Charakterystyka Balladyny

Balladyna to tytułowa bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego. Mieszka wraz ze swoją matką, Wdową, i młodszą siostrą Aliną w wiejskiej chacie nad jeziorem Gopło.

Jest szczupłą i zgrabną dziewczyną o bladej, alabastrowej cerze. Ma czarne oczy i ciemne włosy. Poznajemy ją jako osobę egoistyczną, która nigdy nie interesuje się innymi i zawsze myśli wyłącznie o sobie.

Do matki nie ma szacunku i traktuje z pogardą jej marzenia. Nie obchodzą jej prośby matki, więc nie wykonuje jej poleceń. Kiedy udaje jej się zdobyć władzę, wypiera się rodziny, wstydząc się swojego chłopskiego pochodzenia. Traktuje siostrę z wyższością i wysługuje się nią w codziennych czynnościach, przez co sprawia wrażenie leniwej. Uważa Alinę za głupią i nie liczy się z jej zdaniem.

Jest pewna, że Alina nazbiera więcej malin, wygra i zostanie żoną księcia Kirkora. Nie chcąc do tego dopuścić, każe jej oddać owoce. Gdy siostra się na to nie zgadza i dodatkowo wytyka jej niemiłe zachowanie, sugerując, że Balladyna ma małe szanse na wygraną, Balladyna w przypływie gniewu zabija ją.

Wszystkie kolejne czyny Balladyny są spowodowane strachem przed karą, jaka może ją spotkać. Wobec Kirkora zachowuje się sztucznie. Jest gotowa zrobić wszystko, by go poślubić. Stara się mu schlebiać, ponieważ wie, że takie postępowanie przyniesie jej ogromne korzyści. Mówi przed nim o wielkiej miłości do siostry i matki, okłamując go w ten sposób. Od początku jednak go nie kocha. Potrafi udawać emocje. Ślub z nim traktuje jako szansę zdobycia majątku i ucieczki od świata, w którym źle się czuje. Najważniejszy jest dla niej awans społeczny.

W swoim postępowaniu jest bezlitosna i bezwzględna. Zdolna zniszczyć każdego, kto stanie jej na drodze. Aby zdobyć tron, zabija nawet Grabca i Kirkora. Morderstwa, których się dopuściła, nie przerażają jej. Czuje się bezkarna. Naganne postępowanie nie wyklucza jednak zalet, jakie posiada. Świetnie maskuje swoje zbrodnie, eliminując świadków. Dzięki nadzwyczajnemu sprytowi i chytrości udaje jej się zrealizować plan objęcia władzy. Ma nadzieję, że to, co zrobiła, nigdy nie wyjdzie na jaw.

Balladyna to postać zdecydowanie negatywna. Idzie po trupach i dopuszcza się najgorszych przestępstw, których nie żałuje. Nie zna litości, jest zaślepiona zawiścią i żądzą władzy. Postanawia trwać w grzechu, nie przestrzegając zasad moralnych ani wiary w Boga. W końcu spotyka ją zasłużona kara — ginie rażona piorunem jako symbol boskiej sprawiedliwości. Jej los jest przestrogą, że za zło los odpłaca zawsze złem, a za dobro — dobrem.

Cechy charakteru Balladyny

- Egoistyczna – zawsze myśli o sobie i swoich korzyściach.
- Ambitna – pragnie awansu społecznego i władzy.
- Bezwzględna – nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć cel.
- Zazdrosna – zazdrości siostrze, co prowadzi do tragedii.
- Chciwa – pożąda bogactwa i wysokiej pozycji.
- Obłudna – potrafi udawać uczucia, aby manipulować innymi.
- Nieczuła – brak jej empatii wobec bliskich.
- Sprytna i przebiegła – umie planować intrygi i je realizować.
- Lenistwo – unika pracy, wysługując się innymi.
- Nielojalna – zdradza i porzuca tych, którzy jej zaufali.
- Bez skrupułów – nie odczuwa wyrzutów sumienia za swoje czyny.
- Pyszna i arogancka – uważa się za lepszą od innych.