profil

Polityka władz po II wojnie swiatowej. Chaarakterystyczna postawa społeczeństwa polskiego wobec władz PRL

drukuj
satysfakcja 55 % 40 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Druga wojna światowa została w pamięci ludzi jako najgorsze wydarzenie, wielki ból, płacz, strach i nienawiść. Była najokrutniejszym konfliktem zbrojnym w historii, trwającym 6 lat i 2 miesiące. Takich strat jak podczas II wojny światowej ludzkość jeszcze nie poniosła.
W sprawie polskiej zgodzono się na tymczasowy przebieg granicy zachodniej na Odrze i Nysie Łużyckiej.
Wpływy komunizmu sięgały jednak głębiej niż tylko do granic żelaznej kurtyny. Propaganda radziecka torowała sobie drogę do podboju nowych regionów Europy.
Gospodarka środkowo-wschodniej Europy została poddana, podobnie jak inne dziedziny życia społeczeństw tu mieszkających, całkowitej sowietyzacji.
Proces ten nasiliła konferencja partii komunistycznych, która odbyła się w 1947 r. w Szklarskiej Porębie, na terytorium Polski. Pod naciskiem Stalina powołano wówczas do życia Biuro Informacyjne, mające wspomagać wszystkie partie komunistyczne z tzw. bloku, w dziele budowania społeczeństwa socjalistycznego na wzór ZSRR. W efekcie komuniści wzmocnili terror i poddali całe narody o własnej i odrębnej kulturze ostremu treningowi propagandowemu. Po obu stronach żelaznej kurtyny rosły nowe pokolenia obywateli, żyjących w odmiennych warunkach i inaczej doświadczonych przez otaczającą rzeczywistość.
Polska straciła obszary wschodnie, a w zamian za to odziedziczyła po Niemcach bogate, choć zdewastowane ziemie zachodnie, wymagające ponownego zagospodarowania. Polska straciła też wiele pamiątek kultury narodowej: zasoby biblioteczne i archiwalne, zabytki sztuki sakralnej i świeckiej, przedmioty sztuki użytkowej. Okupacja doprowadziła do zubożenia całego społeczeństwa, panowała nędza, sprzyjająca szerzeniu się spekulacji, pijaństwa, rabunków i gwałtów.
Zgodnie z ustaleniami wielkiej trójki, w czerwcu 1945 r. do Moskwy przyjechali przedstawiciele Rządu Tymczasowego z Warszawy oraz Stanisław Mikołajczyk wraz z kilkoma działaczami krajowymi i emigracyjnymi, związanymi z polskim państwem podziemnym. Rozmowy byłego premiera rządu polskiego w Londynie z komunistami od początku odbywały się w atmosferze szantażu i zastraszenia. Szef Polskiej Partii Robotniczej (PPR), Władysław Gomułka, w sposób jednoznaczny przedstawił swój punkt widzenia: ?władzy raz zdobytej nie oddamy nigdy?. Stalin zaś, chcąc wywrzeć nacisk na Mikołajczyka, zadecydował, aby równocześnie z rozmowami moskiewskimi, toczył się proces polskich działaczy niepodległościowych, aresztowanych przez NKWD w marcu 1945 r.
Mając faktyczną władzę komuniści polscy i ich sojusznicy rozpoczęli walkę o jej utrzymanie i niedopuszczenie do wolnych wyborów. Walka ta była prowadzona na kilku frontach jednocześnie i przy użyciu różnorodnych środków.

Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Historia Polski