Bioetyka II TURA

Zapisy
od 2013-07-22 01:00:00 do 2013-09-13 23:59:59

Język wykładowy
polski

Opis

Bioetyka jest interdyscyplinarną dziedziną wiedzy teoretycznej i praktyki społecznej. Celem kształcenia jest przygotowanie studentów to pracy badawczej i zawodowej w różnych obszarach bioetyki. Studenci zdobywają szeroką, interdyscyplinarną wiedzę teoretyczną z zakresu etyki, a także wyspecjalizowanych subdyscyplin filozofii, prawa, socjologii, antropologii i nauk politycznych. Ponadto, nabywają umiejętności praktyczne i kompetencje społeczne niezbędne do wykonywania samodzielnej pracy badawczej oraz do pracy w zawodach i instytucjach działających na polu bioetyki, w szczególności w różnego rodzaju ciałach opiniodawczo-doradczych z zakresu etyki badań naukowych i etyki klinicznej.

Absolwenci kierunku bioetyka będą przygotowani w szczególności do pełnienia następujących ról zawodowych:

Członek komisji bioetycznej

Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą posiadali wiedzę, umiejętności oraz kompetencje społeczne konieczne do odpowiedzialnego i profesjonalnego pełnienia roli członka komisji bioetycznej, tj. interdyscyplinarnego ciała kolegialnego, którego podstawowym zadaniem jest prowadzanie prospektywnej oceny projektów badań naukowych z udziałem ludzi, w szczególności projektów eksperymentów medycznych oraz badań klinicznych, pod względem naukowej i etycznej dopuszczalności ich realizacji. Komisje bioetyczne funkcjonują w zdecydowanej większości krajów na świecie. Obowiązek przedłożenia protokołu badania do oceny niezależnej i interdyscyplinarnej komisji nakładają na badaczy wszystkie międzynarodowe regulacje z zakresu etyki badań biomedycznych. W Polsce wymóg powoływania komisji bioetycznych, ich zadania, organizację i zasady funkcjonowania określa ustawa z dnia 5 grudnia 1996 roku o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 11 maja 1999 roku w sprawie szczegółowych zasad powoływania i finansowania oraz trybu działania komisji bioetycznych (Dz. U. z 1999 r. Nr 47, poz. 480). Komisje bioetyczne mogą być tworzone przy okręgowych izbach lekarskich, wyższych uczelniach medycznych albo wyższych uczelniach z wydziałem medycznym oraz przy medycznych jednostkach badawczo-rozwojowych. Obecnie w Polsce istnieje ponad 50 komisji bioetycznych oraz jedna Odwoławcza Komisja Bioetyczna.

Członek komisji etycznej ds. doświadczeń na zwierzętach

Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą posiadali wiedzę, umiejętności oraz kompetencje społeczne konieczne do odpowiedzialnego i profesjonalnego pełnienia roli członka etycznej komisji ds. doświadczeń na zwierzętach. W Polsce istnieje szesnaście lokalnych komisji do spraw doświadczeń na zwierzętach oraz Krajowa Komisja Etyczna do spraw Doświadczeń na Zwierzętach. Organizację, zasady funkcjonowania oraz zadania tych ciał określa rozporządzenie Ministra Nauki i Informatyzacji z dnia 29 lipca 2005 r. w sprawie Krajowej Komisji Etycznej do spraw Doświadczeń na Zwierzętach oraz lokalnych komisji etycznych do spraw doświadczeń na zwierzętach (Dz. U. Nr 153, poz. 1275).

Kliniczny konsultant etyczny/ członek szpitalnej komisji etycznej

Kliniczne konsultacje etyczne to relatywnie nowa usługa, której istotą jest wspieranie przedstawicieli zawodów medycznych oraz pacjentów i ich rodzin w podejmowaniu trudnych decyzji związanych z opieką medyczną. Kliniczna działalność konsultacyjna realizowana jest zazwyczaj przez szpitalne komisje etyczne. Działalność tych ciał ma charakter konsultacyjny, ale także edukacyjny i regulacyjny. Obejmuje:

udzielanie „porad” czy też wydawanie opinii/ rekomendacji etycznych w indywidualnych sytuacjach, zwłaszcza w wypadku niezgodności postaw różnych uczestniczących w nich stron, np. w razie konfliktu między życzeniem rodziny pacjenta a stanowiskiem lekarza;
prowadzenie lub organizowanie szkoleń w zakresie etyki klinicznej, które mają umożliwić pracownikom danej instytucji, a w pierwszej kolejności członkom samej komisji, podniesienie kwalifikacji etycznych – zdolności dostrzegania różnych argumentów, przemawiających za takim lub innym sposobem rozwiązania danej aporii etycznej, a także umiejętności rozumnego ważenia tych racji;
udział w formułowaniu ogólnych wytycznych, zalecających określony sposób rozwiazywania pewnych typowych problemów etycznych, przed którymi często stają pracownicy danej instytucji medycznej (Oświadczanie Polskiego Towarzystwa Bioetycznego w sprawie szpitalnych komisji bioetycznych)

Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą posiadali wiedzę, umiejętności oraz kompetencje społeczne niezbędne do świadczenia usług z zakresu konsultacji klinicznych. W Polsce nie ma jeszcze systemowych podstaw do powoływania szpitalnych komisji etycznych w placówkach opieki zdrowotnej. Niewątpliwie jednak, ciała ta w przyszłości staną się także częścią naszego systemu ochrony zdrowia, tak jak ma to miejsce w większości państw europejskich.

Członek instytucjonalnej komisji etycznej / ekspert ds. etyki

Komisje etyczne istnieją w bardzo wielu instytucjach i organizacjach sektora publicznego i prywatnego (np. jednostkach badawczo-rozwojowych, szkołach wyższych, organach samorządu zawodów medycznych, firmach farmaceutycznych). Ich zadaniem jest tworzenie wewnętrznych kodeksów etyki, promowanie dobrych praktyk instytucjonalnych oraz rozwiązywanie konfliktów i dylematów dotyczących etycznych aspektów funkcjonowania danej instytucji i jej pracowników lub klientów. Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą posiadali wiedzę, umiejętności oraz kompetencje społeczne niezbędne do pracy w takich ciałach. Mogą także realizować wskazane powyżej zadana jako indywidualni eksperci zatrudniani przez te podmioty.

Pracownik administracyjny komisji etycznej/bioetycznej

Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą mieli kompetencje niezbędne do pracy w jednostkach (np. biurach, sekretariatach) zapewniających obsługę administracyjno-organizacyjną wymienionych powyżej ciał etycznych.

Nauczyciel bioetyki/etyki medycznej/etyki badań naukowych

Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą posiadali unikatowe, interdyscyplinarne i kompetentne przygotowanie do pełnienia roli nauczyciela bioetyki, etyki medycznej i etyki badań naukowych. Przedmioty te oferowane są przez wszystkie uczelnie prowadzące kształcenie na kierunkach studiów z zakresu nauk medycznych, nauk o zdrowiu i nauk o kulturze fizycznej. Posiadanie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych z zakresu etyki badań naukowych stanowi ponadto powszechny warunek uzyskania kwalifikacji III stopnia.

Nauczyciel etyki

Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą przygotowani do pełnienia roli nauczyciela etyki. Przedmiot taki oferowany jest w programie lepszych liceów i gimnazjów o profilu humanistycznym, a także w programach studiów z zakresu nauk medycznych, nauk o zdrowiu i nauk o kulturze fizycznej.

Pracownik instytucji zajmującej się problematyką ochrony zdrowia oraz ochroną praw pacjentów

Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą posiadali wiedzę, umiejętności oraz kompetencje społeczne niezbędne do pracy w instytucjach publicznych (rządowych i samorządowych) oraz organizacjach pozarządowych zajmujących się problematyką ochrony zdrowia oraz ochroną praw pacjentów. Mogą pracować w jednostkach zajmujących się ewaluacją i projektowaniem krajowych i lokalnych programów zdrowotnych, oceną technologii medycznych, nadzorem nad podmiotami realizującymi badania kliniczne, czy w jednostkach stojących na straży ochrony praw pacjentów (np. biurach rzeczników praw pacjentów).

Dziennikarz zajmujący się problematyką naukową i bioetyczną

Studia na kierunku bioetyka – podobnie jak inne studia z obszaru kształcenia w zakresie nauk humanistycznych – kładą duży nacisk na rozwijanie u studentów umiejętności pisania. Wyrabiają umiejętność jasnego i zrozumiałego przedstawiania złożonych zagadnień oraz rzetelnego przedstawiania faktów i argumentów. Uczą odpowiedzialności i szacunku dla pluralizmu poglądów. Absolwenci studiów na kierunku bioetyka będą więc posiadali wiedzę, umiejętności oraz kompetencje społeczne niezbędne do pracy w charakterze dziennikarzy, w szczególności specjalistów ds. etycznych i społecznych konsekwencji rozwoju wiedzy i techniki naukowej. Na polskim rynku wydawniczym jest wiele czasopism o charakterze popularnonaukowym (np. Wiedza i życie, Świat nauki, Focus). Wiodące tygodniki (np. Polityka, Newsweek) mają stałe działy poświęcone dyskusji na tematy nauki i jej etyczno-społecznych implikacji.

Zgodnie z systemem bolońskim absolwenci studiów II stopnia na kierunku bioetyka będą mogli kontynuować kształcenie na studiach III stopnia na uczelniach polskich i zagranicznych, w szczególności na studiach z zakresu nauk humanistycznych, nauk społecznych oraz nauk o zdrowiu, a także na specjalistycznych studiach doktorskich z zakresu etyki praktycznej, bioetyki lub etyki medycznej (kilka uczelni polskich przygotowuje się do uruchomienia takich studiów).

Więcej informacji o studiach na stronie bioetyka.uw.edu.pl
Zasady kwalifikacji

O przyjęcie na studia mogą ubiegać się osoby, które uzyskały dyplom licencjata, inżyniera, magistra lub dyplom równorzędny na dowolnym kierunku.

Postępowanie kwalifikacyjne na studia na kierunku bioetyka obejmuje rozmowę kwalifikacyjną z kandydatem. Rozmowa kwalifikacyjna składa się z dwóch części:

Część 1: Autoprezentacja kandydata (maksimum 30 punktów)

Kandydat ma 5 minut na przedstawienie się, opowiedzenie o swoich dotychczasowych osiągnięciach akademickich, naukowych i zawodowych oraz o swoich zainteresowaniach, a także na przedstawienie powodów, dla których chciałby studiować bioetykę.

Część 2: Rozmowa na temat lektur (maksimum 70 punktów)

Przed stawieniem się na rozmowę kwalifikacyjną, kandydat ma obowiązek wybrać dwie lektury bioetyczne (artykuły) z poniższej listy – jedną w języku polskim, drugą w języku angielskim. Każda z wybranych lektur powinna dotyczyć innej problematyki etycznej (np. jedna etyki prokreacyjnej, a druga etyki badań naukowych). Kandydat powinien przygotować się do dyskusji (w j. polskim lub angielskim, według preferencji kandydata) na temat wybranych przez siebie tekstów. Lektury będą dostępne w czytelni w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, Krakowskie Przedmieście 3, 00-927 Warszawa.

Lektury:

Pojęcie zdrowia i choroby:

Z. Szawarski, Dwa rodzaje wiedzy medycznej, [w:] Z. Szawarski, „Mądrość i sztuka leczenia”, Słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2005, s. 67-83.
T. Szasz, The myth of mental illness, “American Psychologist” 1960, vol. 15, nr 2, s. 113-118.

Etyka kliniczna:

P. Łuków, Komu jest potrzebny kodeks etyki lekarskiej?, „ISF Diametros” 2007, http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/?l=1&p=cnf4&m=44&jh=1&ih=72.
J. Savulescu , Conscientious Objection in Medicine, „BMJ British Medical Journal” 2006 (332)7536, s. 294-297.

Etyka prokreacyjna:

M.A. Warren, O moralnym i prawnym statusie aborcji [w:] „Początki ludzkiego życia”, red. W. Galewicz, Universitas, Kraków 2010, s. 197-214.
R.M. Hare, Abortion and the golden rule, „Philosophy and Public Affairs” 1975 (4)3, s. 201-222.

Etyka końca życia:

D. Marquis, Słabość argumentu za legalizacją samobójstwa z pomocą lekarza, [w:] „Wokół śmierci i umierania”, red. W. Galewicz, Universitas, Kraków 2009, s. 303-318.
D.W. Brock, Active voluntary euthanasia, „The Hastings Center Report” 1992, vol. 22, nr 2, s. 10-22.

Etyka nowych biotechnologii:

D.W. Brock, Klonowanie ludzi: ocena etycznych argumentów za i przeciw, [w:] „Czy powstanie klon człowieka? Fakty i fantazje”, red. M. Nussbaum, C. Sunstein, Warszawa, Diogenes 2000: 151-176.
J. Savulescu, B. Foddy, M. Clayton, Why we should allow performance enhancing drugs in sport, British Journal of Sports Medicine 2004, vol. 38, nr 6, s. 366-70.

Etyka środowiskowa:

P. Singer, Zwierzęta i ludzie jako istoty równe sobie, „Etyka” 1980, vol. 18, s. 49-61.
A. Leopold, Land ethics, [w:] „Ethics in Practice. An Anthology” 2. Ed., red. H. LaFollette, Blackwell Publishers. 631-639.

Etyka badań naukowych:

H. Jonas, Filozoficzne refleksje na temat eksperymentów z udziałem ludzi, [w:] „Badania z udziałem ludzi”, red. W. Galewicz, Universitas, Kraków 2011, s. 333-354.
J. Harris, Scientific research is a moral duty, „Journal of Medical Ethics” 2005, vol. 31, s. 242-248.

Na podstawie wyników rozmowy kwalifikacyjnej Komisja Rekrutacyjna tworzy listę rankingową, która określa kolejność przyjmowania na studia kandydatów w ramach limitu miejsc ustalonego dla kierunku studiów bioetyka. Maksymalna liczba punktów do zdobycia w procesie rekrutacji wynosi 100. Minimum punktów wymaganych do przyjęcia na studia wynosi 60.

Nie przewiduje się ulg w postępowaniu kwalifikacyjnym dla kandydatów z dyplomem zagranicznym ani dla studentów zainteresowanych podjęciem studiów równoległych na kierunku bioetyka.
Zasady kwalifikacji dla kandydatów z dyplomem zagranicznym

Limit miejsc: w ramach limitu ogólnego
Terminy egzaminów
Egzamin będzie się odbywał w dniach 17 i 18 września

• Czas trwania: 2 lata
• Data rozpoczęcia: 2015-02-01 00:00:00