Przedstaw motyw zbrodni Rodiona Raskolnikowa bohatera powiesci "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Prosze o

W swojej wielkiej powieści Dostojewski przeanalizował skutki zbrodni, koncentrując się w głównej mierze na samym jej sprawcy, ale również na jego otoczeniu. Najgorsi przestępcy, tacy jak Piotr Łużyn, kierują się w swoich poczynaniach jedynie własnym interesem lub chęcią zemsty. Dlatego też są z góry skazani na porażkę i potępienie. Inni natomiast, tacy jak Raskolnikow, gotowi są popełniać jeszcze straszliwsze zbrodnie, ale ponieważ są w stanie osiągnąć zgodę z otoczeniem, Bogiem i samym sobą, mogą liczyć na odkupienie. Raskolnikow zabił starą lichwiarkę, Alonę Iwanownę i jej siostrę – Lizawietę. Pozornie nie miał żadnych wyrzutów sumienia. Jego zbrodnia była dokładnie zaplanowana, ale nie wszystko poszło zgodnie z planem. Raskolnikow zachował jednak zimną krew i zamordował kobiety z wielkim okrucieństwem: zadawał im ciosy siekierą. Mężczyzna uwierzył, że może być nadczłowiekiem, jednostką wybitną. Ideologia Raskolnikowa ma związek z filozofią Fryderyka Nietzschego. Pisał on o nadczłowieku w dziele Tako rzecze Zaratustra. Poglądy bohatera były pełne agresji – uważał, że niektórzy ludzie to pasożyty społeczne, stojące niżej w hierarchii. Alona została zabita, ponieważ jej istnienie było niepotrzebne, a nawet szkodziło – Raskolnikow uważał ją za niższą formę bytu.  Morderstwo przyczyniło się do obłędu Raskolnikowa. Okazało się, że taka filozofia nie ma sensu, stąd też płynie wniosek, że ludziom nie wolno zabijać innych. Powieść obnaża psychikę ludzką – Dostojewski przed napisaniem książki wczytywał się w kroniki policyjne, dowiadywał się o motywacjach zbrodni. Nawiązując zatem do tematu, Rodion Raskolnikow był mordercą, tak jak jest nim każdy, kto targnie się na życie niewinnego człowieka. Nie ma co do tego najmniejszych wątpliwości. Został on osądzony jak za pospolite morderstwo z chęci zysku, lecz jego motywy z pewnością odbiegają od motywów większości takich czynów. Włamał się do mieszkania lichwiarki i zabił dwie osoby, lecz zrabował jedynie zastawione przez studentów przedmioty o niewielkiej wartości, pozostawiając w mieszkaniu dużą sumę w gotówce. Skrzynkę z zastawami zakopał pod kamieniem na jednym z podwórek nie naruszając jej zawartości. Choć podejrzenia nie padają na niego, sam przyznaje się do winy. Trudno nie zauważyć, że zbrodnia Raskolnikowa nie nosi znamion pospolitego przestępstwa, lecz stanowi swoisty manifest, próbę zwalczenia zła złem, a także pewnego rodzaju eksperyment, test charakteru. Planując zabójstwo Rodion pyta: „...czy jestem wszą jak wszyscy, czy też człowiekiem? Czy potrafię przekroczyć zasady moralne? [...] Czy jestem drżącą kreaturą?” Raskolnikow powoli układa sobie własne teorie, analizuje swoje dotychczasowe życie, rozumie potrzebę zmiany i poprawy. To dzięki Sonii udaje mu się nie tracić nadziei na lepsze jutro, jutro, które będzie już na wolności. Odnajduje ukojenie w Bogu, czyta Słowo Boże, modli się. Pokutuje za swoje grzechy. Według mnie Rodnio Romanowicz Raskolnikow to postać bardzo kontrowersyjna. Trochę przypomina mi romantycznych bohaterów, którzy zdolni byli cierpieć dla szczęścia i dobra ogółu. Sądzę, że należy Rodiona ocenić pozytywnie. Był słabą psychicznie jednostką, która popełniła najcięższy grzech, ale z czasem próbuje odpokutować swoje winy. Każdemu należy dać szansę poprawy.

Na tej stronce wygrałem darmowe doładowanie 5 złotych , może ktoś chciałby je kupić? http://e-url.ga/RAWO