profil

12 prac Herkulesa (Heraklesa) - streszczenie.

drukuj
satysfakcja 57 % 753 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Herakles był synem boga Dzeusa i królowej Alkmeny. Dzeus pragnął dla swego syna nieśmiertelności, dlatego też ułożył go do snu przy śpiącej Herze, aby Herkules mógł zostać nakarmiony mlekiem bogini. Hera jednak zbudziwszy się ze snu odtrąciła małego i obcego chłopca. Kilka kropel jej mleka rozlało się po niebie i w ten oto sposób powstała Droga Mleczna, jeszcze kilka innych kropel boskiego mleka spadło na Ziemię i wyrosły z tych kropel białe lilie. Ze względu na te wydarzenia bogini Hera nienawidziła Heraklesa i dążyła do tego aby go za wszelką cenę zniszczyć. Dlatego też, kiedy chłopiec miał dziesięć miesięcy, wysłała dwa węże, które miały go po prostu udusić. Były one najeżone ostrymi łuskami i przeraźliwie syczały, a z paszczy ciekła jadowita ślina.

Jednak Heraklesowi po raz pierwszy udało się pokazać swą wielką i nadludzką siłę i oba węże pokonał dusząc je. Przestraszonym rodzicom pokazywał zdławione gady i śmiał się przy tym wesoło.

Amfitrion uczył go sztuki powożenia końmi i uczył go także, dobierając samych najlepszych nauczycieli, zapasów, strzelania z łuku oraz rzucania oszczepem. Prowadził surowy tryb życia ponieważ sypiał na twardym łożu, przykrywając się skórami dzikich zwierząt. Dbał o swe pożywienie, gdyż obficie karmił się mięsem i chlebem. Nie miał jednak zamiłowania do książek. Ze wszystkich znanych mu najbardziej cenił sobie książkę kucharską. To zamiłowanie stało się powodem śmierci pedagoga, który na polecenie matki zajmował się wykształceniem Herkulesa. Ojciec za karę wypędził go z domu i nakazał zajmowanie się stadem wołów, a w szczególności ich wypasem. Jadł całego wołu gdy był głodny i wypijał dwa wielkie puchary wina, tak duże że musiały być one niesione co najmniej przez dwóch ludzi. Kiedy miał lat osiemnaście zabił lwa i z jego skóry zrobił sobie wierzchnie okrycie. Lwi łeb ubierał na swą głowę jako hełm. Był bardzo lubiany przez bogów i otrzymywał od nich różnego rodzaju podarki. I tak Hermes podarował mu miecz, Apollo obdarzył go strzałami, Hefajstos wykonał specjalnie dla niego bardzo piękny kołczan, natomiast bogini Atena podarowała mu wspaniały pancerz. Z wielkiego oliwnego drzewa sporządził sobie potężną maczugę, z którą się nigdy nie rozstawał.

Kiedy wybuchła wojna, Herkules pospieszył z pomocą swemu królowi tebańskiemu, który został napadnięty przez nieprzyjaciela. Pokonał go zaledwie z garstką swych żołnierzy. Wdzięczny król ofiarował mu swą córkę za żonę. Herkules przez kilka lat wiódł całkiem spokojne życie ale pewnego dnia pod wpływem składanej bogom ofiary ogarnęło go jakieś ogromne szaleństwo, które doprowadziło do śmierci żony i jego dzieci. Kiedy się już uspokoił wyruszył do wyroczni delfickiej i tam koniecznie chciał się dowiedzieć, jak może odpokutować swą zbrodnię. Pytia rozkazała mu zaciągnąć się na służbę u króla Eurysteusa i wykonać wszystko cokolwiek ten mu rozkaże. Miało to być aż dwanaście prac.

Eurysteus był wielkim tchórzem, dlatego lękając się wielkiej siły Heraklesa jak najszybciej postanowił go wysłać na niebezpieczną wyprawę.

Pierwsza praca: to przyniesienie lwa z Nemei. Ten lew to był okrutny potwór. Niszczył pola uprawne i porywał bydło pasterzom. Herakles zabił potwora swą maczugą. Zabitego przyniósł do Myken. Erysteus przeraził się ogromnie siłą Heraklesa i zabronił mu wchodzić na teren miasta a wykonaną pracę, a właściwie jej przedmioty składać przed bramą.

Druga praca: to zabicie hydrę lernejskiej. Hydra miała dziesięć głów, kiedy ścięto jej jedną głowę na jej miejsce wyrastały trzy nowe głowy. Herakles obcinał hydrze głowy a rany wypalał, co pozwoliło wreszcie na to aby głowy już nie odrastały.

Trzecia praca: sprowadzenie do Myken łani ceryntyjskiej. Było to niezwykłe zwierzę, które miało złote poroże i racice ze spiżu. Nikomu nie wyrządzało krzywdy, bo było łagodnym zwierzęciem. Biegało sobie po górach Arkadii. Artemida lubiła je bardzo, dlatego też Herakles postanowił jej nie zabijać.

Czwarta praca: Zabicie dzika okolic Erymantu. Dzik był bardzo wielki i niebezpieczny dla ludzi i zwierząt. Herakles wypłoszył dzika z gęstwiny i gonił go dopóki dzik nie omdlał. Dźwignął go na plecy i zaniósł Erysteusowi.

Piąta praca: posprzątanie stajni Augiasza. Augiasz to królem Elidy, był on właścicielem ogromnego stada bydła. Herakles obiecał Augiaszowi, że oczyści stajnię a w zamian zażądał dziesiątej części trzody. Król przystał na te propozycję. Herakles wykorzystał do sprzątania rzekę Penejos w ten sposób, że strumień przepływał przez stajnię i woda wszystko wysprzątała. wymyła. Praca została wykonana lecz Augiasz odmówił zapłaty, za co Herakles nawiedził kraj wojną i zabił króla.

Szósta praca: wybicie roju ptaków znajdujących się w miejscowości Stymfalos. Ptaki te miały żelazne dzioby oraz niezwykle ostre, długie pióra. Zjadały one ludzi. Pomocną dłoń do Heraklesa wyciągnęła bogini Atena podarowała mu ona spiżowe grzechotki. Herakles wypłoszył nimi ptaki z gęstwiny. Przestraszone ptaki latały po firmamencie a Herakles do nich strzelał.

Siódma praca: Herakles przyprowadził z wyspy Krety wielkiego byka.

Ósma praca: zabicie klaczy króla Diomedesa, które żywiły się ludzkim mięsem . bohater zabił i konie i ich właściciela.

Dziewiąta praca polegała na zdobyciu pasa, którego właścicielka była Hipolita. Hipolita królowa amazonek, wojowniczego plemiona kobiet, zamieszkiwała ze swymi towarzyszkami wybrzeża Morza Czarnego.

Dziesiąta praca: to zdobycie wołów Gerionesa. Woły strzeżone były przez dwugłowego strasznego psa oraz wielkiego smoka o siedmiu głowach. Heraklesowi udało się zabić psa i smoka.

Jedenasta praca: to zerwanie złotych jabłek które rosły na drzewku które Gaja podarowała Herze. Drzewa tego pilnowały siostry Hespery. Na jabłonce czuwał również stugłowy nieśmiertelny smok, potrafił on przemawiać we wszystkich językach świata. Herakles udał się więc do Atlasa i to jego poprosił zerwanie owoców. Atlas zdobył jabłka ale nie chciał już podtrzymywać sklepienia niebieskiego. Herakles zaproponował mu by przynajmniej jeszcze raz potrzymał sklepienie przez chwilę, bo musi je lepiej ułożyć na swoich ramionach. Atlas chętnie wziął je znowu na swoje ramiona a Herakles niestety po prostu odszedł.

Dwunasta praca: polegała na tym by sprowadzić Cerbera z piekła. Udało mu się to bez większego trudu odnalazł go i wyniósł Cerbera na świat.

Po wykonaniu zadanej pokuty, Herakles chciał ponownie się ożenić. Wybór padł na córkę pewnego bardzo bogatego władcy. Musiał jedynie wykazać się bezbłędnym strzelaniem z łuku. I udało mu się to - Herakles zwyciężył. Ale bracia przezorni bracia nie bardzo chcieli oddać swą siostrę za żonę Heraklesowi obawiając się tego, że znów dojdzie do tragedii i uśmierci on swoją żonę.

Bohater strasznie się rozgniewał i uśmiercił jednego z braci. Bogowie postanowili go ukarać w ten sposób, że opanowała go wielka niemoc, nie chcieli również z nim absolutnie już więcej rozmawiać.

Postanowiono również aby Heraklesa przez trzy lata pracował na służbie wysłano go do Omfali. Za karę zasiadł przy krosnach. Wypełnił zadana mu karę i pracował tak jak mu kazano aż przez trzy lata. Potem na nowo odzyskał fizyczne siły i był jak dawnej niepokonany. Ożenił się Herakles z kobietą, która miała na imię Dejanira. Nessos w chwili swej śmierci podarował Dejanirze swoją własną krew, która jak wierzono była podobno, niezwykłym a przede wszystkim niezawodnym środkiem na to aby na zawsze zatrzymać przy sobie i miłości Heraklesa i jego samego. Postanowiła więc wyprać koszulę swego męża we tej właśnie krwi. Herakles Założył ja na siebie lecz niestety okazało się , że krew to straszliwy jad i dla wielkiego bohatera nie było już żadnego ratunku. Jego zrozpaczona żona nękana ogromnymi wyrzutami sumienia powiesiła się. Natomiast Herakles złożył swoje rozpalone i obolałe ciało żywota. Z pomocą przybyła mu jednak śliczna bogini Iris z Nike. Ukoiła jego ogromny ból i wzięła go ze sobą do nieba. W nagrodę za mężne i godne życie Dzeus uczynił go nieśmiertelną osobą, a wspaniałomyślna Hera zgodziła się na to, aby został on mężem jej córki o imieniu Hebe.


Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (6) Brak komentarzy
12.12.2011 (20:13)

Swietne streszczenie , ale mogli na koncu jednak cos dodac o tych 12 pracach .

20.11.2011 (19:46)

moglo byc troche wiecej o pracach ale nawet spoko

28.9.2011 (18:31)

krócej się nie dało

Teksty kultury