profil

Stosunki państwo - Kościół po II wojnie światowej.

drukuj
satysfakcja 75 % 193 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Kościół katolicki po zakończeniu II wojny światowej musiał stawić czoła poważnym problemom, ponieważ doktryna komunistyczna dążyła do zagarnięcia władzy na wszystkich szczeblach życia społecznego oraz politycznego w Polsce. Komuniści chcieli osiągnąć wpływy w sferze duchowej, jednak na przeszkodzie stał Kościół rzymsko- katolicki, który odgrywał znaczącą rolę w kulturze społecznej narodu polskiego. Kościół był jedyną niezależną strukturą społeczną, dlatego od początku wiadomo było, że władze komunistyczne będą toczyły z nim walkę. Konflikt między Kościołem, a państwem toczył się w latach 1945
-1989, czyli od zakończenie II wojny światowej do upadku komunizmu.
Po zdobyciu władzy przez komunistów sytuacja Kościoła w Polsce znacznie się pogorszyła.
Głównym powodem było to, że ideologia komunistyczna była wroga religii. Kościół był zagrożeniem dla systemu, ponieważ miał on wpływ na wielu Polaków. Władze musiały przyjąć odpowiednią strategię, aby podporządkować sobie ten organ, ponieważ należało się spodziewać wyraźnego oporu ze strony wiernych.
Jednym z pierwszych aktów Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej było zerwanie konkordatu z Watykanem we wrześniu 1945 roku.
W obliczu nowej doktryny mającej na celu wytępienie jakichkolwiek oznak wiary Kościół polski musiał przyjąć odpowiednią politykę. Celem było popieranie i szerzenie opozycji wobec partii komunistycznej.
W 1945 roku ówczesny prymas Polski August Hlond z polecenia Papieża Piusa XII przystąpił do tworzenia administracji apostolskiej w kraju. Choć kwestia tzw. Ziem Odzyskanych nie była jeszcze w pełni uregulowana, prymas mianował tymczasowych administratorów kościelnych na tych terenach. Kościół przystąpił do odbudowy zniszczonych świątyń. Na początku bez przeszkód działały stowarzyszenia religijne, seminaria duchowne, zakony, domy dziecka, domy opieki, szkoły prowadzone przez duchowieństwo.
Rząd chciał zrealizować swoje ateistyczne plany oraz wprowadzić w życie ustawy o świeckim prawie małżeńskim. W świetle tego prawa małżeństwa nie musiały już być zawierane w kościołach lecz w tzw. sądach cywilnych.
Premier J. Cyrankiewicz ogłosił walkę z duchowieństwem, chciał zmusić kościół do podporządkowanie się nowej władzy. Rząd postanowił rozbić Kościół od środka.
Stalinizacja życia była coraz silniej odczuwana przez kościół po 1949 roku. W sierpniu 1949roku wydano dekret o „ochronie wolności sumienia”. Przewidywał on kary więzienia za „zmuszanie do udziału w praktykach religijnych” i „udział w zbiegowiskach publicznych”. Na mocy tego dekretu można było skazać każdego praktykującego katolika. Dekret ograniczał swobody zakonów, kongregacji duchownych i stowarzyszeń. Zapowiedział karanie duchownych za nieprzestrzeganie i nadużywanie wolności.

Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (2) Brak komentarzy zobacz wszystkie
3.5.2011 (09:18)

Można jeszcze powiedzieć o roli Leona XIII w "Rerum Novarum" na partie chadeckie tworzące się później. Jana XXiii, Zamiast pobąkiwać o wystąpieniu powiedzieć o "Non possumus" szerzej opisać millenium chrztu np."tysiąc szkół na tysiąclecie", o krążeniu ram matki boskiej częstochowskiej. Brakuje II soboru watykańskiego, roli legatów papieskich, stosunku do innych religii, no i list biskupów polskich brzmi chyba "Przebaczamy i prosimy o przebaczenie".

14.3.2011 (20:27)

good :D

Historia Polski


Masz problem z zadaniem?

Tu znajdziesz pomoc!
Wyjaśnimy Ci krok po kroku jak
rozwiązać zadanie.

Zaloguj się lub załóż konto

Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.