profil

Dobroczynność – zdobywanie umiejętności dzielenia się dobrem duchowym i materialnym z drugim człowiekiem.(2Kor8,8-15; 1Reg9,10-11).

drukuj
satysfakcja 65 % 37 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Czymże jest ?Dobroczynność?? Co określamy tym słowem? Jak sama nazwa wskazuje jest to ?dobro-czynność?, czyli czynienie dobrych uczynków, a przy tym wykonywanie ich bezinteresownie, otwieranie się na drugiego człowieka, na jego potrzeby - zarówno te duchowe jak i te materialne.
Słowo to często rozumiane jest jako słynna w dzisiejszych czasach-zwłaszcza w wyższych sferach-filantropia. Tego rodzaju dobroczynność nie jest pojęciem religijnym ani też teologicznym. Jest to termin : świecki, laicki, a nawet i masoński . Na przykład masoński Rotary Club jest organizacją dobroczynną, nie mającą nic wspólnego z chrześcijaństwem. Filantropia wiąże się z materializmem i nie ma zbytniego powiązania z duchowością ewangeliczną.
Prawdziwy dobroczyńca, postępujący w swym życiu za Chrystusem powinien być człowiekiem miłosiernym jak biblijny Samarytanin, który zmiłował się nad potrzebującym pomocy bliźnim. Za czynienie miłosierdzia zostaniemy wynagrodzeni na Sądzie Ostatecznym, ?Albowiem sąd bez miłosierdzia będzie temu, co nie czynił miłosierdzia; ale miłosierdzie chlubi się przeciwko sądowi.?(Jk 2,13)
Dobrych uczynków nie powinniśmy czynić na pokaz przed innymi ludźmi, gdyż Jezus nauczał: ?Kiedy zaś dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.? (Mt 6,3.4).Także i św. Franciszek nauczał, że nie powinniśmy chlubić się swymi uczynkami, ?bo sam najwyższy okaże nasze czyny tym, którym zechce.?(Nap 28,2). Ci zaś, którzy pomagają innym tylko po to, aby ich za to chwalono, otrzymali już swoją nagrodę.
W chrześcijańskiej dobroczynności nie liczy się to, ile uczynimy, lecz to w jakich proporcjach są te uczynki do naszych możliwości. Tezę tę doskonale obrazuje przypowieść o ubogiej wdowie, która oddała całe swoje utrzymanie na świątynię. Chrystus w słowach: ?Zaprawdę powiadam wam, ta uboga wdowa wrzuciła więcej do skarbnicy niż wszyscy, którzy wrzucali? (Mt 12,43) ocenił jej dar jako daleko większy od wielkich ofiar składanych przez tych, którzy nie musieli zdobywać się na wyrzeczenie.
Święty Paweł chcąc rozwinąć w Kościele korynckim umiejętność dzielenia się z potrzebującymi wskazuje tamtejszym wiernym, jako wzór do naśladowania wspólnotę macedońską, która także zdobyła się na wielkie wyrzeczenie. Macedończycy pomimo swojego głębokiego ubóstwa chętnie składali dary, ciesząc się z przywileju odrzucania najniezbędniejszych potrzeb własnych, aby dzięki temu wspomóc bardziej potrzebujących. Ich ofiarność była wynikiem poświęcenia się Bogu z całego serca. Poruszeni przez Ducha Bożego ?oddawali samych siebie najpierw Panu? (II Kor 8,5).

Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy zobacz wszystkie
17.12.2009 (15:50)

Ale z ciebie mokry wór

Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.