profil

satysfakcja 58 % 33 głosów

Polska za czasów Piastów.

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

W okresie panowania Piastów państwo polskie było monarchią patrymonialną, w którym cała ziemia w państwie stanowiła własność władcy. Odzwierciedlało się to w braku podziału na skarb państwa i skarb książęcy. Władza księcia a później króla była hamowana przez możnych i ich interesy. Była ona dziedziczna i przechodziła z ojca na syna. Organem doradczym księcia był wiec złożony z urzędników - wojewody, cześnika, stolnika, kanclerza. Książę czerpał dochody z tzw. monopoli, tj. bicia monety, ceł, organizowania targów i łowów. Książe opierał swą władzę na drużynie zbrojnej, z której część towarzyszyła mu stale a pozostała część stanowiła załogę grodów. W razie zagrożenia bezpieczeństwa państwa pod broń powoływani byli jednak wszyscy mężczyźni zdolni do walki. Siły zbrojne liczyły około 3000 jazdy i 13 tysięcy piechoty. Książę utrzymywał swoją drużynę, która jeździła z nim po całym kraju ze względu na brak stałej siedziby władcy. Dla bezpieczeństwa państwa polskiego ważną rolę odgrywał system grodów warownych. Stanowiły one miejsce schronienia dla okolicznej ludności ale i były punktami oporu. Grodami zarządzali urzędnicy zwani kasztelanami. Spoczywała w ich rękach władza administracyjna, sądzili ludność, ściągali podatki. Ich uprawnienia po przybyciu do grodu przejmował książę. Ze względu na trudności aprowizacyjne z dostarczeniem żywności w jedno miejsce dla księcia, dworu i wojska władca jeździł po całym kraju. Jednocześnie dokonywał inspekcji i sprawował sądownictwo. Od momentu przyjęcia przez Polskę chrztu w 966 roku swoją organizację tworzył kościół. W 1000 roku powstało arcybiskupstwo w Gnieźnie oraz biskupstwa w Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu. Początkowo sieć kościelna była słabo rozwinięta a liczba duchownych niewielka. Duchowni utrzymywali się głównie z ziemi, którą posiadali a także czerpali cześć dochodów grodów. Zniszczeniu sieć kościelna uległa przy okazji ogólnego kryzysu państwa, odbudowywać zaczęli ją Bolesław Śmiały i Bolesław Krzywousty. Do XI wieku a więc początku nadań książęcych dla duchownych kościół zaczął być finansowo niezależny. Rola kościoła wzrosła zdecydowanie w trakcie rozbicia dzielnicowego. Umocniła się sieć kościelna, a społeczeństwo faktycznie zaakceptowało nowa religię chrześcijańską. Od XI wieku zaczęły na terenie państwa polskiego powstawać zakony benedyktynów, m.in. w Międzyrzeczu, Mogilnie, Tyńcu. W XII wieku do Polski przybyli cystersi. Zarówno benedyktyni jak i cystersi nie lokowali swych siedzib na odludziu. W XIII wieku na terenie Polski pojawiły się zakony żebrzące dominikanów, franciszkanów, karmelitów i augustianów. Zakony zakładali zwykle w miastach, a utrzymywali się z jałmużny. Zakony kopiowały dokumenty i księgi, gromadziły księgozbiory i tworzyły biblioteki. To zakonnicy tworzyli i prowadzili pierwsze szkoły.

Autor kinbar18
Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.