Historia, studia równoległe

Zapisy
od 2013-06-10 do 2013-07-03 23:59:59

Limit miejsc
25

Język wykładowy
polski

Opis

W kształceniu na studiach I stopnia Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego dąży przede wszystkim do wyposażenia studentów w umiejętności warsztatowe pozwalające na samodzielną pracę badawczą oraz do wykształcenia wśród przyszłych historyków postawy otwartości na różnorodne podejścia metodologiczne i gotowości do samodzielnego podejmowania i rozwiązywania problemów badawczych. Stąd tak wiele miejsca w programie studiów zajmują ćwiczenia z poszczególnych epok historycznych (od starożytności do współczesności) pozwalające na poznanie różnorodnych źródeł historycznych oraz metod ich krytycznej analizy i interpretacji. Potencjał naukowy Instytutu Historycznego (blisko 50 seminariów dyplomowych) zapewnia studentom możliwość realizacji indywidualnych zainteresowań badawczych oraz wymiany poglądów naukowych z doświadczonymi i uznanymi w kraju i na świecie historykami. Dużo czasu i uwagi poświęca się w Instytucie Historycznym na kształcenie umiejętności pisania tekstów naukowych i popularnonaukowych oraz rzeczowego udziału w dyskusji naukowej (przedstawiania własnych sądów, argumentowania, przy zachowaniu szacunku dla twierdzeń innych). Dzięki zdobytym umiejętnościom warsztatowym i bogatej wiedzy z zakresu historii politycznej, gospodarczej i społeczno-kulturowej Polski i powszechnej absolwent studiów I stopnia przygotowany jest do kontynuowania nauki na kierunkach humanistycznych i społecznych, ale także do podjęcia pracy w sferze edukacji i popularyzacji wiedzy historycznej, w mediach i wydawnictwach oraz w szeroko pojętej administracji. Niezależnie od wiedzy i kompetencji badawczych związanych z nauką historyczną, nasze studia wyposażają studentów w umiejętności, które są przydatne w różnych innych karierach zawodowych:

umiejętność sprawnego zdobywania danych i ich weryfikacji,
umiejętność sprawnego pisania,
umiejętność pracy w grupie, merytorycznej dyskusji i wspólnego rozwiązywania problemów,
umiejętność samodzielnej pracy.
Cztery fakultatywne specjalizacje zawodowe: nauczycielska – przygotowująca do pracy w szkole podstawowej, archiwistyczna - przybliżająca zasady zarządzania dokumentacją, prowadzenia kancelarii i archiwum zakładowego, edytorska – kształcąca umiejętności przydatne w redakcjach i wydawnictwach różnego typu oraz popularyzatorska – zaznajamiająca z podstawowymi zasadami upowszechniania wiedzy historycznej - oferują dodatkowe kompetencje zawodowe, cenione na współczesnym rynku pracy.


Kierunkowe efekty kształcenia:


Wiedza:

Po ukończeniu studiów absolwent:

Posiada wiedzę historyczną poszerzoną w stosunku do poziomu 4. Krajowych Ram Kwalifikacji.
Zna dzieje ziem polskich w ujęciu chronologicznym i tematycznym od czasów najdawniejszych do współczesności.
Zna wybrane zagadnienia historii powszechnej w ujęciu chronologicznym i tematycznym od czasów najdawniejszych do współczesności.
Zna i systematyzuje źródła do badania przeszłości.
Posiada podstawową wiedzę o naukach pomocniczych historii.
Zna fachową terminologię z zakresu nauki historycznej oraz podstawową terminologię nauk humanistycznych i społecznych.
Ma podstawową wiedzę o typach naukowych prac historycznych (synteza, monografia, artykuł, artykuł recenzyjny, recenzja itp.).
Posiada podstawową wiedzę o specyfice przedmiotowej i metodologicznej nauki historycznej.
Zna różne kierunki i obszary badań historycznych.
Zna dorobek głównych nurtów historiografii dla wybranych obszarów badawczych.
Ma podstawową wiedzę o metodach wnioskowania historycznego, zasadach krytyki źródła oraz zasadniczych etapach postępowania badawczego historyka.
Rozumie znaczenie metodologii dla poprawności naukowej badań historycznych.
Dostrzega i rozumie obecność elementów innych dyscyplin naukowych w pracy historyka.
Rozumie wpływ podłoża narodowego i kulturowego na stanowiska reprezentowane w naukach historycznych.
Definiuje miejsce historii wśród innych nauk humanistycznych i społecznych oraz dostrzega podstawowe różnice i podobieństwa metodologiczne miedzy naukami humanistycznymi a nauką historyczną.
Posiada znajomość słownictwa oraz wiedzę z zakresu fleksji i składni języka łacińskiego pozwalającą na tłumaczenie tekstów źródłowych.
Ma świadomość znaczenia historycznej zmienności języka dla interpretacji źródeł.
Zna podstawową terminologię nauk historycznych przynajmniej w jednym języku nowożytnym.
Zna instytucje kultury upowszechniające wiedzę historyczną.
Zna podstawowe zasady ochrony własności intelektualnej.

Umiejętności:

Po ukończeniu studiów absolwent:

Dokonuje krytyki źródeł historycznych.
Tłumaczy i objaśnia teksty źródłowe z języka łacińskiego.
Samodzielnie zdobywa i utrwala wiedzę w sposób systematyczny i uporządkowany.
Pozyskuje szczegółowe informacje, wykorzystując publikacje naukowe oraz wydawnictwa pomocnicze opublikowane w druku lub w formie elektronicznej.
Selekcjonuje źródła i hierarchizuje zebrane dane.
Formułuje wnioski na podstawie krytycznej analizy źródeł.
Formułuje problemy badawcze i dobiera metody oraz narzędzia służące ich rozwiązaniu.
Formułuje tezy i argumentuje z wykorzystaniem literatury fachowej dotyczącej wybranego zagadnienia.
Odróżnia tekst naukowy od publicystycznego i literackiego.
Sporządza bibliografię do wybranych tematów oraz redaguje przypisy do tekstu.
Posługuje się fachową terminologią nauk historycznych w języku ojczystym oraz wybranym języku nowożytnym.
Charakteryzuje wybrane szkoły historyczne oraz różne kierunki badań historycznych.
Krytycznie odnosi się do dyskursu prezentowanego w opracowaniach naukowych.
Prezentuje w usystematyzowanej wypowiedzi zagadnienia z historii Polski i wybrane zagadnienia z historii powszechnej w języku ojczystym i wybranym języku nowożytnym.
Tworzy samodzielnie różne formy tekstów naukowych i popularnonaukowych.
Przedstawia wyniki swoich badań za pomocą nowoczesnych metod prezentacji i z wykorzystaniem fachowej terminologii w języku ojczystym.
Umieszcza omawiane zagadnienia z historii Polski oraz wybrane zagadnienia z historii powszechnej w szerszym kontekście procesów społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych epoki.
Dokonuje całościowego opisu obiektów zabytkowych z uwzględnieniem kontekstu geograficznego, gospodarczego, kulturowego i społecznego.

Kompetencje społeczne:

Po ukończeniu studiów absolwent:

Wykazuje postawę krytyczną wobec świadectw przeszłości.
Docenia wartość samodzielnej interpretacji źródeł i opracowań naukowych. Reprezentuje postawę poszanowania dla standardów pracy naukowej.
Rozumie konieczność przestrzegania norm etycznych w pracy badawczej historyka i w popularyzacji wiedzy historycznej.
Prezentuje postawę otwartości na właściwy dla innych nauk humanistycznych typ refleksji.
Ma świadomość konieczności nieustannego kształcenia umiejętności związanych z pracą badawczą.
Posiada umiejętność prowadzenia dyskusji, formułowania merytorycznych argumentów, wypowiadania swoich racji z zachowaniem szacunku dla innych.
Tworzy i realizuje procedury rozwiązania zadania. Współpracuje w grupie w celu osiągnięcia zdefiniowanych priorytetów.
Rozumie historyczną i kulturową rolę języka łacińskiego w dziejach europejskiego kręgu cywilizacyjnego.
Postrzega otaczającą przestrzeń jako zapis przeszłości i rozumie konieczność ochrony dziedzictwa kulturowego.
Rozumie wagę zachowania świadectw przeszłości we współczesnej przestrzeni publicznej oraz środowisku geograficznym.
Wykazuje zainteresowanie życiem naukowym i uczestniczy w przedsięwzięciach popularyzujących wiedzę historyczną.
Zasady kwalifikacji na studia równoległe

Student z innego kierunku może ubiegać się o przyjęcie na studia równoległe I stopnia w Instytucie Historycznym, po ukończeniu I lub II roku studiów. Warunkiem ubiegania się o studia równoległe jest zaliczenie roku i uzyskanie z ostatniego roku studiów średniej nie niższej niż 4,50. W postępowaniu kwalifikacyjnym brana będzie pod uwagę wartość średniej z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

• Czas trwania: 3 lata
• Data rozpoczęcia: 2015-02-01 00:00:00