1.konflikt racji w Antygonie
2.cechy tragedii antycznej
3.Dzieje skawinskiego "latarnik"H.Sienkiewicza
4.czego ucza nas

1. Antygona chce pochować brata wbrew rozkazom Kreona, który nakazał pozostawienie zwłok bez pochówku.
2. - jedność akcji, czasu i miejsca
- max. 3 aktorów na scenie
- chór
- określony układ (prologos, parodos, epejsodiony, stasimony, exodos)
- katharsis (oczyszczenie)
- mimesis (naśladownictwo rzeczywistości)
- fatum (los)
- tragizm postaci (wynikający najczęściej z tragicznego wyboru)
- ironia tragiczna
- hybris (pycha)
3. Były powstaniec, żołnierz, patriota dostaje pracę jako latarnik z dala od innych ludzi. Gdy otrzymuje "Pana Tadeusza" Skawinski zaczytuje się przez co zapomina zapalić światło w latarni i zostaje zwolniony.
4.
5. a) liryka pośrednia (opisowa, sytuacyjna, podmiotu zbiorowego, zwrotu do adresata) i bezpośrednia (osobista, roli, maski), miłosna, patriotyczna, religijna itp.
b) w !. os. l. poj. lub zbiorowy
c) epitet (określenie rzeczownika, przymiotnik)
porównanie (przyrównanie dwóch rzeczy do siebie
apostrofa (uroczysty, podniosły, patetyczny zwrot do adresata)
onomatopeja (dźwiękonaśladownictwo)
animizacja (nieożywione elementy otrzymują cechy istot żywych)
personifikacja (uosobienie, przedmioty nieożywione jako istoty ludzkie)
oksymoron ( zestawienie wyrazów o przeciwstawnym znaczeniu, np. czarne słońce)
6.-