Dlaczego powstanie warszawskie nie bylo potrzebne?

Co roku wielu zadaje sobie pytanie: co nam dało Powstanie Warszawskie i czy w ogóle było ono potrzebne? Jaki wpływ wywarło Powstanie Warszawskie i dalej wywiera na nasze życie współczesne i na nasze postawy.


Za i przeciw wybuchowi Powstania Warszawskiego
W mediach, literaturze, w szeregu dyskusjach, od wielu lat toczyły się i toczą spory nad sensem wybuchu Powstania Warszawskiego w dniu 1 sierpnia 1944 roku.
Wielu tych co krytykuje obecnie sens wybuchu Powstania Warszawskiego podnosi główne argumenty na NIE, jak wiemy wynikające z samych liczb.
Powstanie pochłonęło 16 tysięcy istnień ludzkich samych walczących powstańców, 17 tysięcy dostało się do niemieckiej niewoli, 6 tysięcy było rannych. Około 200 tysięcy cywilnych mieszkańców stolicy zostało wymordowanych, 70 tysięcy wywieziono do obozów koncentracyjnych, 165 tysięcy na roboty do Niemiec. Miasto, które było przede wojna pięknym z wieloma zabytkami kultury światowej okupant zniszczył w 90 procentach.
Ale Warszawa szybko powstała z gruzów już nie jest miastem umarłych to OBECNIE kwitnąca stolica dużego Europejskiego państwa w centrum Europy. Straty materialne zatem zostały odbudowane, a straty ludzkie? Jak je ocenić i wyważyć. Czy istnieje jeszcze coś więcej niż liczba zabitych i rannych. Życia przecież się już nigdy nie wróci.
Dlaczego to właśnie Polacy walczyli tak zaciekle z okupantem niemieckim?
Polska -1938 rok ludność 35 mln. Po 1945 r. 23,6 mln., obecnie 38.5 mln ludności. Polska na przestrzeni swoich dziejów, jak wiemy z historii, nigdy nie poddawała się żadnym naciskom ani okupantom. Takie działanie wynika z naszej mentalności i tożsamości narodowej. Polska zbudowana na podwalinach idei wolności i dla wolności jej obywatele gotowi byli poświecić swoje życie. Tym bardziej jak podkreśla wielu, była to bezsensowna śmierć Powstańców na barykadach stolicy.
Wszyscy zaborcy i okupanci Polski na przewstrzeni dziejów doskonale zdawali sobie sprawę z ceny takiego działania, wiedzieli doskonale, że naród Polski nie ugnie się, a hasła "Poddajcie się, wasz opór jest bezcelowy" nigdy nie skutkował załamaniem się ducha walki i obrony.
Tak było za czasów walki o państwowość po I wojnie światowej, tak też było w czasie II wojny światowej i walki z okupantem Niemieckim na wszystkich okupowanych terenach naszego kraju.
Pamiętajmy, że stosunek do przeszłości kreuje naszą narodową tożsamość. Ludność okupowanej Polski przeciwstawiała się terrorowi i prześladowaniem okupanta od samego początku okupacji już od września 1939 r. Szczególnie ta walka z okupantem skupiała się w stolicy kraju nie dlatego iż tam przebywał kwiat intelektualny Polski i dowództwo armii podziemnej wraz z przeszkolonymi żołnierzami podziemia ale dlatego, że gdzieś głęboko w sercach Polaków tkwiły wartości patriotyczne oraz poczucie niezależności, państwowości, i własnego honoru.
Czym większe były represje okupanta, tym bardziej zacięta była walka uciemiężonych. Oczywiście były też i powody takiego działania wynikajace z czynników tzw. politycznych oraz strategicznych Rządu Polskiego w Londynie oraz innych środowisk polonijnych głównie usytuowanych na wschodzie ZSRR, o czym podaje nam literatura przedmiotu.
Dyskusje trwają, ale co nam one dają obecnie?
Dyskusje o sensie i roli Powstania Warszawskiego trwają i trwać będą, ponieważ każdy ma prawo do swobodnej i indywidualnej jego oceny i dobrze, gdyż są to prawa demokracji i wolności. Ścierają się poglądy i postawy różnych osób i środowisk stając się niejednokrotnie także czystą grą polityczną.
Większośc Polaków jak podają w ostatnim okresie media w ilości 61 procent ankietowanych jest zdania, że Powstanie Warszawskie miało sens i dobrze, że wybuchło w dniu 1 sierpnia 1944 roku.
Moim zdaniem, gdy ktoś zacznie krytykować ideę samego zrywu powstańczego na barykadach Warszawy powinien zdawać sobie sprawę czy czasami taką postawą nie wyrządza krzywdy sobie i innym. Taka osoba nie tylko próbuje zmieniać naszą narodową tożsamość, ale i nastawienie narodu do potrzeby obrony własnego kraju.
Krytyka idei zrywu i walki z okupantem i agresorem jest zbrodnią na narodzie polskim. Widocznie ci co to czynią nie są Polakami i nigdy nimi nie byli i nie mają moralnego ani żadnego innego prawa, by złamać ducha narodowego czerpanego z własnej historii.
Ten duch i te postawy mają przypominać potencjalnemu zaborcy czy agresorowi, że podniesienie ręki na Polskę ZAWSZE grozi odwetem bez względu na cenę tego odwetu.
Taka postawa Powstańczej Warszawy ma wielką cenę obecnie nie tylko by np. Putin oraz Rosja zdawali sobie sprawę z konsekwencji jakiejkolwiek agresji na Polskę, ale i dlatego, że Powstanie Warszawskie miało wagę i sens nie dla tamtej chwili, ale dla późniejszej historii naszego kraju i narodu.
Na gruzach Powstańczej Warszawy wykuwały się już wówczas w 1944 roku postawy i cele, które po wielu latach doprowadziły do obalenia komunizmu i powstania tego o czym Powstańcy Warszawy marzyli ginąc na barykadach Warszawy – o wolnej Polsce.
Powstanie Warszawskie było i jest dla Polaków nie tylko symbolem walki o narodowe wyzwolenie, ale stało się też współczesnym symbolem wartości największych – patriotyzmu i poczucia własnej ojczyzny.
Minutą ciszy w dniu 1 sierpnia 2014 r. o godzinie 17:00 uczcijmy pamięć o tych, którzy nie kłaniając się śmierci walczyli o to by "Polska była Polską".