Kontynuacje i nawiązania
Z greckiej tragedii wywodzi się wiele późniejszych form literackich. W epoce renesansu powstała tragedia humanistyczna, której przykładem jest „Odprawa posłów greckich” Jana Kochanowskiego. W baroku rozwinięto tragedię klasycystyczną, posiadającą cechy typowe dla oświecenia. Z literatury powszechnej warto wymienić „Fedrę” Jeana Racine’a, a z polskiej literatury „Barbarę Radziwiłłównę” Alojzego Felińskiego. Istnieją również liczne nawiązania w polskiej literaturze zarówno do Sofoklesa (np. Ernest Bryll w „Rekonstrukcji chóru Sofoklesowego”), jak i do postaci Edypa (Juliusz Słowacki w „Kordianie” – tytułowy bohater porównuje się z Edypem).
Ponadto postać Edypa znalazła odzwierciedlenie nie tylko w literaturze. Żyjący na przełomie XIX i XX wieku austriacki neurolog Zygmunt Freud wykorzystał ją w swojej teorii psychoanalitycznej. Freud, twórca jednego z istotnych kierunków współczesnej psychiatrii – psychoanalizy, nazwał „kompleksem Edypa” zachowaniem występującym u małych chłopców, polegającym na podświadomym pożądaniu matki i wrogości wobec ojca. Analogiczne zachowanie małych dziewczynek – pożądanie ojca i wrogość wobec matki – również wiąże się z mitologią grecką (wykorzystaną przez Sofoklesa w innym utworze) i nazywane jest „kompleksem Elektry”.
Bibliografia
Polecane wydania „Króla Edypa”
1. Sofokles, Król Edyp, przeł. Stefan Srebrny, Wrocław 1952.
2. Sofokles, Król Edyp, w: Ajschylos, Sofokles, Eurypides, Antologia Tragedii Greckiej, przeł. Kazimierz Morawski, Kraków 1989, s. 243–302.
3. Sofokles, Król Edyp, tłum. Jerzy Łojek, Warszawa 1961.
4. Sofokles, Król Edyp, w: Antologia Tragedii Greckiej, red. Kazimierz Morawski, Kraków 1989.
Literatura przedmiotowa
1. Andrzej Banach, Wybór Maski, Kraków 1984.
2. Arystoteles, Poetyka, przeł. Henryk Podbielski, Wrocław 1989.
3. Zygmunt Freud, O interpretacji snów, tłum. Helena Bojańczyk, Warszawa 1964.
4. Juliusz Słowacki, Kordian, Kraków 1834.
5. Jean Racine, Fedra, Warszawa 1959.
6. Alojzy Feliński, Barbara Radziwiłłówna, Warszawa 1783.
7. Ernest Bryll, Rekonstrukcja chóru Sofoklesowego, Warszawa 1975.
Dodatkowe Źródła
1. Eurypides, Bacchae, w: Antologia Tragedii Greckiej, red. Kazimierz Morawski, Kraków 1989.
2. Jan Kochanowski, Odprawa posłów greckich, Kraków 1584.
3. Juliusz Słowacki, Balladyna, Kraków 1834.
4. Henryk Sienkiewicz, Quo Vadis, Warszawa 1896.
Komentarze i Analizy
1. Tadeusz Kantor, O teatrze i jego tworzeniu, Kraków 1968.
2. Władysław Tatarkiewicz, Zarys historii filozofii, Warszawa 1948.
3. Eugeniusz Łaszkiewicz, Historia literatury greckiej, Warszawa 1955.
Strony Internetowe
1. Biblioteka Narodowa, Dzieła Sofoklesa, [https://www.bn.org.pl](https://www.bn.org.pl)
2. Polska Bibliografia Literatury (PBL), [https://pbl.ibl.waw.pl](https://pbl.ibl.waw.pl)
