profil

Rola rodziców w życiu dziecka

drukuj
satysfakcja 25 % 12 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Spróbujmy na podstawie książki Konrada Stettbachera pt. "Sens cierpienia" zastanowić i odnaleźć odpowiedź na pytanie: Jaki wpływ na życie psychiczne dziecka mają rodzice?

Przyczyną kryzysu ludzkości jest jej niepełna lub zaburzona świadomość. Powinniśmy uzmysłowić sobie, że jesteśmy uzależnieni od swoich bliźnich i otoczenia, i że to otoczenie reaguje na nasze działanie.

Choroba psychiczna jest to zakłócenie naszego systemu służącego przetrwaniu. Skąd pochodzą te zakłócenia? Zaspokojenie w dziecku naturalnych potrzeb wzbudza w nim zaufanie, radość życia, oraz daje fundamentalne poczucie bezpieczeństwa. Jeżeli wszystko to jest spełnione, dziecko wchodzi w normalny okres adaptacji w świecie. Kiedy potrzeby dziecka są nie zaspakajane będzie ono pozbawione pewności siebie. Brak reakcji na płacz małego dziecka może spowodować u niego nie tylko strach lecz także cierpienie fizyczne, a nawet śmierć. Odczucie z jego strony, iż sygnały wysyłane przez niego są ignorowane spowoduje, że zdolność do nawiązywania kontaktów osłabnie, a w końcu ulegnie zakłóceniu.

Większość ludzi cierpi w jakimś stopniu z powodu zakłócenia kontaktów z innymi lub z samym sobą. Trudniej jest nam się do tego przyznać, a jeszcze trudniejsze jest przyjęcie do świadomości, iż za ten stan odpowiedzialne są osoby, które towarzyszyły nam w naszym dorastaniu. Wolimy nie dostrzegać cierpienia z tego powodu, że nie rozumiemy jego mechanizmów. Wolimy się odizolować od naszych słabości. Jest jednak możliwe uzdrowienie, ale musimy chcieć sobie pomóc, musimy wejść w nasze wnętrze. Czas odpowiedzieć na pytanie: Co to są zaburzenia psychiczne? Są to błędne reakcje skierowane na zewnątrz lub do wewnątrz, przeciw sobie lub innym ludziom, ujawniające się w ekspresji i działaniu. Są to reakcje, które obciążają nas, powodują dezorientację, zagrażają nam, wpływają na nas lub szkodzą nam oraz innym osobom i całemu społeczeństwu. Nieświadome oczekiwanie zdarzeń niosących lęk i ból - które przeżyliśmy kiedyś nieświadomie - staje się źródłem zaburzeń (nerwicy, psychozy, bólów psychosomatycznych, działalności przestępczej). Jest to lękliwe oczekiwanie przeszłości, które ujawnia naszą utajoną, nieświadomą gotowość reagowania.

Jak się urodziłeś, tak będziesz żył. Jeżeli matka i ojciec cię pragnęli, to będzie ci wolno pragnąć. Jeżeli rzeczywiście cię kochali, to będziesz kochać. Jeżeli rodzice darzyli cię szacunkiem, to będziesz szanował życie. Każdy jest odpowiedzialny za życie, nie tylko swoje, ale także drugiego człowieka. Szczególnie rodzice są odpowiedzialni za życie swojego dziecka. Destruktywne postępowanie wobec dziecka, nie nauczy go dobrego zachowania, kultury, szacunku, pracowitości, tylko automatycznego wykonywania poleceń (żeby się nie czepiali). Często rodzice są nieświadomi swojego postępowania (ja tylko chcę dobrze dla dziecka). Jeżeli naprawdę chcesz dobrze dla dziecka, to poświęć mu trochę czasu. Porozmawiaj z nim, zainteresuj się jego problemami. Nigdy nie mów, że twoje dziecko nie może mieć problemów, bo przecież wszystko ma. Twoja "praca" z dzieckiem, czas mu poświęcony, zaowocuje w przyszłości.

Wróćmy jeszcze na chwilę do momentu porodu. Wielu z nas może się wydawać, że chwila ta nie ma znaczenia na dalszy rozwój dziecka. Otóż ma i to bardzo wielki wpływ. Nadmierny ból, męka, tortury i osamotnienie po porodzie osłabiają na zawsze siły życiowe i ograniczają radość istnienia. Można oczywiście wyleczyć nawet głębokie zranienie psychiczne. Warunkiem jest odbiór sygnałów, znaków, jakie wysyła dziecko. Niestety większość rodziców nie zauważa cierpienia swojego dziecka. Trzeba w tym miejscu jeszcze przypomnieć, że dzieci, szczególnie noworodki i niemowlaki, odczuwają ból trzy razy bardziej niż dorosła osoba. Macierzyństwo nie jest łatwe, a można by powiedzieć, iż nie każdy może wywiązać się z tego zadania. Dlatego też nie każda kobieta decyduje się na podjęcie tak trudnego kroku. Aby matki mogły "dawać życie", potrzebują wsparcia ze strony ojców i uznania społeczeństwa. Udane dzieciństwo, uczucie miłości ze strony rodziców to najlepszy początek na dorosłe życie.

W 1959 roku zgromadzenie ONZ przyjęło Deklarację Praw Dziecka. Niestety, prawa dziecka nawet dzisiaj - czterdzieści lat po proklamacji - nie są w dostatecznym stopniu dostrzegane, nie mówiąc już o ich poszanowaniu. Na podstawie biografii każdego kryminalisty, o ile jest kompletna, można dowiedzieć się, co było przyczyną przestępczego zachowania. Zazwyczaj wchodzi w grę naruszenie jego integralności i niezaspokojona potrzeba bezpieczeństwa. Prawo do opieki i bezpieczeństwa ma każde dziecko, ponieważ nikt nie pyta czy ma ochotę pojawić się na tym świecie. Przestępczość jest perwersją potrzeby szacunku dla cudzego życia i jego potrzeb, nieodpowiedzialnym lekceważeniem i pogardą ludzi i ich własności. Rodzice powinni być odpowiedzialnymi "strażnikami" życia swoich dzieci. Dziecko zaś powinno wiedzieć, że przez całe życie może liczyć na wsparcie i pomoc swoich rodziców. Dziecko potrzebuje miłości. Miłość nie jest rzeczą. Miłość jest życiem. Jest aktywną troską o życie. Życie to potrzeby, a bez potrzeb nie ma życia.


Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (3) Brak komentarzy zobacz wszystkie
2.6.2008 (20:12)

@kirej1523 wogle nie na temat

27.7.2006 (14:19)

dobra praca i ma poziom przydaje sie wielu maturzystom

27.7.2006 (14:17)

czesc :) bardzo interesująca praca. Ciekwie się czyta. Potrzebowałam ją akurat na 2kwietnia . A ukazała się 1 kwietnia. Jakie to szczescie, ze istnieja tacy ludzie jak Ty !!! :D



Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.