profil

"Rozmowa mistrza Polikarpa ze śmiercią"

drukuj
satysfakcja 52 % 43 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

„Rozmowa mistrza Polikarpa ze śmiercią” jest najdłuższym polskim wierszem średniowiecznym o charakterze moralistyczno-dydaktycznym. Prezentuje on typowo średniowieczny wizerunek śmierci w postaci rozkładającego się ciała kobiety. Atrybutem jej władzy jest kosa. W utworze występują elementy religijne i świeckie.

Przykłady religijnych to: obraz śmierci, wzbudzenie przed nią lęku oraz myśl, że za uczciwe życie czeka człowieka nagroda-wieczne szczęście w raju, zaś za grzechy w życiu doczesnym :piekielne żałości”.

Do pierwiastków świeckich występujących w tym utworze można zaliczyć krytykę duchowieństwa za obżarstwo i pijaństwo, oszustwa i nieuczciwość kupców, niemoralność kobiet, nieuczciwość i niesprawiedliwość sędziów. W utworze spotykamy się z personifikacją pojęcia śmierci.


Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (2) Brak komentarzy
12.5.2008 (18:55)

ale się napisałaś...

8.1.2008 (18:17)

dobra praca ale jest troszke drobniutkich bledow lecz kazdy je popelnia. Ale mimo to dzieki;D

Teksty kultury