profil

Motyw tańca taniec w ujęciu teoretycznym

drukuj
satysfakcja b/d

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Taniec od niepamiętnych czasów był obecny w życiu człowieka. Ludzie pierwotni za jego pomocą porozumiewali się między sobą, gdyż ruch ciała zastępował im słowa i wzbogacał gesty. Taniec towarzyszył im w wydarzeniach społecznych oraz
w budowaniu kontaktów międzyludzkich. W tamtych czasach był on pewnego rodzaju formą grupowych rytuałów. Ludzie zbierali się razem, tańcząc w grupie odprawiali obrzędy religijne. W czasie ich trwania prosili bogów o deszcze lub obfite plony, a gra na bębnach i śpiewy zawsze towarzyszyły tym zdarzeniom.
Używając własnych rytmów, dźwięków wokalnych i dostępnych instrumentów perkusyjnych, człowiek pierwotny tańczył aby wyrazić strach, lęk, radość, czy złość
i pozbyć się napięcia z nimi związanego.1 Ruchy tańca pierwotnego były naturalne
i nieskrępowane.2
W niektórych grupach etnicznych taniec przypominał ruch zwierząt,
a malowanie ciał było jego nierozerwalną częścią. Przez wiele lat taniec był wykorzystywany w odprawianiu rytuałów i czarów. Taniec rozbudzał w ludziach odwagę
i chęć do walki.
Jednak sam taniec, podobnie jak i epoki w dziejach ludzkości przechodził swe metamorfoz. Ruch zmieniał swą formę i funkcje. Po pewnym czasie ludzie zaczęli emigrować i osiedlać się na innych ziemiach. Plemienne wierzenia uległy zmianie, co było związane z odmiennym trybem życia, a w tym także tańca.
W średniowieczu taniec przeszedł poważne zmiany, a w pewnych obszarach został usunięty z życia społecznego. Uważano go za przejaw zła, agresji i jako odzwierciedlenie cielesności był potępiany.
W epoce odrodzenia (XV-XVI w.), w której nastąpił powrót do wartości kulturowych starożytności i odwrócenie się od upodobań średniowiecznych oraz od świata transcendentnego (istniejącego poza zasięgiem tego, co poznawalne), zarysowały się nowe poglądy na piękno tańca jako dzieła sztuki. Człowiek wyzwolony ze średniowiecznej ascezy dążył do urządzania uroczystości i festynów, na których mógł zaprezentować swoje umiejętności. Wyrazem tego stał się kult pięknego ciała ludzkiego w tanecznym ruchu, co pociągnęło za sobą wzrost wymagań estetycznych stawianych pojawiającym się formom ruchowym. Podniósł się zatem nie tylko poziom techniki wykonania, zrodziło się również zainteresowanie teorią tańca, czego dowodem było wydrukowanie pierwszych wzmianek
i książek o tańcu, stanowiących ważny dokument tejże epoki (Domenico da Piacenza -
O sztuce tańczenia i prowadzenia tańców, Antonio Cormazano - Książka o sztuce tańczenia - 1455; Guglielmo Ebreo - Rozprawa o sztuce tańczenia - 1463; Fabritio Caroso - Tancerz - 1581; Cesare Negri - Nowe pomysły tańca - 1604; Thoinot Arbeau - Traktat
w formie dialogu, przy pomocy którego wszyscy mogą łatwo poznać i uprawiać szlachetne ćwiczenia taneczne - 1588).

Data dodania: 2013-06-18

Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Teksty kultury


Masz problem z zadaniem?

Tu znajdziesz pomoc!
Wyjaśnimy Ci krok po kroku jak
rozwiązać zadanie.

Zaloguj się lub załóż konto

Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.