). Hemofilia typu A i B głównie dotyczy mężczyzn, typ C - zarówno kobiet i mężczyzn. Hemofilia A i B są chorobami sprzężonymi z płcią. Geny, których mutacje wywołują choroby, znajdują się na chromosomie X. Hemofilie dziedziczone są w sposób recesywny, co oznacza, iż chorują jedynie osoby z pełną ekspresją recesywnego genu:
mężczyźni hemizygotyczni względem zmutowanego genu, kobiety homozygotyczne względem zmutowanego genu.Objawy
1). Krwawienia wewnętrzne: krwawienia podskórne (tzw. siniaki), krwawienia do stawów szczególnie kolanowych, skokowych i łokciowych, krwawienia do mięśni np mięśnia biodrowo-lędźwiowego, łydki, krwiomocz
2). Krwawienia zewnętrzne (rzadziej): krwawienia z błony śluzowej jamy ustnej i nosa
Krwawienia które mogą zagrażać życiu: krwawienie pozaotrzewnowe, krwawienie do ośrodkowego układu nerwowego, krwawienie w okolicach szyi
Leczenie: polega na suplementacji preparatami czynników VIII lub IX. Preparaty są rekombinowane (uzyskane metodami inżynierii genetycznej) lub wysokooczyszczone, i na ogół są słabo immunogenne. Czynnik VIII ma czas biologicznego półtrwania 10-15 godzin, czynnik IX około 24 godzin, stąd w dawkowaniu czynnika IX podaje się go raz na dobę, a w celu utrzymania prawidłowego stężenia czynnika VIII połowę dawki początkowej podaje się co 12 godzin.

Zawał mięśnia sercowego - nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca. Zawał mięśnia sercowego jest postacią choroby niedokrwiennej mięśnia sercowego (obok nagłej śmierci sercowej, dławicy sercowej, przewlekłej choroby niedokrwiennej serca i tzw. „kardiomiopatii” niedokrwiennej). W krajach europejskich choroby układu krążenia (w szczególności serca, tętnic i żył) są najczęstszą przyczyną zgonów. Z powodu schorzeń sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego, umiera dwa razy więcej osób niż z powodu chorób nowotworowych.
Przyczyny: Do zawału mięśnia sercowego najczęściej dochodzi na tle miażdżycy tętnic wieńcowych w przebiegu choroby wieńcowej (często utożsamianej z chorobą niedokrwienną serca). Może ona doprowadzić do zwężenia tętnicy, pęknięcia blaszki miażdżycowej, zakrzepicy czy niedrożności, a ostatecznie do niedrożności tętnicy. Ognisko miażdżycy w ścianie tętnicy wieńcowej nazywane jest właśnie blaszką miażdżycową powstałą na skutek odkładania się cholesterolu LDL (tzw. "zły cholesterol") i innych tłuszczów w wewnętrznej ścianie tętnicy. Powoduje ona zmniejszenie światła tego naczynia i ograniczenie przepływu krwi - często w tych przypadkach pacjent odczuwa objawy dławicy piersiowej, nazywanej też dusznicą bolesną, przy wysiłku czy zdenerwowaniu.

Leczenie: http://www.kardioserwis.pl/page.php/1/0/show/278/zawa%C5%82_serca_leczenie.html