Wskaz najważniejsze przyczyny wybuchu II Wojny Światowej. Pilne

Po kilkumiesięcznych obradach 28 czerwca podpisano w Wersalu traktat pokojowy z Niemcami. Stwierdzenie winy Niemiec w wywołaniu wojny światowej stanowiło punkt wyjścia do sformułowania warunków pokoju.
Miały być one początkowo bardzo surowe, poważne rozbieżności wśród mocarstw koalicji oraz groźby rewolucji skłoniły zwycięzców do sporych ustępstw. Była to niewątpliwie jedna z przyczyn, które umożliwiły później odrodzenie militarnej, politycznej i gospodarczej potęgi Niemiec.
Przyczyny wybuchu II wojny światowej można podzielić na przyczyny pośrednie i bezpośrednie.

1. Dążenie grupy państw europejskich, zwłaszcza Niemiec, do rewizji traktatu wersalskiego. 

- Łamanie kolejnych ograniczeń przez Niemcy (nastąpił wzrost produkcji sprzętu wojennego i modernizacji, w marcu 1935 r. Niemcy złamały zakaz posiadania lotnictwa i wprowadziły obowiązkową służbę wojskową).
- Lekceważenie Ligi Narodów i jej rezolucji (wkroczenie do Nadrenii, przyłączenie Austrii, wypowiedzenie traktatu o nieagresji z Polską i traktatu morskiego z Anglią (powiększenie floty do 35% tonażu), lekceważenie umów międzynarodowych o nienaruszalności w Europie (Locarno, 1925 r.).
- Szukanie sojuszników w izolowanej Rosji radzieckiej (Układ w Rapallo, 1922 r.).
2. Powstanie faszyzmu jako zaborczej i rasistowskiej ideologii w Niemczech i we Włoszech.
- Głoszenie tezy o wyższości rasy germańskiej i konieczności likwidacji ras niższych (Żydów, Cyganów). Teza o przestrzeni życiowej należnej Niemcom na wschodzie.
- Utworzenie państwa policyjnego i zmilitaryzowanego oraz doskonałej armii przygotowanej do podbojów.
- Dążenie do rewizji granic przez cały okres powojenny, prowokowanie konfliktów granicznych, podburzanie mniejszości niemieckich (Sudety) do szerzenia niepokojów i rozruchów wewnętrznych.
3. Strach przed komunizmem w Europie.
- Wybieranie "mniejszego zła" poprzez popieranie ruchów nacjonalistycznych i odwetowych (poparcie wielkiego kapitału dla Adolfa Hitlera i Benito Mussoliniego).
- W kwietniu 1924 r. przedstawiony zostaje plan Dawesa, w którym zostały określone nowe formy spłaty niemieckich długów wojennych.
- W 1929 r. ogłoszony zostaje następny plan weryfikacyjny odnośnie spłat reparacji wojennych przez Niemcy zwany planem Younga.
- Strach przed nacjonalizacją jaką niesie rewolucja. Utworzenie frontu do walki z komunizmem (pakt antykominternowski [1936r.] - Niemcy, Włochy, Japonia, Hiszpania).
4. Apetyty kolonialne nowych mocarstw:
- Japonia (wojna w Chinach, dążenie do opanowania Indochin) oraz dążenie do odzyskania utraconych kolonii (Niemcy), odzyskanie przez Niemcy dawnych, wysokich wskaźników produkcji przemysłowej.
Przyczyny bezpośrednie 
1)Realizowanie przez Niemcy polityki łamania postanowień traktatu wersalskiego w sposób przyspieszony w latach 1938-39:Anschluss Austrii, zdrada monachijska mocarstw i zajęcie Sudetów, ostateczne zajęcie Czechosłowacji, przyłączenie litewskiej Kłajpedy, okrążenie Polski. Fiasko polityki „pokojowych podbojów”.
2)Wystosowanie roszczeń terytorialnych wobec Polski w 1939 r. Włączenie Gdańska do Rzeszy, przeprowadzenie eksterytorialnej autostrady przez Pomorze do Prus Wschodnich, wejście do paktu antykomintrnowskiego) i ich zdecydowane odrzucenie przez stronę polską.
3)Dążenie Rosji Radzieckiej do „czwartego rozbioru Polski” (tak wyraził się wiceminister spraw zagranicznych ZSRR Potemkin w październiku 1938 r. W momencie zagarnięcia Sudetów przez Niemcy ). Podpisanie Paktu Ribbentrop-Mołotow (sierpień 1939 r.) i jego tajnego protokołu o rozbierze Polski (określenie stref wpływów w Polsce i krajach bałtyckich, wytyczenie linii demarkacyjnych na linii rzek Sanu, Wisły i Bugu).Chęć likwidacji „Bękarta traktatu wersalskiego”(tak nazwał Polskę minister spraw zagranicznych ZSRR Wieczesław Mołotow). Dążenie Stalina do wywołania konfliktu ogólnoeuropejskiego i wojny między mocarstwami jako drogi do komunizacji Europy -bez udziału ZSRR. Chęć oderwania przez Rosję Radziecką wschodnich terenów Polski przyznanych jej przez traktat wersalski i na mocy pokoju ryskiego.
4)Wypowiedzenie przez Niemcy (29 kwietnia 1939 r.) polsko-niemieckiego paktu o nieagresji.
5)Fiasko rozmów francusko-angielsko-rosyjskich w Moskwie (lipiec-sierpień 1939) o wzajemnym bezpieczeństwie. Sygnał dla Hitlera o braku jedności sprzymierzeńców wobec Niemiec.