profil

Historia Wa偶niejszych Doktryn Politycznych i Prawnych - konspekt

Ostatnia aktualizacja: 2021-03-03
poleca 85% 134 g艂os贸w

Tre艣膰 Grafika
Filmy
Komentarze
Arystoteles Platon Protagoras Pitagoras 艣w Augustyn Homer

Historia Wa偶niejszych Doktryn Politycznych i Prawnych (HWDP i P)

Niniejsza strona zawiera konspekt z dzedziny histrorii doktryn politycznych i prawnych. Korzystaj膮cy z niego robi膮 to na w艂asn膮 odpowiedzialno艣膰. W dokumencie tym zastosow艂em pewne skr贸ty. Przyk艂adowo skr贸t "p." oznacza "panstwo", "pr." oznacza "prawo". Konsekwencja cz臋sto nie jest zachowana.

GRECJA
Homer - podzia艂 spo艂eczny - kr贸lowie (szczyt), szlachta (na wozach), prosty lud (偶o艂nierze piechoty) - lud jest aktywny, ale ma ma艂o do powiedzenia; Monarchia - zasadanie wzruszona, w艂adza pochodzi od najwy偶szego boga, dominuje m. dynastyczna i dziedziczna w obr臋bie rasy kr贸lewskiej; jest tylko wola Boga, jej rzecznikiem kr贸l; Zgromadzenia - na z. mo偶na krytykowa膰 kr贸la, ale on ma ostateczn膮 decyzj臋. Hezjod - krytyka zjadaczy prezent贸w, ci臋偶ka praca ch艂op贸w jest wol膮 bog贸w, ma walor religijny, H. nie by艂 rewolucjonist膮, idea艂: pracuj膮cy ch艂op, sprawiedliwy, dobry kr贸l; w艂adza rozmija si臋 z wol膮 bog贸w; Prawo akcent na s臋dziowske funkcje w艂adzy, Kr贸l przemawia艂 w imieniu bog贸w, porz膮dek prawny wsp贸lny dla bog贸w i ludzi.

Okres Przej艣cia do demokracji: synojkizm - tworzenie warownego miasta, 艂膮czenie gmin, centralizacja w艂adzy, powstanie polis.

Solon - rzecznik kompromisu klasowego i politycznego, zni贸s艂 d艂ugi i niewol臋 za nie; nie zmieni艂 struktury agrarnej, dla ludu - skromny wp艂yw na rz膮dy; ustr贸j to gra si艂 spo艂ecznych, dobre prawo to narz臋dzie kompromisu; Ajschylos - nie by艂 rzecznikiem radykalnych zmian, w艂adza oparta na przemocy jest skuteczna tylko wobec uznaj膮cych j膮; za arystokratyczn膮 struktur膮 Aeropagu;

Pindar - tr贸jpodzia艂 ustroj贸w, rz膮d mo偶e sprawowa膰: kr贸l (w艂adca), pop臋dliwy t艂um, grupa m膮drych; zwolennik arystokracji; demokracja niemi艂a, bo lud 艣lepy; kr贸l nie mo偶e mie膰 w艂adzy arbitralnej; nie mo偶e 偶膮da膰 wi臋cej ni偶 mu dano; nie wa偶na legalno艣膰, byle tyran wykonywa艂 w艂adz臋 szlachetnie i godnie; Program monarchii - wsp贸艂praca arystokracji w rz膮dzie;

Heraklit z Efezu - 艢wiat wieczny, niestworzony, my艣l rz膮dzi wszystkim, jej moznanie jest jedyn膮 m膮dro艣ci膮, wojna jest zjawiskiem powszechnym, Boskie prawo - rozumny porz膮dek kosmosu; nie gustowa艂 w demokracji; lud powinien walczy膰 o swoje prawa, prawem jest te偶 pos艂usze艅stwo wobec jednego; 偶aden kompromis nie jest sta艂y, sta艂y jest konflikt spo艂eczny;

SOFISTYKA
rola burzycieli tradycjonalizmu i demaskator贸w iluzji; programowo odrzucili badania nad istotom i istnieniem bog贸w; sztuka narzucania nies艂usznych opini;

Protagoras (relatywizm) - cz艂owiek - obywatel to jedyna miara instytucji spo艂ecznych; prymat konwencji nad natur膮, prawo jest dobre, dop贸ki ludzie tak uwa偶aj膮 - relatywizm; pozytywizm - wysoka ocena przyj臋tych regu艂 i nakaz nauczenia si臋 ich i przestrzegania;

Gorgiasz (okazjonalizm) - nie wa偶ne s膮 regu艂y, wa偶ne s膮 okoliczno艣ci, wobec kt贸rych mo偶na si臋 zachowa膰 dobrze lub 藕le; pierwszy raz w zach. filozofii prawa wyst臋puje prawno polityczna idea prymatu indywidualnego przypadku nad abstrakcyjn膮 regu艂膮;

Antyfon (pr. natury) - sprawiedliwo艣膰 - przestrzeganie pr. pa艅stwowych, ale tylko przy 艣wiadkach, bez nich lepiej przestrzega膰 pr. nat.; pos艂usze艅stwo ludzkim prawom mo偶e przynosi膰 szkod臋, bo czasem jest sprzeczne z pr. nat.; szlachectwo to tylko pusta nazwa - radyk. demokratyczna konkluzja;

Hippiasz (pr.nat.) - pr. ludzi nie zawsze s膮 sprawiedliwe, wszyscy s膮 krewnymi wedle pr. nat.;

Kalikles (fikcyjny) (prawo silniejszego) - dzia艂acz partyjny to karierowicz, demagog, (s艂awa, maj膮tek, niepodleganie nikomu) silniejszy powinien mie膰 wi臋cej ni偶 s艂abszy;

Trazymach - ka偶dy rz膮d ustanawia prawa dla w艂asnego interesu, sprawiedliwo艣膰 - interes silniejszego;

DOKTRYNA DEMOKRACJI
1. wolno艣膰 - dla wszystkich grek贸w, w艂膮czeni niewolnicy;
2. r贸wno艣膰 prawa - r贸wno艣膰 g艂osu, udzia艂u we w艂adzy, czasem wychowania i maj膮tku; wyb贸r przez losowanie, diety dla pe艂ni膮cych funkcje, na wysokie stanowiska dobrze urodzonych i bogatych, bo lepiej wykszta艂ceni i mniej podatni na korupcj臋;
3. rz膮dy prawa - w demokracji prawa powinny by膰 panem; podleganie prawu ustanowionego przez siebie;
4. usuni臋cie poza obr臋b aktywno艣ci: cudzoziemc贸w, kobiety, niewolnych;

KRYZYS
Ksenofont idea wychowania elity najlepszych, kr贸l to ojciec ludu, gwarancje - umowa z arystokr.; Isokrates idea panhelenistyczna, zaniechanie wojen wewn臋trznych; wojna na zewn膮trz;

Domestenes apel o aktywno艣膰 polityczn膮 Ate艅czyk贸w, by liczyli na w艂asne si艂y;

PLATON
trzeba po艂膮czy膰 filozofi臋 i w艂. (zdoby膰 w艂. lub uczy膰 kr贸li), elitarna koncepcja polityki;

1. idealizm - 艣wiat niezmiennych poj臋膰 moralnych, niech臋膰 do przemian ustroj贸w;
2. pa艅stwo rzeczywiste - degradacja ustroj贸w: Timokracja (rz膮dy odwa偶nych), chciwo艣膰, 偶膮dza 艂upu; Oligarchia (rz膮dy bogatych), sk膮pstwo, walki klas, rewolucja; Demokracja (anarchia) brak dyscypliny spo艂. lud szuka protektora; Tyrania (strach, zbrodnia) - wszystkie ustroje chybione i niesta艂e, ka偶dy mo偶e dzia艂a膰 z prawem lub przeciw prawu;
3. polis hierarchiczna segregacja klas; wychowanie stra偶nik贸w; cenzura mit贸w; r贸wnouprawnienie kobiet; komunizm klas rz膮dz膮cych; wysokie idea艂y moralne t艂umacz膮 u偶ywanie k艂amstwa w rz膮dzeniu;

ARYSTOTELES
1. Pa艅stwo nale偶y do twor贸w natury; (naturalny rozw贸j: rodzina, gmina, pa艅stwo);
2. niewyobra偶alni ludzie 偶yj膮cy z natury poza pa艅stwem;
3. ca艂o艣膰 pierwej od cz臋艣ci, pa艅stwo pierwej od rodziny;

Podzia艂 ustroj贸w:
A. czy jednostka, grupa, og贸艂:
a) dobre: monarchia, arystokracja, politeja;
b) zdegenerowane: tyrania, oligarchia, demokracja;

B. kryterium ilo艣ciowe zast膮pi艂 przez spo艂eczne:
a) oligarchia (bogaci nawet w wi臋kszo艣ci),
b) demokracja (ubodzy nawet w mniejszo艣ci),
c) politeja (mieszanina a i b); nie ma ostrych granic ustrojowych; jako zabespieczenie przed rewolucj膮: ustr贸j u艣redniony; Pa艅stwo ma miar臋 wielko艣ci (nie mo偶e by膰 zbyt ludne); wi臋ksze pa艅stwa mniej nara偶one na wstrz膮sy, bo liczniejszy stan 艣redni; Prawo Natury - zawsze ten sam walor, niezale偶ne od ludzi, potrzeba w艂. pryw. konieczno艣膰 w艂. m臋偶owskiej i ojcowskiej, podzia艂 na wolnych i niewolnik贸w, pr.nat. - daje normy og贸lne, ustawodawstwo ludzi - szczeg贸lne; nale偶y orzeka膰 na zasadzie s艂uszno艣ci;

EPOKA HELLENISTYCZNA
Z rozk艂adu imperium Aleksandra kilka kr贸lestw, 3 wa偶ne:

1. Macedonii - polityczna rola wojska, kr贸l narodowy, najs艂abiej idea bosko艣ci w艂adzcy;
2. Selenkid贸w - kr贸l to nowy b贸g, po偶膮tkuje sprawy ziemskie, dzia艂a zawsze sprawiedliwie, bosko艣膰 w艂adzy to program polityczny;
3. Egipt - bosko艣膰 w艂adzcy jednoczy艂a pa艅stwo wok贸艂 niego;

STOICYZM
wszystkim rz膮dzi przeznaczenie, cnota jest warto艣ci膮 absolutn膮, jednakowa u cz艂owieka wolnego i niewolnego, kobiety i m臋szczyzny; Pr.Nat. - rz膮dzi ca艂ym kosmosem, czyny: k膮panie si臋, 偶ycie w spo艂eczno艣ci, pomaganie innym; szlachetne wskazania etyczne; nie wierzyli w si艂臋 publicznego wychowania; pe艂na autonomia m臋drca, mo偶e opu艣ci膰 艣wiat, nikt go nie mo偶e zmusi膰 do czego艣, czego nie chce; Pa艅stwo - postulat aktywno艣ci politycznej; filozof ma pomaga膰, by pr. ludzi w zgodzie z pr. nat.; nie stawiali kr贸l贸w ponad innych; m臋drcy ponadnarodowa wsp贸lnota; Spo艂ecze艅stwo - nie nale偶y dzieli膰 ludzi wedle pochodzenia, ka偶dy m臋drzec jest zawsze wolny, g艂upiec - niewolnikiem (po偶膮da艅), wolno艣膰 jest stanem wewn臋trznym;

CYNIZM
Antystenes - cnota: jedyna rzecz potrzebna ludziom do 偶ycia, 偶ycie zgodne z natur膮; zaspakajanie potrzeb naturalnych (dos艂ownie); pogarda dla wi臋z贸w spo艂ecznych, odrzucenie w艂asno艣ci, pieni臋dzy, wojska, s膮du, ma艂偶e艅stwa, bezpa艅stwowo艣膰, anarchia;

EPIKUREIZM
Epikur - cz艂owiek powinien 偶y膰 wedle w艂asnego uznania, nie troszcz膮c si臋 o bog贸w i o przysz艂o艣膰; rozs膮dny wyb贸r rozkoszy cywilizacji; pa艅stwo (rodzaj umowy) ma gwarantowa膰 zewn臋trzny spok贸j; Nie wszyscy s膮 m臋drcami, ustawy zapobiegaj膮 z艂ym czynom;

RZYM
Idea magistratury - podstawa ustroju; wysocy urz臋dnicy wyposa偶eni we w艂adz臋, obowi膮zki urz臋dnik贸w; pa艅stwo - wsp贸lne dobro ludu;

Polibiusz - ludzie poznaj膮 sens wydarze艅, gdy s膮 one histori膮, odrzucenie przeznaczenia; Idea cyklicznego rozwoju pa艅stw i ustroj贸w, degradacja (Platon); rada - nale偶y stworzy膰 ustr贸j mieszany; ustr贸j Rzymu: dwaj konsulowie (monarchia), senat (arystokracja), zgrom. ludowe (demokracja);

Tyberiusz & Gajusz Grakchowie - reformy odg贸rne, rekonstrukcja silnej armi obywatelskiej; zwi臋kszenie udzia艂u ch艂op贸w w korzy艣ciach z podboj贸w;

KRYZYS REPUBLIKI
popularowie: nale偶y obali膰 rz膮dy senatu i wr贸ci膰 do rzeczpospolitej ch艂opsko - rzo艂nierskiej; Ale - zawodowa armia na us艂ugach dow贸dc贸w - kult jednostki, bosko艣膰 w艂adzy;

Cicero - Pa艅stwo - produkt naturalnego instynktu spo艂.; lud - wsp贸lnota prawa i interes贸w; krytyk zr贸wnania d贸br; podboje rzymu dobre, ale niech prowincje decyduj膮 o sobie; sympatia dla rz膮d贸w arystokracji; pa艅stwo idealne mieszanka trzech podstaw (ustr贸j mieszany) plus zgoda klas; koncesje dla ludu - wentyl bezpiecze艅stwa; w sytuacji kryzysowej ocalenie pa艅stwa mo偶e zale偶e膰 od jednostki lub grupy; Prawo - nat. na 1 miejscu; z艂e prawa ludzi nie s膮 prawem; pa艅stwo rz膮dzone wedle z艂ych praw nie jest pa艅stwem;

CESARSTWO
Seneka - stoik; wsp贸lnota wszystkich cnotliwych, solidarno艣膰 og贸lno ludzka, r贸wno艣膰; dobry monarcha - s艂uga wsp贸lnoty pa艅stwowej, ojciec ludu;

POST臉P IDEOLOGII MONARCHISTYCZ.
dobry cesarz dobrowolnie przestrzega prawa i rz膮dzi na wz贸r boga; idea monarchy namiestnika bo偶ego; w艂. cesarska i bosko艣膰 - zasada jedno艣ci pa艅stwa, przy wielo艣ci lud贸w;

DOKTRYNA PRAWNIK脫W
systematyka prawa: pr.nat, pr. narod贸w, pr. cywilne; idea, 偶e normy pr. powinny by膰 w zgodzie z naturalnym rozumem, i 偶e wszyscy ludzie s膮 r贸wni i wolni (stoicyzm), ale akceptowanie aktualnego systemu; wola w艂adzcy jest prawem, ale dlatego, 偶e lud tak chcia艂, lud przela艂 na cesarza swoj膮 w艂adz臋; pr. zwyczajowe te偶 jest wyrazem woli ludu (te偶 jest pr.);

WCZESNE CHRZE艢CIJA艃STWO
w opozycji do formalistycznej religijno艣ci faryzeuszy, do niewiary w nie艣miertelno艣膰 duszy (anty Saduceuszom), idea艂 doskona艂o艣ci moralnej i mi艂o艣ci (przeciw Zelotom);
Pawe艂 z Tarsu - kr贸lowie docze艣ni - s艂udzy diab艂a, ale w艂adza 艣wiecka pochodzi od boga; dobry chrze艣cijanin powinien - by膰 pos艂uszny w艂. 艣wieckiej, dawa膰 przyk艂ad spokoju, uczciwo艣ci, ani anarchista, ani nier贸b; w NT nie ma propozycji zmian ustrojowych;
II I III W.

Grek Ireneusz - biskupi - element monarchiczny w ko艣ciele; Pa艅stwo pochodzi od Boga, jest dla pogan, wi臋c cnotliwy chrze艣cijanin go nie potrzebuje; nie musi z nim wsp贸艂pracowa膰; niech wykorzystuje 艂ad i spok贸j cesarstwa dla g艂oszenia ewangelii nie dla polityki;

Orygenes - poga艅skie cesarstwo z woli bo偶ej zjednoczy艂o 艣wiat; dla lepszego szerzenia wiary chrze艣cijanie gotowi s膮 wykonywa膰 obowi膮zki obywatelskie; Pa艅stwo pochodzi od boga; 藕li w艂adcy - kara bo偶a; mo偶na odm贸wi膰 pos艂usze艅stwa w艂. je艣li nakazuje co艣 sprzecznego z wiar膮;

Tertulian - wszystkie w艂adze zawsze s膮 wrogiem sprawy bo偶ej chrze艣cijanom pa艅stwo jest obce; jedyne jakie uznaj膮 - ca艂y 艣wiat; 艣wiat jest dzie艂em boga, instytucje doczesne - diab艂a;

PRAWO NATURY
uczy mi艂o艣ci bli藕niego; ludzie mog膮 pozna膰 dzie艂o bo偶e, tym samym pr.nat. nale偶y szanowa膰 pr. poz. je艣li nie jest sprzeczne z pr. nat.; wa偶ne co dobre a co z艂e, nie co nakazane i zakazane; W艂asno艣膰 - czasowe u偶ytkowanie, nale偶y do Boga; ka偶dy jest niewolnikiem Boga; niewolnik jest bo偶ym wyzwole艅cem; bogactwo jest moralnie oboj臋tne, liczy si臋 u偶ytek;

Euzebiusz z Cezarei - (teologia imperialna) - cesarz utraci艂 rol臋 boga, ale rz膮d膮c ziemskim kr贸lestwem imituje swojego boskiego w艂adc臋; namiestnik i t艂umacz; podwa偶ona tradycja rozdzielenia wiary i polityki;

Augustyn - 2 pa艅stwa - bo偶e i ziemskie; niewidzialny ko艣ci贸艂 z Jezusem - wszyscy 藕li (maj膮tek i 偶膮dza w艂.); Pa艅stwo - wi臋kszo艣膰 z艂ych, jedyne zadanie p. - represje; w艂. daje ludziom zewn臋trzny spok贸j i min. bezpiecze艅stwa; w艂. jednako dla dobrych i z艂ych - boskie plany; sprawiedliwo艣膰 nie konieczna cecha p.; kr贸la od zb贸ja nie r贸偶ni brak chciwo艣ci ale bezkarno艣膰; chrze艣膰. powinni tolerowa膰 nawet z艂e rz膮dy, chyba, 偶e sprzeczne pr. bo偶ym; tylko bierny op贸r; Wojna - forma kary dla z艂ych w艂adc贸w i ludzi; przy zwalczaniu herezji - represja zabrania czyni膰 藕le; potem - represja za wyznawanie b艂臋du; w艂asno艣膰 - wg pr. bo偶ego wszystko by艂o wsp贸lne; z艂e u偶ywanie nie powoduje utraty w艂asno艣ci; niewola te偶 z pr. ludzkiego;

艢REDNIOWIECZE

DOKTRYNA IMPERIALNA BIZANCJUM
po podziale cesarstwa: cesarz bo偶y namiestnik; kierownictwo nad ko艣cio艂em, rol臋 biskupa; bunt przeciw w艂. - 艣wi臋tokradztwo; formaln膮 podstaw膮 w艂. cesarza - elekcja senatu, wojska, ludu; inspiruje ich b贸g ; nie mo偶na by膰 chrze艣cijaninem i nie by膰 poddanym cesarza; nie oddzielono religii i polityki;

KAROLI艃SKA IDEA IMPERIALNA
elementy franko艅skie w doktrynie: cesarstwo oparte na sile mienia i podboju; elementy chrze艣cija艅skie:koronacja odda艂a Karolowi zwierzchnictwo nad ko艣cio艂em zach., mianowa艂 i us贸wa艂 biskup贸w; czuwa艂 nad szerzaniem i czysto艣ci膮 wiary;

IDEOLOGIA KO艢CIELNA
sojusz papiestwa z w艂adcami frank贸w; w艂adza 艣wiecka papie偶a w pa艅stwie ko艣cielnym; wol臋 boga kr贸l otrzymuje przez biskup贸w; przeciwstawienie idei monarchicz. ko艣cio艂a - ide臋 ko艣cio艂a republik. Za prymatem papie偶a - "darowizna Konstantyna" (falsyfikat);

SP脫R CESARZ - PAPIE呕
Nowe cesarstwo Ottona I;

Cesarz - w艂adca wielu kraj贸w, lud贸w, patron ko艣cio艂a, bicz bo偶y na pogan i z艂ych chrze艣cijan, kontynuator antycznego imperium; powo艂ywany elekcyjnie; Sp贸r o inwestytur臋 - ideologia papalizmu - bo偶e pochodzenie w艂adzy jest niepewne; proces desakralizacji - zrywanie z monarch贸w aureoli 艣wi臋to艣ci, pozbawianie ich char. namiestnik贸w bo偶ych; jedyny namiestnik boga - papie偶; teza o papieskim prawie ustanawiania w艂adc贸w; pr. kontroli, czy kr贸lowie rz膮dz膮 zgodnie z pr. bo偶ym; pr. odbierania w艂. jako sankcja; Regali艣ci - przeciw kontrolowaniu i detronizacji kr贸l贸w; teza o kr贸lu namiestniku bo偶ym, przeciw pr. zwalniania z przysi臋gi wierno艣cikr贸lowi - pos膮dzenie o nawo艂ywanie do krzywoprzysi臋stwa;

艢REDNIOWIECZNA FILOZOFIA POLITYCZNA
nowe pr膮dy kwestionuj膮ce tradycyjny dogmatyzm, tradycjonalizm filozoficzny, ide臋 raz odkrytej prawdy: Jan z Salisbury (XIIw.) - (gb) cz艂owiek winien i艣膰 za wskazaniami natury (cyceron); wszystko co jest jest tworem boga; Pa艅stwo - imitacja natury, organizm; silny kr贸l potrafi膮cy poskromi膰 z艂oczy艅c贸w, nie mo偶e by膰 zbyt silny, bo ograniczy wolno艣膰 kleru; kr贸la mo偶na obali膰 - je艣li nie przestrzega pr. bo偶ych (tyran); tyranob贸jstwo wyj膮tkowo dopuszczone, dzia艂anie boga przez narz臋dzie; w艂. kr贸la pochodzi od boga, lud nie mo偶e jej odebra膰; Prawo oporu - zbiorowy op贸r 艣rodowisk feudalnych, je艣li w艂adca naruszy艂 interes powszechny;

UNIWERSYTECKA NAUKA PRAWA
Glosatorzy - komentowali pr. rzymskie; w odniesieniu do cesarstwa - cesarz w艂adc膮 艣wiata, panem Italii, szefem ko艣cio艂a;

DOKTRYNA MONARCHII NARODOWEJ
odbudowa autorytetu monarchii, pok贸j wewn臋trzny na艂o偶ony przez ustawy; patriotyzm wyprzedza艂 powinno艣ci lenne, wst臋p do suwerenno艣ci pa艅stwa; (XII, XIIIw) kr贸l jest cesarzem w swoim kr贸lestwie, wytr膮cenie cesarzowi broni; kr贸l ma prawo do podatk贸w, do ustawodawstwa, prawa suwerenne kr贸la niezbywalne; jurysdykcja kr贸la nad wszystkimi w swoim kr贸lestwie;

IDEOLOGIA IMPERIALNA
ekspansja Niemiec, wkraczanie do pa艅stw europ. wi臋c potrzebna ideologia; cesarz - dziedzic rzymskich imperator贸w, namiestnik boga na ziemi; prawo wkraczania w sprawy ko艣cio艂a (zwo艂ywanie sobor贸w);

TEORIA PAPALIZMU
(XIIIw.) centralizacja ko艣cio艂a; papie偶 mo偶e wkroczy膰 w sfer臋 艣wieck膮 po艣rednio z racji swej w艂adzy duchowej; [z powodu grzechu w艂. 艣wieckiej]; drugi nurt - hierokratyczny - papie偶 mo偶e ingerowa膰 zawsze, jest 藕r贸d艂em wszelkiej w艂adzy pa艅stwowej i s臋dzi膮 wszystkich ludzi;

IDEOLOGIA KOMUNALNA
has艂a ruchu miejskiego: wolno艣膰 (od w艂. pan贸w prywatnych), pok贸j; komuna - wolna republika miejska; W pokoju w Konstancji miasta lombardzkie dosta艂y faktyczn膮 niezawis艂o艣膰, przy pozorach zwierzchnictwa cesarza;

IDEOLOGIA PLEBEJSKA
projekty plebejskie w ruch sekt i herezji; reformy ko艣cio艂a - dobrowolne ub贸stwo; kwestionowano cz臋sto porz膮dek pa艅stwa - osobista cnota nie oficjalne powo艂anie daje prawo do zajmowania urz臋d贸w; Katarowie - kwestionowanie (monarchia, hierarchia, w艂asno艣膰, liturgia, wojny i krucjaty) 艣wiat nie nadaje si臋 do reformowania; Waldensowie - przeciw z艂ym duchownym, papiestwu, hierarchi, przysi臋gom, wyrzekali si臋 w艂asno艣ci i pracy, nie uznawali s膮d贸w; Joachinizm - dzieje ludzko艣ci to 3 epoki: Ojca (rz膮dy pr., niewola), syna (rz膮dy 艂asi, swobody), Ducha (bez niewoli, potrzeby pracy, ko艣ci贸艂 duchowy)

艢REDNIOWIECZNA TEORIA PRAWA
1. Dualizm -
a) pr.nat. - natura to b贸g, dla komunist贸w - pr. nat. tylko dla ludzi;
b) pierwotna natura ludzi przed upadkiem w grzechu;
c) ST to pr. nat. a w szczeg贸lno艣ci: czy艅cie innym jak chcecie, aby wam czyniono; Fryderyk II - matk膮 prawa jest naturalny rozum, jego interpretatorem jest w艂adca, jest nieomylny;

2. Ustawa - zwyczaj; pr. lenne wyklucza艂o zmian臋 zwyczaju przez ustaw臋; pr. Justynia艅skie - odwrotnie; jednak poglad, 偶e lokalny zwyczaj mo偶e degradowa膰 ustaw臋;

3. Prawo - przywilej; wy偶szo艣膰 u偶yteczno艣ci publicznej nad prywat膮; przywileje nie mog膮 przynosi膰 uszczerbku pr. powszechnym; 4. Monarcha zwi膮zany pr. pozytywnym; tylko moralnie, bez sankcji;

P脫殴NE 艢REDNIOWIECZE
Arystoteles 艁aci艅ski - zwrot ku staro偶ytno艣ci, przek艂ady Arystotelesa na 艂acin臋; Dwie tendencje:

1) Awerroizm - wiara i filozofia nale偶膮 do dw贸ch sprzecznych 艣wiat贸w (sprzeczne z koranem); odrzuci艂 dogmat zmartwychwstania i nie艣miertelno艣ci dusz; szcz臋艣cie tylko w 偶yciu doczesnym; prawdy filozofii mog膮 by膰 przedmiotem dowodu, wiary - nie; autonomia pa艅stwa wobec ko艣cio艂a; przewaga zbiorowo艣ci nad jednostk膮; ci膮g艂o艣膰 instytucji pa艅stwowych;
2) Tomasz z Akwinu - b贸g stworzy艂 艣wiat w porz膮dku hierarchicznym; pa艅stwo to spo艂eczno艣膰 doskona艂a; dostarcza ludziom wszystkiego do 偶ycia doczesnego; ka偶de ustala w艂asne pr. jest to wyraz suwerenno艣ci; hierarchia - zasada naturalnego porz膮dku; mo偶na wyst膮pi膰 przeciw tyranom; tyran - uzurpator, ale i w艂. legalny; Papie偶 mo偶e kontrolowa膰 wszelkie w艂. 艣wieckie, ingerowa膰; hierarchia pr.: wieczne (boga), natury (odbicie wiecznego w umys艂ach), ludzkie (bardziej szczeg贸艂owe); cz臋ste zmiany pr. os艂abiaj膮 jego autorytet;

Dante - op艂akany stan polityczny 艣wiata; tylko 艣wiatowy w艂adca, wszystko posiadaj膮c, niczego nie po偶膮daj膮c mo偶e utrzyma膰 pok贸j mi臋dzy podleg艂ymi; cesarstwo i kr贸lestwa narodowe si臋 nie wykluczaj膮, cesarz zwi膮zany prawem; pa艅stwo niezale偶ne od ko艣cio艂a; papie偶 nie jest po艣rednikiem boga; cele doczesne i wieczne nie s膮 sobie podporz膮dkowane hierarchicznie (con Tomasz z Akwinu);

Marsyliusz z Padwy (awerroizm) - pa艅stwo ma zabezpieczy膰 i warto艣ci duchowe i zewn臋trzne; jest produktem naturalnych d膮偶e艅 ludzi; dysponuje kompletem 艣rodk贸w do zaspokojenia wszystkich potrzeb ludzi;t臋pienie wys臋pk贸w, rozstrzganie spor贸w; wa偶ne cz臋艣ci - w艂adcy, duchowni, wojownicy; mniej - rolnicy, rzemie艣lnicy, bankierzy; rz膮d - monopol decyzji administr. - nie mo偶e by膰 tyra艅ski;

Suwerenno艣膰 ludu -
1. pr. stanowienia praw,
2. kontrola i ustanowienia rz膮du,
3. prawa stanowione wi臋kszo艣ci膮;
4. me艣l o delegacji suwerennych pr. ludu na rz膮d; Prawo - norma opatrzona sankcj膮 i wydana przez uprawnionego; odrzucenie dualizmu, pr. nie musi by膰 dobre; pr. nat to ewentualnie zasada pr. poz.; Ko艣ci贸艂 - dobrowolna wsp贸lnota wierz膮cych; pr. ko艣膰. - nie jest pr.; naturalny podzia艂 na pa艅stwa;

NOMINALIZM
Occam - zakwestionowanie realnego bytu poj臋膰 og贸lnych;
A) antypapalizm - papiestwo - tyranizm; Chrystus nie sprawowa艂 i nie przekaza艂 w艂. 艣wieckiej;
B) uzasadnieniem w艂. pa艅stwowej jest zgodna z wol膮 boga swobodna decyzja wsp贸lnot ludzkich; gdy si臋 raz ustanowi w艂. nie mo偶na jej odebra膰;
C) Prawo - wyraz bo偶ej woli; pr. bo偶e - og贸lne zakazy i nakazy w Pi艣mie (i tylko tam); pr. nat. - dyrektywy rozumu (dost臋pne przez objawienie); pr. ludzkie powinno by膰 zgodne z wy偶szymi; tam, gdzie nie ma nakaz贸w rozumu jednostka jest wolna; prekursor pr. podmiotowych (nie wolno odebra膰 bez winy);

MONARCHIA STANOWA
a) wczesny absolutyzm - nieogranicznoa w艂. kr贸l贸w winna by膰 sprawiedliwa, ale bez sankcji za z艂膮; bez kontroli parlamentu, pr. oporu, bez tyranob贸jstwa; pr. fundam. - niezbywalno艣膰 domeny, ci膮g艂o艣膰 dynastyczna, religia kr贸lewska (fr); Car - g艂owa wschodniej ortodoksji;
b) teoria reprezentacji - osobowo艣膰 prawna pa艅stwa; kr贸l nie musi mie膰 zgody na reprezentacj臋 pa艅stwa; kr贸l reprezentuje ca艂e kr贸lestwo, poszczeg贸lnie pos艂owie - cz臋艣ci; potem parlament reprezentowa艂 ca艂e kr贸lestwo (po w艂膮ceniu kr贸la do parlamentu) (gb); celem reprezentacji - wyra偶enie konsensusu;

KONCYLIARYZM (XV)
idea ko艣cio艂a republika艅skiego rz膮dzonego kolegialnie przez biskup贸w; papie偶a m偶na s膮dzi膰, gdy popadnie w herezj臋, nieomylny jest ko艣ci贸艂 powszechny; w艂. biskup贸w oparta na elekcji; wy偶szo艣膰 sobory nad inn膮 w艂.; papie偶 - w艂. wyk. soboru;

KOMENTATORZY
zaadoptowanie pr. justy艅. do potrzeb epoki; naukowe zasady wyk艂adni pr.; normy kolizyjne;

HEREZJE, TOLERANCJA
Wycliffe (gb) - 偶adna w艂. nie mo偶e wykonywa膰 swych funkcji w stanie grzechu 艣miertelnego; duchowni nie potrzebuj膮 d贸br ziemskich; nie potrzebni po艣rednicy w akcie zbawienia jednostek; Hus - kr贸l, papie偶, biskup, szlachcic - trac膮 w艂. nad poddanymi, gdy s膮 w stanie grzechu;

Taboryci (radykalne skrzyd艂o) - z艂y porz膮dek 艣wiata obalony si艂膮, wyt臋pienie gn臋bicieli ludu; zniesienie podda艅stwa i rzywilej贸w stanowych; Poganie - regu艂a ograniczonej tolerancji - maj膮 pr. ale wrogo艣膰; W艂odkowic - tolerancja wobec pogan (por贸wna艂 do 偶yd贸w); nie tylko bierne znoszenie, ale i ochrona przed rabowaniem itp.; nie respekt wobec ich si艂y, ale mi艂o艣膰 bli藕niego; na jednej p艂aszczy藕nie heretycy i schizmatycy (obrona heretyk贸w);

ODRODZENIE

HUMANIZM (XVI)
chciano 艂膮czy膰 dwie tradycje: poga艅sko - ludzk膮, i chrze艣cija艅sko - bosk膮; prawda o cz艂owieku w do艣wiadczeniu pokole艅; Erazm z Rotterdamu - trzeba zmienia膰 cz艂owieka, nie ustr贸j; obyczaje, nie instytucje; rzecznik pacyfizmu; wola艂 republikanizm (na wz贸r kanton贸w szwajc.);

TOMASZ MORO
(gb), humanista, wr贸g reformacji; ko艣ci贸艂 kat. uzna艂 go 艣wi臋tym; dobrzy kr贸lowie s艂uchaj膮 filozof贸w i przeprowadzaj膮 reformy (ok艂ady); najlepiej, 偶eby nie by艂o w艂asno艣ci - utopijny komunizm; Pa艅stwa - sprzysi臋偶enia bogaczy dbaj膮cy o sw贸j interes; Idea艂: rzemie艣lnicy i ch艂opi; ale wszyscy pracuj膮, umiar bez ascezy; tam gdzie dobro wsp贸lne, nikt nie chce na nie pracowa膰; Gwarantem jest: surowa moralno艣膰, nowa skala warto艣ci, brak pieni臋dzy, tolerancja religijna;

NICCOLO MACHIAVELLI
a) cykliczny rozw贸j pa艅stw - bo osi膮gaj膮 dno upadku; trwa艂o艣膰 ustroju - r贸wnowaga ekonomiczna mi臋dzy klasami; trwa艂o艣膰 rz膮d贸w - cnoty obywateli; religia pa艅stwowa;
b) albo republika, albo jednow艂adztwo, najlepsza republika mieszana (monarysdem); rz膮dzenie w r臋ku bogatej bur偶uazji; wy偶szo艣膰 republiki nad monarchi膮;
c) wszystkie prawa, instytucje, sojusze gwarantowane si艂膮 narodowego wojska;
d) ka偶dy nowy porz膮dek utrwali jedynie w艂adza jednostki (silna), nie skr臋powana ni prawem, ni moralno艣ci膮; w艂adza okresu przej艣ciowego; okrucie艅stwo w odpowiednim czasie i rozmiarach - cnot膮;

ABSOLUTYZM FRANCUSKI
kr. niby absolutny, ale poddany pr. bo偶emu i pr. fundamentalnym, powinien s艂ucha膰 urz臋dnik贸w i s臋dzi贸w;

Jean Bodin - do艣wiadczenie podstaw膮 bada艅;

A) Pa艅stwo - powsta艂o albo przemoc膮, albo dobrowolnie; p. sprawiedliwy rz膮d nad wieloma rodzinami i nad tym, co jest dla nich wsp贸lne (z w艂adz膮suwerenn膮 na czele, skr臋powan膮 pr.);
B) Suwerenno艣膰 - absolutna trwa艂a niepodzielna, nienadana w艂. pa艅stwa; s. daje w艂. tworzenia i znoszenia pr.;
C) Prawo - rozkaz suwerena; mo偶e zmieni膰 prawa w ka偶dej chwili; s. nie jest zwi膮zany swoim pr., ale wy偶szym; rozkaz s. niezgodny z pr. bo偶ym - niewa偶ny, ale brak sankcji;
D) W艂asno艣膰 - nietykalna, niech臋膰 podatkom, bo kr贸l ma od tego domen臋;
E) Poddani - wszyscy w pa艅stwie; je艣li z艂y legalny kr贸l, to bierny op贸r; je艣li uzurpator, to czynny, a偶 do tyranob贸jstwa; kler podlega prawodawstwu suwerena, papie偶 nie jest jego zwierzchnikiem;

REFORMACJA LUTERA艃SKA
prawdziwa religia, to bezpo艣rednia rozmowa cz艂owieka z bogiem; zniesienie przywilej贸w kleru; sekularyzacja d贸br ko艣膰.; uproszczenie kultu i ceremonia艂u; Marcin Luter - po艣rednictwo kleru nie jest potrzebne, bo ca艂a nauka jest w Pi艣mie; ostry podzia艂 mi臋dzy p. boskim i doczesnym;

A) Pa艅stwo - monopolistyczna suwerenno艣膰; jedyny reprezentant porz膮dku doczesnego; p. nie mo偶e rozkazywa膰 sumieniu, ale kontroluje zewn臋trzne post臋pki; utrzymuje zdeprawowanych w ryzach; nikt nie ma prawa bada膰, czy w艂. dzia艂a legalnie; nawet tyrana trzeba s艂ucha膰; potem dopu艣ci艂 wym贸wienie pos艂usze艅stwa w granicach obowi膮zuj膮cego pr.;

B) B贸g - ksi膮偶臋ta s膮 bo偶ymi katami (b. - najwy偶szy w艂adca 艣wiata); postulat zniesienia podda艅stwa - nadu偶ycie, bo mi艂o艣膰 chrze艣cija艅ska tylko w p. Chrystusa; ko艣ci贸艂 poddany jurysdykcji p.; p. - s臋dzia doktryn religijnych; p. - oficjalny inerpretetor Pisma; C) Prawo - pr. nat. podstaw膮 pr. poz.; pr. ma by膰 surowe i bezwzgl臋dne; ma na celu utrzymania pokoju zewn臋trznego;

REFORMACJA KALWI艃SKA
Zwingli - idea艂 ustrojowy - rep. najlepszych; zamo偶nego i o艣wieconego patrycjatu, w sferze ko艣cielnej - republika艅ska gmina wyznaniowa; Jan Kalwin - w艂. nie pochodzi od ludu, nie jest pr. monarch, jest instrumentem Boga; je艣li kto艣 rz膮dzi - dostateczny pow贸d, by go s艂ucha膰; pot臋pienie rewolty; je艣li jest instytucja dla oporu wobec z艂ej w艂., to rezygnacja z oporu jest niemo偶liwa; najlepszy ustr贸j - rep. oligarchiczna - rz膮dzi wielu pomagaj膮c sobie; sprzeciw wobec absolutyzmu; krytyka rep. dem. - nierozwaga i chciwo艣膰 ludu; Pa艅stwo pilnuje, by ludzie nie zniewa偶ali boga herezj膮, 艣wi臋tokradztwem itd.; rozr贸偶nienie w艂. ko艣cielnej i pa艅stwowej; skleryzowanie pa艅stwa; Prawo - podstaw膮 pr. poz. jest pr. nat; za w艂asno艣ci膮, ale trzeba umie膰 by膰 bogatym (praca);

MONARCHOMACHOWIE
pisarze kalwi艅scy, uznaj膮cy op贸r przeciw z艂ej w艂adzy; Franciszek Hotman - doktryna monarchi ograniczonej, wp艂yw ludu na rz膮dy; absolutyzm os艂abia艂 pa艅stwo; Hugenoci - zasada suwerenno艣ci ludu, nigdy nie jest tak nie rozumny, by odda膰 kr贸lowi ca艂膮 w艂.; kr贸l jest wy偶szy nad jednostki, ni偶szy od ludu; z艂ego mo偶na obali膰, nawet tabi膰; Teodor Beza - pr. oporu przyzna艂 dygnitarzom i zgr. stanowym; podstaw膮 oporu jest z艂amanie przez kr贸la kontraktu, zakre艣laj膮cego jego w艂adz臋; Stefan de la Boetic - b艂膮d ludzi polega na zapominaniu o swych prawach, 藕r贸d艂em tyrani jest akceptowanie niewoli;

PLEBEJSKA REFORMACJA
mistycyzm (wiara w wewn臋trzn膮 inspiracj臋 bo偶膮), sekciarstwo (odrzucenie 艣wiata doczesnego, separacja od pa艅stwa); Anababtyzm - kr贸lestwo boga na ziemi przyjdzie nawet przy biernym stanowisku ludzi; separacja od polityki; Tomasz Muzner - po艂膮czy艂 reform臋 relig. z narodowym ruchem ch艂opskim; wybrani - pot臋pieni: kryterium dzia艂anie dla dobra og贸艂u, nie dobre ucznki; niszczenie tych instytucji, kt贸re chroni膮 interesy pryw. ze szkod膮 dla og贸艂u; wszyscy r贸wni, wszystko wsp贸lne, wszyscy wolni;

ABSOLUTYZM

GROCJUSZ
ojciec szko艂y pr. natury; pr. nat. oddzielone od tre艣ci religijnych; zwi膮zane z niezmiennymi cechami ludzkiej natury; b贸g nie mo偶e go zmieni膰; 藕r贸d艂em pn jest badanie spo艂ecznej natury cz艂owieka; bezpiecze艅stwo w艂asno艣ci i handlu dla bur偶uazji a nie postulat w艂adzy dla niej; Ustr贸j polityczny - nie ma idealnego; akceptowa艂 ide臋 suwerenno艣ci ludu, wyb贸r ustroju nale偶y do narodu; wolno艣膰 ludzi i narod贸w mo偶e by膰 przedmiotem obrotu; monarcha mo偶e zdoby膰 pe艂ni臋 w艂. przez podb贸j; lud mo偶e wyst膮pi膰 przeciw w艂. kt贸ry 艂amie zastrze偶enia i warunki; pr. podmiotowe - przys艂uguj膮ca osobie kwalifikacja moralna, do zgodnego ze sprawiedliwo艣ci膮 (pochodna prawa zwyk艂ego) posiadania lub zdzia艂ania czego艣;

SZKO艁A PRAWA NATURY
Puffendorf - cz艂owiek z natury nie ma 偶adnych zobowi膮za艅 wobec innych; nie musi uznawa膰 偶adnej w艂. nad sob膮; idea konsensualizmu w teorii um贸w: istot膮 ka偶dej umowy jest wola stron, mo偶na rozwi膮za膰 umow臋 przez umow臋;

UTYLITARYZM
Benedykt Spinoza - im religia prostsza tym mniej okazji do spor贸w tym wi臋ksza szansa na pok贸j i tolerancj臋; Pa艅stwo - umowa spo艂eczna tworzy pa艅stwo w my艣l u偶yteczno艣ci; bezwarunkowe poddanie si臋 umowie w艂. najwy偶szej; celem p. jest wolno艣膰, likwidacja konflikt贸w, organizacja 偶ycia; Demokracja - nie mo偶na przekaza膰 p. wszystkich pr, naturalnych; ludzie maj膮 s艂ucha膰 praw nie ze strachu, ale licz膮c na po偶ytek; d. zachowuje r贸wno艣膰 ludzi, daje najwi臋kszy po偶ytek; najwi臋cej wolno艣ci, ma艂e nara偶enie na stanowienie ustaw niedo偶ecznych; najbardziej zbli偶ona do stanu nat.; Wolno艣膰 przekona艅 - p. ma monopol na stanowienie ustaw, pos艂usze艅stwo p. nie oznacza rezygnacji z wolno艣ci przekona艅; ka偶dy ma pr. krytykowa膰 ustawy; absurd - ustawowe okre艣lenie co ludzie maj膮 my艣le膰; p. ore艣la zewn臋trzne przejawy kultu; Ewolucja ustroj贸w - nieskuteczne przewroty ustrojowe, obalaj膮ce stan zakorzeniony w tradycjach; ewolucja: anarchia, monarchia, arystokracja, demokracja - p. idealne kontroluj膮ce ko艣ci贸艂;

TOMASZ HOBBES
A) Stan Natury - kwestionowanie tezy Arystotelesa o p. jako tworze natury; Cz艂owiek z nat. jest egoist膮; ka偶dy chce mie膰 dla siebie wi臋cej; to popycha do konflikt贸w; w okresie pierwotnym: wojna wszystkich ze wszystkimi; subiektywna wolno艣膰 daje ka偶demu pr. do ka偶dej rzeczy; pn nie mo偶e mie膰 zastosowania, bo walka o samozachowanie; pn rozwija si臋, gdy ludzie zrezygnuj膮 z cz臋艣ci swych pr. i wybior膮 pok贸j nad wojn臋;

B) Umowa Spo艂eczna - umowa ka偶dego z ka偶dym; z zawarciem umowy znika wolno艣膰 naturalna; pojawia si臋 偶ycie spo艂., pr, w艂. chroniona pr.; p. tworzy wolna decyzja ludzi; nikt nie mo偶e by膰 zwolniony z umowy, pod pretekstem, 偶e suweren jej nie zachowa艂; suweren nie jest stron膮 umowy;

C) Absolutyzm Pa艅stwa - suweren nie podlega kontroli; pr. suwerena s膮 niepodzielne; nie mo偶e ich delegowa膰, ani utraci膰; p. zwierzchnictwo nad ko艣cio艂em; s. jedyny reprezentant poddanych; albo absolutyzm, albo anarchia, nie chodzi o form臋 rz膮d贸w, ale o nieograniczony i niepodzielny char. w艂. dopuszczona demokracja pod tym warunkiem; wolno艣ci obywateli otrzymane i gwarantowane przez p.;

JOHN LOCKE
A) Stan Natury - stan wolno艣ci i wzgl臋dnej pomy艣lno艣ci; zupe艂na r贸wno艣膰; o tre艣ci pn decyduje rozum; ka偶dy ma pr. kara膰 naruszycieli swego pr. pod.; ludzie ustanowili rz膮d, bo nie jest celowe, by byli s臋dziami we w艂asnej sprawie;

B) Umowa Spo艂eczna - priorytet jednostki przed p.; p. jest tworem sztucznym; wszelkie pr. nat. s膮 zachowane, na p. przekazano pr. represjonowania gwa艂cicieli tych pr.; Funkcje p.: tworzenie pr. poz., egzekwowanie ich, obrona na zewn膮trz; Dwa akty umowy: umowa mi臋dzy jednostkami (powo艂uje spo艂ecze艅stwo), umowa spo艂. z w艂adz膮 (powo艂uje p.); obalenie w艂. nie niszczy ca艂ego porz膮dku spo艂.;

C) Rz膮d - inne instytucje spo艂. nie s膮 zale偶ne od p., kt贸re te偶 jest instytucj膮 spo艂.; mo偶na normalnie zmieni膰 rz膮d, ale mo偶e to doprowadzi膰 do anarchii; zmiana b臋dzie zmian膮 umowy spo艂.;

D) Podzia艂 W艂adzy - powinny istnie膰 3 w艂. prawodawcza, wyk. (rz膮dzenie, wym. sprawiedliwo艣ci) i federacyjna (pol. zagraniczna); ostatnia to prawie to samo co wyk.; nie nale偶y 艂膮czy膰 wyk i ust; kto na obszarze p. ko偶ysta z jego ochrony, daje milcz膮c膮 zgod臋 na zasady umowy spo艂.; W艂asno艣膰 - 艣wi臋ta, oparta na pracy;

JAKUB BOSSUET (ABSOLUTYZM)
Pismo - najlepsze 藕r贸d艂o zasad politycznych; tron kr贸la = tron boga; bunt = 艣wi臋tokractwo; krytyka teorii umowy spo艂. i pierwotnej suwerenno艣ci ludu; Mon. absolutna - rz膮d naturalny, bo kr贸l widzi dalej i z bardziej wysoka; odrzucenie mistyki;

O艢WIECENIE

MONTESQUIEU, (LIB. ARYST).

kontynuator idei Locka ale i innych;

A) Duch praw - normy pr. zale偶膮 od: warunk贸w geogr., ustroju, religii, obyczaj贸w, liczby mieszka艅c贸w, warunk贸w ekonom., itp.; r贸偶ne przyczyny dzia艂aj膮 z r贸偶n膮 si艂膮; zasady pr. musz膮 by膰 zr贸偶nicowane;

B) Historycyzm, Racjonalizm - niewola (藕r贸d艂a w r贸偶nicy zwyczaj贸w) - pogarda, fanatyzm religijny, despotyzm; post臋p techniczny i umys艂owy uzasadnia zniesienie niewolnictwa; Pr. powinny by膰 zgodne z racjonaln膮 ocen膮 warunk贸w 偶ycia spo艂.;

C) Polityka Pr. - ustawodawca powinien znale艣膰 艣rodek mi臋dzy skrajno艣ciami; nie konieczna zbyt du偶a liczba pr., mo偶na je wtedy obej艣膰, nie nale偶y stosowa膰 kar, gdy nie ma takiej konieczno艣ci;

D) Teoria Ustroj贸w Politycznych - pr. powinny tworzy膰 ca艂o艣膰 z natur膮 rz膮du (okre艣laj膮c膮 istot臋 pa艅stwa) i z zasad膮 (to co wprawia w ruch); 3 rodzaje rz膮d贸w: republika - natura: suwerenno艣膰 ludu (demokracja, zasada: cnota) lub cz臋艣ci (arystokr. zasada: umiarkowanie), monarchia - nat.;rz膮dy jednostki zgodne z pr., zasada: honor, despocja - nat.:rz膮dy jednostki bez praw, zasada: strach; Rep. mo偶liwa tylko na ma艂ym terytorium; W demokracji nie powinno by膰 ca艂kowitej r贸wno艣ci praw; despocja - synonizm monarchi absolutnej; monarchia to m. konstytucyjna;

E) Wolno艣膰 , Praworz膮dno艣膰 - wolno艣膰 polityczna tylko w rz膮dach umiarkowanych, gdy nikt nie nadu偶ywa w艂.; jest zwi膮zana z praworz膮dno艣ci膮; wolny jest kogo pr. zabezpiecza; musi istnie膰 system hamulc贸w (pr. stan贸w, przywileje miast, przeciwwagi);

F) Podzia艂 w艂adzy - 3 w艂.: prawodawcza, wyk, s膮dowa; gdy dwie skupiaj膮 si臋 w jednym r臋ku - nie ma wolno艣ci; wyk dla kr贸la, ust. dla ludu; izba wy偶sza - wybierana przez wszystkich, wy偶sza - arystokracja; dla ka偶dego s臋dzia r贸wny stanem; w艂. si臋 na wzajem hamuj膮 i kontroluj膮;

G) Liberalizm arystokratyczny - teoria M. zak艂ada nier贸wno艣膰 wobec pr., cenzus maj膮tkowy, cz艂onkowie izby ni偶szej winni by膰 艣wietlejsi od ludu;

LIBERALIZM BUR呕UAZYJNY
Wolter - na rozw贸j spo艂eczny ma znacz膮cy wp艂yw rz膮d i religia; historia: dzieje techniki, sztuki, my艣li naukowej; rzecznik absolutyzmu o艣wieconego, monarcha filozof, reformator, a.o. jedynie 艣rodkiem do celu - spo艂ecze艅stwa opartego na podstawach pn: bur偶uazyjne idee wolno艣ci i w艂asno艣ci; trzeba doj艣膰 do tego bez rewolucji, przez reformy; r贸wno艣膰 ludzi tylko wobec pr.nat.; w sferze p. - pr. r贸wno艣膰 jest nieosi膮galna; w艂asno艣膰 - swoboda bogacenia si臋 i ko偶ystania ze swego maj膮tku; wolno艣膰 powi膮zana z praworz膮dno艣ci膮; Bur偶uazyjny utylitaryzm - ideologia bogacenia si臋, ludzkie przywary s膮 warunkiem pomy艣lno艣ci og贸lnej; Trzeba, by pr. by艂o zgodne z uprawnieniami ludzi, rozumne; postulat jedno艣ci pr., zniesienia ce艂 wewn臋trznych, obalenia ci臋偶ar贸w feudalnych;

Dionizy Diderot Sprawiedliwo艣膰 - przestrzeganie zawartych uk艂ad贸w, w r贸偶nych krajach mog膮 mie膰 r贸偶n膮 tre艣膰; przestrzeganie pr. przez monarch贸w; despotyzm polega na samym zakresie w艂. a nie na jej z艂ym u偶ywaniu; Reprezentacja narodu kontroluj膮ca rz膮d i karz膮ca z艂ych w艂adc贸w - fundament sprawiedliwego pa艅stwa; bogacenia si臋 jednostek prowadzi do szcz臋艣cia og贸艂u; pr. uciskanych lud贸w do rewolucji;

Jeremiasz Bentham U偶yteczno艣膰 - d膮偶enie do max szcz臋艣cia dla mo偶liwie max ilo艣ci ludzi; zwi臋kszanie przyjemno艣ci, zmniejszanie przykro艣ci; system moralny na podstawie 3 poj臋膰: interes, przykro艣膰, przyjemno艣膰; potrzebne s膮 pr, bo nie wszyscy kalkuluj膮 poprawnie;

ADAM SMITH (PRAWA GOSPODARKI)
Spo艂ecze艅stwo - zesp贸艂 lu藕no powi膮zanych jednostek, jego analiza powinna si臋 opiera膰 na badaniu jednostek; ustr贸j spo艂. rodzi si臋 spontanicznie; gospodark膮 rz膮dz膮 jednak pr. obiektywne; najlepsz膮 obron膮 pr. jednostki jest wolna konkurencja; interwencja p. na pro艣b臋 jednostki lub gdy zak艂ucenie porz膮dku;

J.J.ROUSSEAU (RADYK. DEMOKRAT)
A) Stan Natury - stan szcz臋艣cia bezporotnie utraconego przez ludzi; bez potrzeby 偶ycia spo艂.; rozum i nami臋tno艣膰 nie by艂y jeszcze rozwin臋te; cz艂owiek ani dobry ni z艂y, bo brak stosunk贸w spo艂.; izolacja jednostki; wojny s膮 mo偶liwe tylko mi臋dzy spo艂ecze艅stwami;

B) Spo艂ecz. - opaczno艣膰 sprawi艂a, 偶e jednostki zacz臋艂y si臋 艂膮czy膰 (brak 偶ywno艣ci, wylewy rzek...); pierwszy przewr贸t - powstanie rodziny;

C) Pa艅stwo - powstanie w艂asno艣ci - pierwotna epoka nier贸wno艣ci; walka, zam臋t, z inicjatywy bogatych powsta艂a spo艂eczno艣膰 polityczn膮; podzia艂y na bogatych/ biednych; pot臋偶nych/ s艂abych; pan贸w/ niewolnik贸w;

D) 艢rodki naprawy - usun膮膰 rz膮dze, ucisk, nier贸wno艣膰, nieszcz臋艣cia; prawowity rz膮d republika艅ski - wolno艣膰 w granicach pr.;

E) Umowa Spo艂. - idea艂 nie fakt historyczny; pot臋pienie szko艂y pn za mo偶liwo艣膰 umowy oddaj膮cej lud lub jednostki w niewol臋; tre艣ci膮 US jest ca艂kowite oddanie si臋 cz艂owieka ze wszystkimi uprawnieniami spo艂ecze艅stwu dla wszystkich na r贸wnych warunkach; pos艂uch woli powszechnej;

F) Suwerenno艣膰 Ludu - niezbywalna, niepodzielna; realizacja polega na cz臋stym zwo艂ywaniu zgromadze艅 lud.; wola powszechna w praktyce wi臋kszo艣膰; Podstawowym uprawnieniem jest ustawodawstwo; ka偶dy s艂ucha samego siebie; te偶 kontrola nad rz膮dem; w艂. wyk. to tylko urz臋dnicy; musi wyk. kontrolowa膰 suweren;

G) Ekonomika - p. wyr贸wnuje stan posiadania, interwencjonizm pa艅stwowy; upowszechnienie w艂.; ograniczenie pr. spadkowych do najbli偶szych krewnych; Wychowanie - gwarancja rz膮d贸w woli powszechnej; patriotyzm, religia, r贸wno艣膰 praw i obowi膮zk贸w obywateli;

UTOPIA XVIII W.(KOMUNIZM)
Jan Meslier - komunizm likwiduj膮c paso偶ytnicze warstwy zapewni powszechny dobrobyt; krytyka rz膮d贸w despotycznych; reforma spo艂. i polityczna przez rewolucj臋 ludow膮; tworzenie sekretnych porozumie艅, propagowanie rewolucyjnych idei; w艂asno艣膰 wsp贸lna w obr臋bie jednostki terytorium;

Morelly - demoralizacja ludzi jest dzie艂em cywilizacji, degraduje z艂e ludzkie prawo; kwestionowanie, 偶e pn zawiera obron臋 w艂asno艣ci pryw.; komunizm nie musi by艣 stanem prymitywnym; reformy - filozofowie; Gabriel Mably - w艂asno艣膰 藕r贸d艂o z艂a; komunizm - gwarancja cnoty i szcz臋艣cia; rzecznik upowszechnienia w艂asno艣ci, bo nie da si臋 wr贸ci膰 do pierwotnego komunizmu;

JAKOBINIZM
Robespierre - potrzeba reprezentacji oparta na powszechnym prawie wyborczym; kr贸tki okres kadencji; wobec wojny i konflikt贸w - potrzeba scentralizowanego rz膮du i terroru; patiotyzm, pot臋pienie walk partyjnych; Religia, wychowanie - szko艂a obywatela rewolucjonisty; upowszechnienie w艂asno艣ci; z艂agodzenie skrajnych nier贸wno艣ci; odrzucenie nietykalnego pr. w艂asno艣ci; w艂asno艣膰 okre艣lona przez ustawy;

PO KONGRESIE WIEDE艃SKIM

KONTRREWOLUCJONIZM, TEOKRACI
(fr.) dyktowany przez skrajny katolicyzm; spo艂ecze艅stwo ma swe 藕r贸d艂o w woli boga; tworzy jedno艣膰 o zr贸偶nicowanym statusie; b贸g stworzy艂 nier贸wno艣膰 i podzia艂y stanowe;

J.de Maistre - suwerenno艣膰 monarchy, jako odbicie nieomylno艣ci papie偶a; chcia艂 powrotu absolutyzmu; w艂. p. podporz膮dkowana duchowemu zwierzchnictwu papie偶a;

L.G.A. de Bonald - absolutyzm monarchy na wz贸r w艂. boga; analogia mi臋dzy p. a dogmatem Tr贸jcy: w艂adcz, ministrowie, poddani; nie mo偶na m贸wi膰 o naturalnej pierwotnej wolno艣ci, spo艂ecze艅stwo tworzy cz艂owieka; spo艂. jest starsze od jednostki, bo stworzone przez boga; absurd, by cz艂owiek m贸g艂 kogo艣 kreowa膰 na w艂adc臋;

EWOLUCYJNY KONSERWATYZM
Edmunt Burke - szko艂a historyczna - przeciwnik rewolucji; pr. s膮 dziedzictwem d艂ugiego rozwoju hist.; nie mo偶na tworzy膰 pr. rozumem; obro艅ca systemu partyjnego; Nar贸d - organiczna ca艂o艣膰, czerpi膮ca swe istnienie z d艂ugotrwa艂ej tradycji; rewolucja to nienaturalne zerwanie ci膮g艂o艣ci procesu dziejowego; 偶aden nar贸d nie mo偶e egzystowa膰 poza sw膮 przesz艂o艣ci膮;

ROMANTYZM POLITYCZNY
(niem) kult germa艅ski, chrze艣cija艅stwa, starego porz膮dku feudalnego; stanowa struktura spo艂eczna; rewolucja fr. - kara bo偶a za ateizm klas wy偶szych; P. stoi ponad spo艂ecze艅stwem (rehabilitacja p., bo o艣wiecenie traktowa艂o p. jako z艂o konieczne); p. wch艂ania艂o ca艂e 偶ycie spo艂. i narod.;

Adam Muler - p. obejmuje ca艂okszta艂t 偶ycia jednostek; nie ma jednostki poza p.; teoria wi臋zi spo艂. jako ducha narodu (zapewnia艂 ci膮g艂o艣膰 rozwoju narodu); pa艅stwowa winna by膰 ca艂a kultura i nauka; kryzysy gospodarcze - rezultat post臋pu tech. - klasowe antagonizmy;

Josef Gorres - spo艂. dzieli si臋 na stany: nauczycieli (kler), obro艅c贸w i 偶ywicieli; w艂. na pod艂o偶u uczuciowym, wy艂oniona przez "umowy"; p. to wsp贸lny dom jego mieszk.;

SZKO艁A HISTORYCZNA
Gustav v. Hugo - pr. tworzy przedewszystkim historia; niezale偶nie od aktualnych potrzeb cz艂owieka; zwyczaj; je艣li r贸偶nica mi臋dzy zwyczajowym a ustawowym, to obowi膮zuje pr. stare, odzwierciedlaj膮ce duch narodu;

K.F. v. Savigny - protest przeciw kodyfikacji pr. cyw. w Rzeszy; odrzuci艂 pr. nat.; nauczycielk膮 偶ycia jest hist.; tera藕niejszo艣膰, to organiczny wytw贸r przesz艂o艣ci; nar贸d to nie suma jednostek, ale organiczna ca艂o艣膰, z艂o偶ona z grup, wi膮偶e to duch narodu; Duch Narodu - irracjonalne w艂a艣ciwo艣ci duchowe ludzi, zbli偶aj膮ce ich do Boga; Prawo - jeden z produkt贸w D. Narodu rozwija si臋 wraz z jego rozwojem; powstaje przez zwyczaj; dwie warstwy prawa: 艣wiadomo艣膰 narodu, 艣wiadomo艣膰 prawnik贸w; pr. si臋 nie tworzy, tylko si臋 je odkrywa;

G.F. Puchta- - 3 drogi powstania prawa; zwyczaj, ustawa, nauka; pr. zwycz. powstaje bespo艣rednio w 艣wiadomo艣ci narodu; ustawy - obowi膮zuj膮 przez og艂oszenie w spos贸b legalny; pr. prawnicze - char. uzupe艂niaj膮cy; Zadaniem P. jest ochrona praworz膮dno艣ci i 艣wiadomo艣ci pr.; pochwa艂a absolutyzmu, religii wi臋z贸w stanowych jako podstawy spo艂. - konserwatyzm szko艂y historycznej;

IDEALIZM NIEM.
przeciwstawienie si臋 materializmowi; zachowanie ludzi kierowane jest przez czynnik nadrz臋dny;

Imanuel Kant - dobro - nast臋pstwo pr. moralnego; nie wywodzi si臋 z uznania istoty boskiej; Imperatyw Kategoryczny - post臋puje wedle takiej maksymy, kt贸r膮 chcesz uzna膰 za powszechne pr. (nakaz czystego rozumu);

Imperatyw Praktyczny - post臋uj tak, by cz艂owiecze艅stwa u偶ywa膰 jako celu, nigdy tylko jako 艣rodka;

Doktryna Wolno艣ci - dwie sfery cz艂owieka: fizuczna i moralna; wolno艣膰 istnieje poza przyrod膮, nie da si臋 jej pozna膰 do艣wiadczeniem nie da si臋 ustali膰 faktu, na podstawie kt贸rego orzec by mo偶na, 偶e cz艂. jest wolny; moralno艣膰 nie wynika z nakaz贸w pa艅stwa ani z religii; 藕r贸d艂o pr. - dobra wola; pr. wewn臋trzne - pr. moralne; zewn臋trzne - stanowione; dzia艂anie zgodne z pr. - pogodzenie wolnej woli z wolno艣ci膮 wszystkich; dla pr. oboj臋tne s膮 motywy, jakimi si臋 kieruje cz艂.; mo偶na stosowa膰 przymus jako gwarancje pr., musi by膰 zgodny z wolno艣ci膮; wojna tylko jako przywrucenie pokoju;

Pa艅stwo - w wyniku umowy spo艂. by unikn膮膰 samowoli; nale偶y do metafizyki; 藕r贸d艂em pr. w艂asno艣ci jest stosunek moralny; w艂asno艣膰 - charakter zewn臋trzny;

Pr.karne - co jest sprzeczne z wymogami rozumu stanowi przekroczenie pe. zas艂uguje na kar臋; oddzielenie moralno艣ci od pr.;

Hegel - idea poprzedza 艣wiat materialny; pr. rozwoju 艣wiata i historii musz膮 by膰 rozumne i logiczne; motorem rozwoju my艣li - bytu jest wolno艣膰; Ruch idei - przezwyci臋偶anie sprzeczno艣ci; Filozofia Dziej贸w - historia ludzko艣ci to historia pa艅stw; nie ma wolno艣ci, je艣li jej sobie nie u艣wiadomimy; silny nar贸d - je艣li walczy o zniesienie roz艂amu mi臋dzy nim a reszt膮 艣wiata; wojna - rozwi膮zywanie konflikt贸w; my艣l powo艂uje nowe formy, prze艂amuje tradycj臋; Pa艅stwo - cel sam w sobie; kult p.; odrzucenie idei spo艂. kontraktu; p. nie jest sum膮 jednostek; pe艂na w艂as. wolno艣膰 um贸w; s艂u偶ba p. to pierwszy, najbardziej zaszczytny obowi膮zek; 3 w艂.: ust. rz膮dowa, kr贸lewska; akcent na policyjn膮 funkcj臋 p.;

Fichte - rewolucja - logiczna konsekwencja b艂臋d贸w przesz艂o艣ci (niewoli my艣li i s艂owa); cz艂owiek sam sobie wyznacza pr.; tylko jednostka jest suwerenem; moc obowi膮zuj膮ca pr. bierze si臋 z ich dobrowolnego przyj臋cia; Odzuskanie wolno艣ci, bez si臋gania do rewolucji; zamiast rewolucji - o艣wiata;

LIBERALIZM POLITYCZNY
Tocqueville - prorok spo艂. masowego; demokracja - nie tylko forma rz膮d贸w, wp艂ywa te偶 na idee, uczucia; d. musi istnie膰 w 艣wiadomo艣ci politycznej i pr. spo艂cz.; p. musi stworzy膰 organizacj臋 scentralizowan膮, r贸wnolegle do demokracji; demokracja - formalna r贸wno艣膰 wobec pr., wp艂yw mas na rz膮dzenie; ingerencja p. jest procesem nieuchronnym; te same instytucje pr. mog膮 s艂u偶y膰 r贸nym celom i r贸偶nym klasom spo艂.; Ochrona przed tyraniom: decentralizacja administawcji na rzecz samorz膮du; nowa elita zawodowa i intelektualna w miejsce arystokr.; podniesienie warto艣ci moralnych ponad polityk臋; Religia spaja spo艂. i stabilizuje p.;

Beniamin Constant - w艂asno艣膰 - podstawowe pr. cz艂ow.; ochrona w艂asn. to podstawowe zadanie p.; udzia艂 we w艂. przez w艂asno艣膰 i wykszta艂cenie; wolno艣膰 - wyzwolenie od przymusu i bezprawia (艣ci艣le sprecyzowane pr. pod., przys艂uguj膮ce jednostce - obywatelowi p.); wi臋kszo艣膰 ma pr. zmusi膰 mniejszo艣膰 do poszanowania porz膮dku; to co nie zak艂贸ca porz膮dku nie podlega w艂.; jednostka jest suwerenem; granic臋 w艂. wyznacza sprawiedliwo艣膰 i pr. jednostek; odrzuci艂 ide臋 suwerenno艣ci ludu; 6 w艂adz:

1. reprezentacyjna trwa艂a,
2. w艂. rep. opinii,
3. w艂. kr贸lewska,
4. w艂. wyk.,
5. w艂. s膮dowa,
6. w艂. municypalna (gdzie dotyczy co艣 cz臋艣ci, tam decyduje cz臋艣膰); kr贸l panuje nie rz膮dzi;

Jeremy Bentham - odrzuci艂 kompromis z tradycj膮 feudaln膮; Utylitaryzm - cz艂owiek aprobuje to co jest dla niego po偶yteczne (co sprawia mu przyjemno艣膰); r贸wno艣膰 wszystkich ludzi i podobie艅stwo ich natury; Spo艂ecze艅stwo - lu藕ny agregat jednostek (skupisko atom贸w); Post臋powanie moralne, gdy prowadzi w danych okoliczno艣ciach do najwi臋kszego szcz臋艣cia najwi臋kszej ilo艣ci ludzi (to powinna by膰 te偶 zasada p. ze 艣rodkiem - socjalnego ustawodawstwa); Prawo - racjonalne, gdy u偶yteczne, gdy potrafi zapewni膰 bezpiecze艅stwo, posiadanie, r贸wno艣膰; tylko w demokracji interes rz膮dz膮cych i rz膮dzonych jest identyczny; pe艂na wolna konkurencja; bogactwo przedsi臋biorstwa - droga do dobrobytu powszechnego;

John Stuart Mill - (lib. scept.); dopuszcza艂 odej艣ci od nieingerencji p.; przyjemno艣ci nie s膮 r贸wne; wolno艣膰 - indywidualna odr臋bno艣膰 jednostki; konflikt mi臋dzy interesem jednostki i og贸艂u; pr. tkwi膮ce w naturze cz艂ow. - wolno艣膰 sumienia, g艂oszenia pogl膮d贸w; nie nale偶y ich pozbawia膰, chyba, 偶e przez dzia艂alno艣膰 naryszaj膮 przekonania innych; spo艂. kapitalistyczne; pracuj膮cy, 偶yj膮cy z owocu pracy; cz艂owiek ogranicza sw膮 wolno艣膰 tylko w takim stopniu, w jakim ona przeszkadza innym; obrona interes贸w ekonomicznych warstw posiadaj膮cych; powszechne pr. wyb.; r贸wnouprawnienie kobiet;

SOCJALIZM & NACJONALIZM

SOCJALIZM UTOPIJNY
Sain - Simon - ostra krytyka kapitalizmu; pogarda dla filozof贸w i prawnik贸w; zwolennik historycyzmu - przemiany spo艂. wykazuj膮 sprawdzaln膮 prawid艂owo艣膰; nauka i technika mo偶e uporz膮dkowa膰 sprawy spo艂.; prawo 3 stadi贸w rozwoju ludzkiego; Industrializm - ustr贸j w kt贸rym nast膮pi likwidacja przywilej贸w feudalnych; praca - podstaw膮 bytu; wtedy prawdziwa wolno艣膰; ca艂a polityka podporz膮dkowana produkcji; zasada r贸wno艣ci hamuje post臋p; wprowadzenie hierarchii pracy, zdolno艣ci i wiedzy; rewolucja szkodliwa dla rozwoju produkcji; wprowadzenie systemu industrialn. przez przekonanie warstw o艣wieconych i posiadaj膮cych; Saint- simonizm - nowa hierarchia spo艂., centalistyczna organizacja pracy, spo艂. w艂. 艣rodk贸w produkcji, ka偶demu r贸wne szanse rozwoju;

Charles Fourier - z艂o - rozdrobnienie wno艣ci i paso偶ytnictwo w handlu; uspo艂ecznienie 艣rodk贸w produkcji ratuje przezd anarchi膮 kapitalizmu; sprzeczno艣膰 mi臋dzy hasi bur偶uazji (r贸wno艣膰, wolno艣膰, sprawiedliwo艣膰) a rzaczywisto艣ci膮 (n臋dza mas); Ustr贸j - idealny oparty na falandze (podstawowa komurka zrzeszenia si臋 - asocjacji); rodzaj zrzeszenia wytw贸rc贸w i organizacja konsument贸w; organizacja pa艅stwowa i jej przymus niepotrzebne; genialna jednostka mo偶e budowa膰 system;

Robert Owen - cz艂owiek jest wytworem 艣rodowiska, mo偶na go zmieni膰 zmieniaj膮c otoczenie; ustr贸j winien pope艂nianiu przest臋pstw; 艣rodowisko spo艂. powoduje, 偶e walka o szcz臋艣cie odbywa si臋 kosztem innych; trzeba wpoi膰, 偶e szcz臋艣cie ka偶dego wzrasta, je艣li wzrasta szcz臋艣cie innych; spol. w艂asno艣膰 艣rodk贸w produkcji; wychowanie i kszta艂cenie w r臋ku p.; Bazy sprawiedliwej wymiany - jednostki spo艂.; 艣rodkiem do celu - dobry przyk艂ad, przekonywanie;

MARKSIZM
Marks & Engels - idea jest przeniesiona do g艂owy cz艂ow.; 艣wiat stanowi jedn膮 ca艂o艣膰; Materializm - metoda badania dialektyczna (anty metafizyczna); filozofia poza obja艣nianiem 艣wiata powinna go zmienia膰; 艣wiat jest w ci膮g艂ym ruchu; powszechny zwi膮zek; Pr. rozwoju - przechodzenie zmian ilo艣ciowych w jako艣ciowe, z jako艣ciowych w ilo艣ciowe; walka przeciwie艅stw - tre艣膰 rozwoju; pierwotno艣膰 materii, wt贸rno艣膰 艣wiadomo艣ci; pr. 艣wiata w ca艂o艣ci poznawalne; nie potrzeba 偶adnego ducha 艣wiata; Materializm Historyczny - spo艂. jest takie jeki spos贸b produkcji; zmiana produkcji w zmianie w si艂ach wytw贸rczych, co powoduje zmian臋 narz臋dzi pracy, rozw贸j si艂 wytw贸rczych powoduje zmian臋 w stosunkach produkcji; Ekonomiczne pod艂o偶e rewolucji spo艂. - konflikt mi臋dzy starymi stosunkami produkcji i nowymi sii wytw贸rczymi; 艣wiadomo艣膰 ludzi zmienia si臋 wraz z ze zmian膮 ustroju ekonom. i formami produkcji; 3 sfery 偶ycia spo艂.: baza, nadbudowa, 艣wiadomo艣膰 spo艂.; walka klas prowadzi do dyktatury proletariatu, jako przej艣cie do zniesienia klas; walka klas - si艂a nap臋dowa spo艂.; Pa艅stwo i Prawo - instrument panowania jednych klas nad innymi; cech膮 p. opartego na wyzysku jest istnienie w艂. pub. Pr. bez aparatu przymusu jest niczym; odzwierciedla wol臋 rz膮dz膮cej klasy; Rewolucja - o w艂adz臋, bo nikt nie ust膮pi dobrowolnie; ka偶da walka klas prowadzi do rewolucji; rola jednostki - prowadzenie mas, ale bez kultu jednostki;

POZYTYWIZM PRAWNY
pod presj膮 rozwoju nauk przyrodniczych; musia艂 odrzuci膰 pr.nat., bo sta艂o na drodze do kapitalizmu (pr. wrodzone, idee dem. bur偶.); negacja szko艂y historycznej w prawoznawstwie; Cechy: Dogmatyzm (programowa apolityczno艣膰, metafizyczny ahistorycyzm), Formalizm (idealistyczne traktowanie poj臋膰 pr. i systemu pr.); Prawo - system norm ustanowionych przez suwerenn膮 w艂,;

ZMIERZCH LIBERALIZMU
bardziej demokratyczny liberalizm, wi臋ksza wsp贸艂praca z pa艅stwem;

Emil Faguet - odrzuci艂 teori臋 przyrodzonych pr. jednostki; pr. zawsze wynikiem konwencji, umowy; pr. posiada tylko spo艂.; P. obro艅c膮 tego pr.; jest z艂em koniecznym, powinno ingerowa膰 w wolno艣膰 prasy;

DARWINIZM, RASIZM, NACJONALIZM

SOCJOLOGIA
August Comte - nieodzowna przebudowa spo艂., najpierw trzeba stworzy膰 system idei; jedyn膮 rzecz膮 dost臋pn膮 poznaniu s膮 fakty; najwa偶niejsz膮 metod膮 w socjologii jest m. historyczna; przeciw rewolucji i tendencjom skrajnie zachowawczym;

Herbert Spencer - determinizm i teoria ewolucjonizmu; Det.: spo艂. to cz臋艣膰 przyrody, dzia艂aj膮 tam prawa i zale偶no艣ci typu przyrodniczego; Czego p. nie powinno robi膰:
1. interweniowa膰 w ekonomik臋 (naruszenie wolno艣ci jednostki);
2. zak艂ada膰 ko艣cio艂a p.;
3. pomaga膰 ubogim;
4. kierowa膰 o艣wiat膮;
5. posiada膰 kolonie;

DARWINIZM - Ludwik Gumplowicz - wynik walk w spo艂. nie zale偶y od biologicznych cech jednostek, ale od organizacji walcz膮cych grup; Rasa - historyczna zbiorowo艣膰 etniczna, walka ras - walka mi臋dzy p.;

WIAD. ZBIOR. - Emil Durkheim - spo艂. to co艣 wi臋cej ni偶 zbi贸r jednostek; solidarno艣膰 spo艂. wyra偶ona w jednolito艣ci my艣li i dzia艂a艅 i podzia艂 pracy;

T. NIELOGICZNEGO DZIA艁ANIA. - Vilfred Pereto - cz艂owiek post臋puje tak nie inaczej, bo 偶ywi przekonania wyra偶aj膮ce uczucia (pop臋dy); rozk艂ad pop臋d贸w - podzia艂 spo艂. na elit臋 i nie elit臋; je艣li elita otacza si臋 barierami uniemo偶liwiaj膮cymi nieelici si臋 do niej dosta膰, to ro艣nie nowa elita w klasach ni偶szych; Obalenie starej elity przy pomocy hase艂 potem nie respektowanych - rz膮dzenie po staremu; Rz膮dy rezygnuj膮ce z polityki si艂y i terroru skazane s膮 na zag艂ad臋;

KIERUNEK RASOWO - ANTOPOLOGICZNY
istniej膮 rasy wy偶sze, r贸偶nice mi臋dzy rasowe - wrodzone, szkodliwe jet krzy偶owanie si臋 ras;

Artur hr. Gobineau czysto艣膰 rasy - czynnik t艂umacz膮cy rozw贸j i dekadencj臋 spo艂. kulturow膮;
3 podstawowe rasy:
- bia艂a (pan贸w),
- 偶贸艂ta (m臋ska) praktyczno艣膰, 艣redni wzrost;
- czarna (kobieca) fantazja, ma艂o tw贸rczy, s艂abi wol膮;

Historia - mieszanie si臋 ras; ze zmieszania si臋 aryjczyk贸w z innymi - bur偶uazja;

H. S. Chamberlain - rasa - upostaciowione cz艂owiecze艅stwo; wi臋kszo艣膰 nie ma rasy, 偶yj膮 w chaosie, bez 艣wiadomo艣ci wi臋z贸w; 偶ydzi - g艂贸wny wr贸g, odpowiedzialni za wszelkie kl臋ski i katastrofy; dzia艂aj膮 destruktywnie, cho膰 uzdolnieni;

Fredrich Nietzsche - 偶ycie jest celem ludzkiej egzystencji; wszelka dzia艂alno艣膰 - uwarunkowana potrzebami 偶ycia; prawda - subiektywna i wzgl臋dna; wolno艣膰 silnych, nier贸wno艣膰 mi臋dzy lud藕mi; przeciwstawienie si臋 z艂u przez nadcz艂owieka; wiara w wodza; ka偶dej dekadencji towa偶yszy wzrost kulturowy;

KATOLICKA DOKTRYNA SPO艁ECZNA
d. wroga kapitalizmowi i ustrojowi lib. bur偶.; "Quanta cura" - odrzucenie zasady wolno艣ci sumienia i prasy; zasady rozdzia艂u ko艣cio艂a od p.; zacz臋li si臋 艂ama膰;

Aggioramento - Leon XIII (neotomizm) - teoretyczna podstawa tez chrze艣膰. demokr.; Naturalny char. w艂asno艣ci; uznanie pr. nabytych do w艂. w p. (legitymizm); nier贸wno艣膰 i hierarchia zgodna z natur膮; niemo偶liwa likwidacja klas; prymat cel贸w nadprzyrodzonych nad ziemskimi; upowszechnienie w艂asno艣ci w masach; P. winno by膰 silne, aby pom贸c ko艣cio艂owi; ma strzec elementarnych zasad porz膮dku; pr. p. do ograniczenia pr. w艂a艣cicieli w przypadkach koniecznych;

REFORMISTYCZNE NURTY SOCJALOGICZNE
Ferdinand Lassalle p. ponad klasowa organizacja ca艂ego spo艂.; s艂u偶y dobru powszechnemu; klasa robotnicza ma wym贸c na p. reformy socjalne i powszechne pr. wyb.; nale偶y zorganizowa膰 robotnicze zrzeszenia wytw贸rcze;

Lujo Brentano - (socjalizm z katedry) - poprawa sytuacji ekonomicznej proletariatu mo偶e zachamowa膰 wzrost napi臋cia mi臋dzy masami robotniczymi i bur偶uazj膮; nie stosowa膰 si艂y wobec ruch贸w rob.;

Fabianie - zwolennicy stopniowych i pokojowych reform spo艂.;

Proudhoni艣ci - przeciw walce proletariatu; sprawiedliwo艣膰 i wolno艣膰 si艂膮 nap臋dow膮 dziej贸w; z艂o - istnienie pieni膮dza i p. autokratycznego; socjalizm - ustr贸j drobnej w艂asno艣ci nale偶膮cej do bespo艣rednich wytw贸rc贸w; Blanki艣ci - wprowadzenie komunizmu; zdobycie w艂adzy; ugruntowanie przemian rewolucji przez terror, dyktatur臋, centraln膮 w艂.;

REWIZJONIZM
Eduard Bernstein - rewizja marksizmu: krytyka teorii rewolucji; przeciw idei dyktatury proletariatu; dzia艂alno艣膰 reformistyczna; Mo偶liwo艣膰 likwidacji wyzysku w ustroju kapitalistycznym; wzrost standardu 偶ycia i demokratyzacja sys. bur偶uazyjnego - 艂agodz膮 walk臋 klas; wysoko艣膰 dochodu - jedyny wyr贸偶nik warstw (nie stosunek do 艣rodk贸w produkcji); podzia贸br mat. proporcjonalny do nak艂ad贸w pracy; przekszta艂cenie kap. w soc. bez przewrot贸w; odrzucenie strajku jako metod臋 politycznego dzia艂ania;

ANARCHIZM
藕r贸d艂em wyzysku spo艂. jest istnienie p.; najlepszy jest ustr贸j bezpa艅stwowy, bez przymusu, oparty na zwi膮zkach producent贸w i konsument贸w;

P.J. Proudhon (anarchizm indywidualistyczny) - istniej膮ce wsp贸艂cze艣nie stosunki w艂asno艣ci nie daj膮 si臋 pogodzi膰 z zasadami sprawiedliwo艣ci i wolno艣ci; w艂asno艣膰 - jako funkcja pracy; system przewiduj膮cy wzajemne 艣wiadczenia us艂ug na zasadzie wolnej umowy; Bank wymiany - towar zast膮pi pieni膮dz; przymus p. zast膮pi膮 stosunki umowne r贸wnych obywateli; Michai艂 Bakunin - (anarchizm kolektywistyczny) - odrzucenie w艂asno艣ci pr.; uspo艂ecznienie 艣rodk贸w produkcji; zniesienie praw dziedziczenia; zniesienie p. i aparatu przemocy; Rewolucja i terror;

Piotr Kropotkin - (anarchokomunizm) - wsp贸lna w艂asno艣膰 艣rodk贸w produkcji i d贸br konsumpcyjnych; spo艂ecze艅stwo - zwi膮zek wolnych stowarzysze艅 produkcyjnych; rewolucja przygotowana agitacjom w艣r贸d mas, bez terroru;

SYNDYKALIZM
negowanie konieczno艣ci istnienia p.; syndykaty - w艂asno艣膰 艣rodk贸w produkcji; podzia艂 d贸br; kontrola produkcji; rodzaj zwi膮zk贸w zawodowych;

Georges Sorel - spo艂. sk艂ada si臋 z dw贸ch przeciwstawnych grup, kt贸rych interesy s膮 nie do pogodzenia; socj. chc膮 reformy p.; synd. jego zniesienia; socjal. atakuj膮 ludzi przy w艂.; synd. sam膮 w艂.; mniejszo艣膰 u艣wiadomiona ma moralne pr. do dzia艂ania w imieniu nieu艣wiadomionej wi臋kszo艣ci;

KRYZYS IDEI LIBERALIZMU DEMOKRATYCZNEGO
Max Webber - 3 typy legitymacji w艂. politycznej:
- tradycyjny (historyczny);
- charyzmatyczny;
- na mocy legalno艣ci;

Leonard Hobhouse - (lib. socjalny) - wolno艣膰 ma wymiar spo艂.; oznacza pr. do wolno艣ci takiej jak膮 maj膮 inni ludzie; nie ma wolno艣ci, bez ograniczenia jej przez pr.; warunkiem wolno艣ci w pr. jest r贸wno艣膰 wobec pr.; W艂asno艣膰 - nadawana przez natur臋, nikt nie m贸g艂by zosta膰 w艂a艣cicielem, gdyby nie instytucje spo艂.; spo艂. utrzymuje i gwarantuje maj膮tki; to t艂umaczy aktywn膮 polityk臋 p. (podatki); Wilson - nale偶y likwidowa膰 monopole; Keynes - bezrobocie nie jest zwi膮zane z istnieniem pryw.艣rodk贸w produkcji; p. przez inwestycje pobudza wzrost gospodarczy;

KOMUNIZM
Lenin - walka z rewizjonizmem; Idealizm - filozofia bur偶uazji, Materializm - proletariatu; partia - trwa艂a, zachowuj膮ca ci膮g艂o艣膰 organizacja ludzi zajmuj膮cych si臋 zawodowo rewolucj膮; cz艂onek partii - w艂膮czony w struktury; przy艂膮czenie ch艂op贸w, 偶膮danie samostanowienia narod贸w; pa艅stwo - instytucja klasy panuj膮cej; komunizm oznacza zniesienie p.; s膮dzi膰 mo偶e ka偶dy;

Stalin - totalitarny sys. rz膮dzenia; p. wraz z pari膮 (jedyn膮) chcia艂o kontrolowa膰 ca艂e 偶ycie umys艂owe; Teza o mo偶liwo艣ci zbudowania socjalizmu w jednym kraju;

FASZYZM
organizacje nie reprezentuj膮ce 偶adnej grupy, tylko powszechny interes; hierarchiczne, uznanie charyzmatycznego wodza; nacjonalizm, rasizm, darwin. spo艂.; ANTY: pacyfistyczny, liberalny, marksistowski, komunistyczny, demokratyczny, racjonalistyczny, indywidualistyczny; pochwa艂a elit; wojna jedyny obiektywny sprawdzian racji; zniesienie podzia艂贸w klasowych; jedyny miernik - praca; pa艅stwo wszechobecne, totalne, w艂. - uwa偶aj膮cy si臋 za specjalnych; likwidowanie partii szkodliwych; s臋dzia nie rozumiej膮cy pr. nie mo偶e pe艂ni膰 swej funkcji;

KO艢CI脫艁
Ruch modernistyczny - podwa偶a niezmienno艣膰 dogmat贸w; powsta艂y one w toku historycznego rozwoju; kwestionowanie monopolu ko艣cio艂a na interpretacj臋 zasad wiary;

Pius X - zakaz dzia艂alno艣ci katolik贸w w partiach; "Quadragesimo Anno" - p. org. sprawiedliwego porz膮dku spo艂.; zasada subsydiarnej roli p.; naturalnymi formami organizacji spo艂. jest korporacja, stany zawodowe;

PO II WOJNIE 艢WIATOWEJ

KRYTYKA TOTALITARYZMU
Hannah Arendt - totalitaryzm odmienny od tyranii, despotyzmu, dyktatury; 藕r贸d艂em totalitaryzmu jest: antysemityzm, ideologia imperializmu, spo艂. i ruchy masowe; Karl Popper - przekonanie o nieuchronno艣ci okre艣lonego biegu historii prowadzi do totalnej in偶ynierii spo艂. w imi臋 celu; Spo艂. Otwarte - uznaj膮ce r贸偶nice mi臋dzy faktami a warto艣ciami, uznaj膮ce mo偶liwo艣膰 b艂臋du w ka偶dej teorii; Powinno podejmowa膰 decyzje demokratycznie pod wp艂ywem chwili z zastosowaniem dost臋pnych 艣rodk贸w; Raymond Aron - arksizm - utopia; krytyka in偶ynierii spo艂. w imi臋 utopijnych idea艂贸w; wiara w przej艣cie od kapitalizmu do spo艂. industrialnego (konsumpcyjnego); wtedy zako艅czenie konflikt贸w ideowych;

POWOJENNY KOMUNIZM
Realny Socjalizm - tolerowa艂 zjawiska oburzaj膮ce w marksi藕.-lenini藕. (korupcja, prostytucja, alkoholizm); nie zezwalano na dyskusj臋 o interpretacji doktryny; nie zezwalano na krytyk臋 doktryn膮 rzeczywisto艣ci; Eurokomunizm - mo偶liwo艣膰 wej艣cia komun. zachodnich na scen臋 polityczn膮; ka偶da partia ma pr. do samodzielno艣ci; od偶ucenie marsiz -leniniz jako podstawy dzia艂ania partii; odrzucenie dyktatury proletariatu; zaakceptowanie demokracji; praw i wolno艣ci obywatelskich; rozdzia艂 ko艣cio艂a od p.; p. radzieckie nie jest naturalym przyw贸dc膮 艣wiata komunistycznego; Mao Tse Tung - przekonanie, 偶e w krajach zacofanych najbardziej rewolucyjne jest ch艂opstwo; konieczno艣膰 ci膮g艂ej walki o komunizm, kult si艂y;

MARKSIZM- INTELEKTUALI艢CI
Baudoin - szk. frankfurcka - rozerwanie teorii marksizmu i komunizmu;

M. Horkheimer - Teoria krytyczna - charakter spo艂. jest kszta艂towany przez spos贸b 偶ycia danego spo艂.; dominuj膮ce cechy char. same staj膮 si臋 si艂ami wytw贸rczymi kszta艂tuj膮cymi proces spo艂.; ka偶da teoria jest krytyk膮 istniej膮cego 艣wiata i s艂u偶y jego przeobra偶eniu;

H.Marcuse - by膰 cz艂owiekiem znaczy by膰 wolnym; wzywa艂 do rewolucji Nowej Lewicy - m艂odzie偶, intelektuali艣ci; poci膮gn膮 za sob膮 proletariat; krytyka p. dobrobytu i komunizmu;

J.Habermas - niewystarczaj膮cy charakter kategorii poj臋ciowej Marksa do opisania wsp贸艂czesnego 艣rodowiska; Marksizm - utopi膮 rewolucyjn膮, gdy formu艂uje recepty na rozwi膮zanie problemu dominacji; Demokracja to polityczny dialog; mo偶na wyznaczy膰 warunki powodzenia takiego dialogu; r贸wno艣膰, wolno艣膰 dokonywania wybor贸w;

ALTERNATYWA DO MARKSISTOSKICH TEORII
Konwergencja - ewolucja prowadz膮ca do upodobnienia; b臋dzie mix wszystkich system贸w kap i soc;

J. Burnham - w wyniku rewolucji we wszystkich p. w艂. przejmie nowa klasa menad偶er贸w; opanyj膮 produkcj臋, zarz膮dzanie p.; pos艂uguj膮 si臋 r贸偶nymi ideologiami a walcz膮cy za nich s膮 przekonani, 偶e walcz膮 o w艂asne cele; Rostow - rozw贸j techniki doprowadzi do ujednolicenia wszystich ustroj贸w i do zaniku walki ideowej; powstanie spo艂. konsumpcyjne;

PA艃STWO DOBROBYTU
zauwa偶ono, 偶e interwencjonizm nie jest zagro偶eniem demokracji; Pa艅stwo - organizuje 偶ycie spo艂. i gosp. i zmierza do realzacji sprawiedliwo艣ci spo艂.; jest to d艂ugotrwa艂a i nieodwracalna tendencja w kierunku rozszerzenia funkcji p.;
1. podejmowanie inicjatywy gospodarczej;
2. rozbudowanie funkcji socjalnej p. (ubezpieczenia);
3. zasada r贸wnych szans i sprawiedliwo艣ci spo艂.; demokratyzm polityczny;

P. - korporacja socjalna zmierzaj膮ca do zaspokojenia potrzeb swych pracownik贸w;

SOCJALDEMOKRACJA
Mi臋dzynarod贸wka socjalistyczna - rozgraniczenie socjalizmu i komunizmu; przeciw wyzyskowi, za decydowaniem przez spo艂. o 偶yciu gospodarczym; wolno艣膰 realizuje demokracja (rz膮dy wi臋kszo艣ci przy poszanowaniu mniejszo艣ci); CELE: pe艂ne zatrudnienie, zabezpieczenie spo艂., sprawiedliwy podzia艂 dochod贸w i maj膮tk贸w, sta艂e podnoszenie dobrobytu; uspo艂ecznienie w kluczowych ga艂臋ziach przemys艂u; dla wszystkich niezadowolonych z wolnej konkurencji;

LIB. DEMOKRACJA
renesans koncepcji umowy spo艂.; dwie tendencje
1. zdeterminowanie 偶ycia spo艂. przez czynniki obiektywne (ekonomika);
2. demokracja jest sta艂膮 form膮 organizacji 偶ycia politycznego;

Umowa: dotyczy przyj臋cia regu艂 sprawiedliwo艣ci, wedle kt贸rych b臋dzie dalej si臋 toczy艂a gra w spo艂.;

John Rawls - Teoria Sprawiedliwo艣ci - trzeba znale艣膰 zasad臋 sprawiedliwo艣ci, kt贸ra godzi艂a by ludzkie
d膮偶enie do wolno艣ci i r贸wno艣ci; trzeba wyj艣膰 od r贸wno艣ci i wolno艣ci uczestnik贸w ustalenia tej zasady; zas艂ona niewiedzy - nikt nie zna swej przysz艂ej sytuacji maj膮tkowej, spo艂. ani swych mo偶liwo艣ci intelekt.; rozum nakazuje stosowanie max. r贸wno艣ci i wolno艣ci; nier贸wno艣ci spo艂. je艣li s膮 korzystne dla naj mniej uprzywilejowanych;

ODRODZENIE IDEI LIBERALNYCH
Neoliberalizm - reakcja na rozwijaj膮cy si臋 interwencjonizm p.; krytykowano ograniczenie wolno艣ci jednostek; pomoc zabija inicjatyw臋; Walter Lippmann - nie mo偶e by膰 tak, 偶e wolno艣膰 jednostek zale偶y od woli wi臋kszo艣ci;

SOCJALNE PA艃STWO PRAWNE - obowi膮zkiem p. jest zapewnienie jednostce wolno艣ci; p. tworzy ramy pr. dla dzia艂alno艣ci jednostek; socjalne (przywileje dla biednych) w niezgodzie z prawne (traktowanie wszystkich r贸wno);

Fredrich v. Hayek - odrzuci艂 "neo", powr贸t do klasyki; rynek nie mo偶e by膰 sprawiedliwy, tylko jednostka; nonsensem jest sprawiedliwa p艂aca (rynek daje); p. - tworzy ramy pr. niezale偶ne od wi臋kszo艣ci: wolno艣膰, w艂asno艣膰, podzia艂 w艂., zasada rz膮d贸w pr.; wolno艣膰 prowadzi do rozwoju ludzko艣ci;

Milton Friedman - (lib. ekonom) - ca艂kowita swoboda um贸w, o ile transakcja jest dobrowolna i strony s膮 dobrze poinformowane; cz艂owiek ma pr. do b艂臋du, zapobieganie jest ograniczeniem wolno艣ci; wolny rynek mo偶e organizowa膰 ca艂o艣膰 偶ycia spo艂.;

Robert Nozick - (radykalny lib) - jednostki maj膮 pr.; p. powsta艂o, bo by艂a niewystarczaj膮ca ochrona; co艣 na kszta艂t agencji ubezpieczeniowej; jedna zdoby艂a monopol na u偶ycie si艂y - p. minimum; Jedynym zadaniem p. jest ochrona praw; dobro spo艂. nonsens, jest tylko dobro jednostek;

KO艢CI脫艁 PO II SOBORZE WATYKA艃KIM
protest przeciw totalitaryzmowi; krytyka wolnej konkurencji; nadrz臋dno艣膰 osoby ludzkiej; W艂asno艣膰 - naturalne pr. cz艂owieka; przeciw komunistom; czasem trzeba przenie艣膰 w艂asno艣膰 na p. ale za odszkodowaniem; ka偶dy ma pr. wzi膮膰 z w艂asno艣ci drugiego rzeczy niezb臋dne do 偶ycia; Praca - powo艂anie cz艂owieka; pracodawca po艣redni (p.) powinien zapewni膰 prac臋 wszystkim ch臋tnym; uznanie strajk贸w, o ile nie s膮 polityczne; p艂aca rodzinna; System - zniesienie nier贸wno艣ci spol艂.; 偶ycie godne; interwencje p. maj膮 zwi臋ksza膰 wolno艣膰 dzia艂ania os贸b; nie wszystkie potrzeby ludzkie mog膮 by膰 zaspokojone przez rynek;

Jan XXIII - odrzuci艂 zasad臋 suwerenno艣ci ludu (lud nie jest 藕r贸d艂em w艂adzy); w艂. pochodzi od Boga; ludzie okre艣laj膮 ustr贸j p.; za demokracj膮, odzia艂 w艂., p. prawne; Chrze艣cijanin nie jest zmuszony do pos艂usze艅stwa pr. sprzecznego z pr. bo偶ym;

TEORIA I FILOZOFIA PR. XX W

POZYTYWIZM
unikanie za艂o偶e艅 metafizycznych; opisanie cech pr. daj膮cych si臋 stwierdzi膰 empirycznie; zbli偶enie do nauk przyrodniczych; unikanie ocen i warto艣ciowania; co jest prawem, a nie jakie pr. powinno by膰;

John Austin (gb) pr. poz.- rozkaz suwerena poparty sankcj膮; je艣li jest zwyczaj s艂uchania X i X nie ma zwyczaju s艂uchania nikogo, to X jest suwerenem; racjonalizm ustawodawcy; opinia publiczna ogranicza ustawodawc臋; (niem) gdy 3 cechy empiryczne to ppr. poz.: pr. jest tworem ludzkim; normy pochodz膮ce od autorytetu spo艂., kt贸ry wymusi艂 pos艂uch; dlatego s膮 inne od norm moralnych; nie ma filozofii prawa; Prawo - rozkaz poparty przymusem; jedynym 藕r贸d艂em pr. jest ustawa; wszystko co zosta艂o poprawnie uchwalone jest pr.; pewno艣膰 pr. poz.;

Rudolf von Ihering - praca prawnika = praca chemika; analiza poj臋膰 dokonywana metodami logiki; krytyka formalizmu pr.; poj臋cia pr. nie maj膮 waloru ponadczasowego i ahistorycznego; dla rozumienia pr. pytanie o cel normy, kt贸ry zmienia si臋 wraz z sytuacj膮 spo艂.; Prawo - regu艂y stworzone przez przymus p. w celu zabezpieczenia warunk贸w 偶yciowych spo艂.; kierunek socjologiczny (nie sprowadzanie norm do tre艣ci ustaw);

Georg Jelinek - nale偶y uzna膰 normatywn膮 si艂臋 fakt贸w, 偶e pr. pochodzi od p.;
P. Prawne - p. i jego organa dzia艂aj膮 na podstawie prawa;

NORMATYWIZM
Hans Kelsen - pr贸ba oddzielenia pr. od innych nauk; czysta nauka - przedmiotem s膮 normy pr., system norm pr.; jest teori膮 pr. poz.; Je艣li w warunkach W trzeba czyni膰 C, to zwi膮zwe WC ma char. normatywny; normy s膮 normami pr. je艣li wchodz膮 do systemu pr. (je艣li zosta艂a uchwalona na podstawie upowa偶nienia zawartego w normie wy偶szej); podstawow膮 norm膮 pr. mi臋dzynarodowego jest uznanie porz膮dk贸w pr. poszczeg贸lnych pa艅stw; KRYTYKA: je艣li norma podstawowa nie ma sankcji, to jak mo偶e obowi膮zywa膰? teza, 偶e p. jest pr. z def podwa偶a艂o tez臋 o p. pr.;

PR. NAT. O ZMIENNEJ TRE艢CI
Rudolf Stamler - pr. nie jest determinowane warunkami 偶ycia spo艂. i ekonom.; Filozofia pr. to nauka o pr. s艂usznym, czyli o formie pr.; pr. nat. jest jedno, jego tre艣膰 si臋 zmienia w zale偶no艣ci od rozwoju kultury; nie nale偶y tworzy膰 katalog贸w praw nat.;

PSYCHOLOGIZM
Leom Petra偶ycki - emocje prawne - zwi膮zane z wyobra偶eniem osoby mog膮cej si臋 domaga膰 od nas okre艣lonego post臋powania; Prawo - takie prze偶ycia etyczne, maj膮ce char. atrybutywny; w艂 p. (jaka kolwiek w艂.) nie jest si艂膮, jest projekcj膮 emocjonaln膮, oznacza specjalny rodzaj praw przypisanym pewnym osobom w obawie o dobro og贸lne; odrzuca艂 tez臋, 偶e 藕r贸d艂em pr. jest wola p., czy te偶 przymus;

REALIZM FUNKCJONALIZM (USA)
Funkcjonalizm - realistyczno empiryczne my艣lenie o pr.;

Olliver Holmes - Prawo to twierdzenie co do tego, kiedy si艂a pub. b臋dzie u偶yta poprzez instrument jakim s膮 s膮dy; trzeba patrze膰 na pr. oczyma z艂ego cz艂owieka;

Realizm - badanie metodami empirycznymi procesu powstawania pr.;

Karl Llewellyn - ka偶da cz臋艣膰 pr. winna by膰 badana ze wzgl臋du na cele i skutki spo艂.; ci膮g艂e badanie, bo spo艂. zmienia si臋 szybciej ni偶 pr.; definiowanie pr. jako przepis贸w jest absurdem;

Roscoe Pound - badanie pr. to tak偶e badania nad funkcjonowaniem i spo艂. skutk贸w pr.; pr. si臋 rozwija i zmienia nawet bez zmiany przepis贸w; prawo - instrument in偶ynierii spo艂.; wa偶ne s膮 cele pr.;

SOLIDARNO艢膯 SPO艁.
Leon Duguit - krytyka abstrakcyjnych poj臋膰 pr.; organizacja spo艂. opiera si臋 na solidarno艣ci jednostek; ka偶da jednostka spe艂nia jak膮艣 funkcj臋 w spo艂.; cz艂owiek ani zbiorowo艣膰 nie ma pr.; ka偶dy ma obowi膮zek mo偶liwie najpe艂niejszego rozwijania swej osobowo艣ci fizycznej i innych, aby sw膮 funkcj臋 wype艂ni膰 mo偶liwie najlepiej; nikt nie mo偶e drugiemu uniemo偶liwia膰; Prawo - obowi膮zek sprecyzowany w normach prawnych przez rz膮dz膮cych; tre艣膰 mo偶e si臋 zmienia膰;

RENESANS PRAWA NATURY
dla uzasadnienia praw cz艂owieka; odpowied藕 na pytanie jakie powinno by膰 pr.; czy i kiedy mo偶na odm贸wi膰 pr. pos艂usze艅stwa;

Gustaw Radbruch - 3 elementy idei prawa:
1. sprawiedliwo艣膰 (traktowanie w r贸wny spos贸b r贸wnych);
2. idea dobra powszechnego;
3. pewno艣膰 pr.; pr. obowi膮zuje nie dlatego, 偶e zdo艂a艂o zapewni膰 sobie pos艂uch, ale je艣li zd艂a zapewni膰 sobie pos艂uch; pr. s膮 normy, kt贸re chocia偶 zmierzaj膮 do idei pr.;

L. L. Fuller krytyk pozytywizmu pr.; pr. powsaje w spo艂.; musi spe艂nia膰 warunki, Formalne pn:
1. powinno by膰 og贸lne;
2. og艂oszone;
3. dotyczy膰 zachowa艅 przysz艂ych;
4. zrozumia艂e, jasne w swych sformu艂owaniach;
5. nie sprzeczne
6. mo偶liwe do spe艂nienia;
7. stabilne nie zmieniaj膮ce si臋 zbyt cz臋sto;

nie formu艂uje jakie cele winny by膰 spe艂niane, nie daje odpowiedzi na konkretne pytanie;

Czy tekst by艂 przydatny? Tak Nie
(0) Brak komentarzy

Tre艣膰 zweryfikowana i sprawdzona

Czas czytania: 60 minut

Typ pracy