profil

satysfakcja 67 % 100 głosów

Przemiany polskiej oświaty i szkolnictwa po II wojnie światowej.

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Praca ta jest próbą opisania najważniejszych momentów w polskiej oświacie i zmian jakie w niej zachodziły po II wojnie światowej. Zawarłam w niej -według mnie -najbardziej godne uwagi próby reformowania i wprowadzania nowych systemów organizacyjnych szkolnictwa. Jest to naturalnie bardzo zawężony opis, jednakże wystarczający aby w przejrzysty i przystępny sposób przedstawić historię polskiego szkolnictwa i jego aktualny stan. Polska po II wojnie światowej stanęła przed zadaniem odbudowania wyniszczonej oświaty. Likwidacja przez Niemców szkół wyższych i średnich, zakładów kształcenia nauczycieli, znaczne zubożenie treści i obniżenie poziomu nauczania w szkołach powszechnych spowodowały straty, których nie mogła zrekompensować akcja tajnego nauczania. W pierwszych latach powojennych nie dokonywano radykalnych zmian w zakresie organizacji szkolnictwa i treściach nauczania, koncentrując wysiłki na odbudowie i rozbudowie sieci szkolnej. Należy też nadmienić, że Polska po II wojnie światowej wyłoniła się jako zupełnie inne państwo. Powierzchnia Polski po II wojnie światowej zmniejszyła się o około 1/3 i wynosiła 310 tysięcy km2. Ponadto terytorium Polski przesunęło się na zachód, w kierunku Europy Zachodniej o około 100 km. Polska miała w 1939r. 35-36 milionów obywateli, a w 1945 - 23 miliony. Straty wśród nauczycieli szkół podstawowych wyniosły ok.13 tysięcy osób, a brak możliwości kształcenia nowych zwiększył tą liczbę do 18 tysięcy. Te braki w kadrze nauczycielskiej pozbawiły milion dzieci opieki wychowawczej-dydaktycznej. Pierwsze podstawy ustrojowe odradzającego się państwa polskiego zostały zawarte 22 lipca 1944 na wyzwalanych spod okupacji terenach w Manifeście Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Manifest Lipcowy w dziedzinie oświaty uznawał za priorytetowe zadanie odbudowe szkolnictwa i zapewnienie bezpłatnego nauczania na wszystkich szczeblach. Aby szkolnictwo mogło zostać odbudowane, pierwsze pracy nad tym zadaniem skupiły się na pozyskiwaniu kadry nauczycielskiej. Pierwszym zarządzeniem Resortu Oświaty w sprawie kształcenia nauczycieli było utrzymanie przedwojennych liceów pedagogicznych i pedagogiów. Niestety nie zaspokajało to potrzeb w kwestii kadry nauczycielskiej gdyż była ona potrzeba od zaraz, dlatego minister Oświaty zarządził zorganizowanie 6-tygodniowych kursów pedagogicznych dla absolwentów liceum oraz 3-miesięczny kurs dla absolwentów gimnazjum. Wbrew oczekiwaniom kandydatów nie było zbyt wielu, gdyż większość z nich albo kontynuowała naukę na studiach wyższych albo podejmowała lepiej płatna pracę. W tej sytuacji uruchomiono 6-miesięczne kursy pedagogiczne dla kandydatów bez cenzusu gimnazjalnego. Mimo tego, iż w owym czasie wielu nauczycieli było niewykwalifikowanych, to byli to ludzi niezbędni, ponieważ okupacja doprowadziła do znacznego opóźnienia uczniów w nauce.

Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy zobacz wszystkie
24.5.2011 (14:47)

POtrzebne mi są pozytywne i negatywne strony rozwoju polskiego szkolnictwa po II wojnie światowej ... ;]

Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.