profil

satysfakcja 63 % 95 głosów

Analiza wiersza "Do prostego człowieka" J. Tuwima.

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Wiersz Juliana Tuwima ?Do prostego człowieka? ukazał się 7 pażdziernika 1929 roku w ?Robotniku? i jest ściśle związany z historią naszego kraju. Czasy, w których powstał ten utwór były bardzo niepewne dla prostego człowieka; upływały pod znakiem aktywności sił nacjonalistycznych i faszystowskich. Władza nie była bezinteresowna i wykorzystując rzeczywistość oraz powinność patriotyczność obywatela nakłaniała do aktywności militarnej pozornie w obronie kraju, a w rzeczywistości chodziło im wyłącznie o własne interesy i wzbogacenie się. Tuwim napisał więc utwór, który miał przedewszystkim otworzyć oczy prostym ludziom, aby ślepo nie wierzyli rządzącym i nie dali się wciągnąć w ich taktykę wykorzystywania obywatelów. Oczywiście wiersz spotkał się odrazu z protestami i atakami. Zarzucano Tuwimowi, że namawia do niszczenia polskiej broni i zachęca do dezercji zamiast do obrony państwa polskiego. Autor w odpowiedzi stwierdził (w ?Robotniku?) : ?W wierszu moim zwracałem się wyrażnie do wszystkich narodów, aby w chwili decydującej przeciwstawiały się wojnie zaborczej, którą-jako człowiek uczciwy i rozsądny- uważam za zbrodnię. Absurdem jest przypuszczać, że nie odczuwam czci dla bohaterstwa w obronie niepodległości kraju. Podmiot liryczny występuje w tym wierszu w roli nauczyciela, który pomaga otworzyć oczy naiwnemu człowiekowi na to, na czym polega agitacja polityczna. Przemawia on z pasją i nie pozwala pozostać odbiorcy obojętnym. Adresatem zaś jest każdy prosty człowiek, ?bliżni z tej czy innej ziemi?, którego rządy różnych państw wciągają w działania wojenne dla własnych korzyści. Owe imperialistyczne burżnazyjne rządy posługują się patriotycznymi hasłami, odmieniają wyraz ?ojczyzna? przez wszystkie przypadki, uzasadniając konieczność walki racjami historycznymi: ?Gdy zaczną na tysięczną modłę Ojczyznę szarpać deklinacją I łudzić kolorowym gołdem, I judzić <historyczną racją>?. Utwór stanowi ostrzeżenie przed poddawaniem się nastrojom wojennym, przygotowywanie społeczeństwa do podjęcia walki w interesach poszczególnych ugrupowań politycznych, które potrzebują ofiary krwi i życia prostych ludzi, bo ?im gdzieś nafta z ziemi sikła?, ?bo gdzieś zwęszyli kary pełne?. Podmiot liryczny ostrzega tych, którzy chcieliby zaangażować się w wojnę zarówno o nasze terytoria jak i o nowe zdobycze wojenne, wskazując na żródła tych wojen, mające często charakter religijny: ?Gdy wyjdzie biskup, pastor,rabin(...) Bo mu sam Pan Bóg szepnąć z nieba, Że za ojczyznę bić się trzeba?.

Autor chesterka-1
Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Teksty kultury


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.