profil

Skutki odkryć geograficznych

drukuj
satysfakcja 43 % 38 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

?Tierra! Tierra! Ziemia, ziemia!?
skutki wielkich odkryć geograficznych w XV wieku.

Wiek XV był przełomowym stuleciem. Był to okres wielu przemian, które zmieniły życie mieszkańców ówczesnej Europy oraz ich pogląd na świat. Przede wszystkim jest to okres wielkich odkryć geograficznych, które miały liczne konsekwencje dla całego świata, szczególnie dla ?Starego Kontynentu?.
Dotychczas ludzie mieli bardzo ograniczoną wiedzę o świecie, większość jej pochodziła jeszcze z czasów Imperium Rzymskiego. Wierzyli, że na morzach straszą okropne potwory, które czyhają na życie żeglarzy. Dzięki wyprawom zamorskim odrzucono te zabobonne wierzenia, zwiększyła się ciekawość świata, rozpowszechniła się wręcz chęć głębszego poznania go. Rozwiano również wątpliwości co do kulistości Ziemi, a to za sprawą podróży Magellana, który jako pierwszy opłynął całą naszą planetę. Umożliwiał to rozwój kartografii, która dzięki wyprawom w XV wieku stała się dokładniejsza, zawierała mapy nowo odkrytych kontynentów, szlaków morskich, mórz i oceanów. Choć były one jeszcze niepełne i błędne, jednak był to już pierwszy krok umożliwiający zdobycie bogatszej wiedzy o świecie. Postęp w dziedzinie techniki również ułatwił podróże dalekomorskie, wynaleziono kompas, który działał nawet na wzburzonym morzu; astrolabium służyło do oznaczania pozycji statku, a nowy typ statku: karawela, pozwalał na żeglowanie nawet przy niesprzyjającym wietrze, dzięki niewielkiemu zanurzeniu, mógł dopływać blisko do brzegu oraz posiadał ulepszony ster, ułatwiający manewrowanie. Udoskonalenia te pozwoliły na pojawienie się świadomości o wielkości świata, różnorodności zamieszkujących go ludów i ich kultur. Poszerzenie horyzontów miało wpływ na kulturę Odrodzenia oraz rozwój nauk takich jak np. Botanika, geografia i astrologia.
Rozwój Hiszpanii i Portugalii spowodował, że państwa te chciały zdobyć coraz więcej rynków zbytu i terenów bogatych w cenne kruszce. Ze względu na wiszący nad tymi państwami konflikt, portugalski władce Jan II za pośrednictwem papieża Aleksandra VI doprowadził w 1494r. do podziału świata na strefy wpływów. Ustalenia te potwierdzono w 1495 r. układem w Tordesillas, który po udowodnieniu o kulistości Ziemi uzupełniono układem w Saragossie; tym razem podzielono również wpływy na Pacyfiku. W rezultacie wypraw i dalszych podbojów, w połowie XVI w. Ameryka Środkowa i Południowa (wyłączając portugalską Brazylię oraz Gujanę na północnych krańcach kontynentu) znalazły się pod panowaniem Hiszpanii.
Pojawił się również dualizm gospodarczy w Europie. Granicę wyznaczała rzeka Łaba; na zachodzie nastąpił intensywny rozwój miast i manufaktur (dzięki dostępowi do morza i posiadaniu kolonii oraz rozwojowi handlu morskiemu), z kolei w Europie Wschodniej pozostawano wciąż przy średniowiecznym systemie uprawy ziemi, kraje te pozostawały nieco w tyle, jednak zarówno one nie mogły obejść się bez Zachodu, jak i Zachód bez Wschodu (choćby ze względu na Polskę z bloku krajów Wschodnich, która dostarczała na Zachód zboże i drewno).

Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Historia powszechna