profil

satysfakcja 56 % 54 głosów

Współczesne konflikty zbrojne a międzynarodowe prawo humanitarne.

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Współczesne konflikty zbrojne a międzynarodowe prawo humanitarne. WSTĘP Prawa humanitarne, rozwijały się pod wpływem idei religijnych, ale także filozoficznych już od starożytności. Wymienia się tu przede wszystkim czasy sumeryjskie, kodeks Hammurabiego, starożytną Persję, wojny Egiptu z Hetytami, Indie, starożytną Grecję i Rzym, a także wczesny Islam. Prawo humanitarne wówczas zajmowało się zwyczajowo uregulowaną ochroną rannych żołnierzy, jeńców, którzy oddali się w niewolę, osłoną ludności cywilnej. W okresie średniowiecza wojny też były prowadzone zgodnie z pewnymi regułami, które mówiły o ochronie kobiet, dzieci i starców. Duży wpływ miało chrześcijaństwo (kościoły jako miejsca azylu). Istniał także kodeks rycerski. Mimo to zdarzały się różnice między regułami a praktyką. Od wojen religijnych (XVII w.) następuje upadek obyczajów wojennych. Jedną z reakcji na taki stan rzeczy było dzieło Grocjusza „O prawie wojny i pokoju” (1624 r). Systematyczny rozwój prawa humanitarnego obserwować można od II poł. XIX wieku, a to za sprawą pojawienia się i aktywności Czerwonego Krzyża (początkowo komitetu, a następnie całego ruchu czerwonokrzyskiego). Międzynarodowy Czerwony Krzyż i prawo humanitarne to system zajmujący się ochroną praw człowieka w czasie konfliktów zbrojnych międzynarodowych, a także w coraz większym stopniu - na podstawie zwyczaju – w czasie zamieszek i napięć wewnętrznych. I Konwencja międzynarodowego prawa humanitarnego to Konwencja genewska o polepszeniu losu rannych w armiach lądowych przyjęta w 1864 przez 16 państw. Uregulowała ona status personelu medycznego, znosiła rozróżnienie w traktowaniu rannych żołnierzy wojska własnego i nieprzyjacielskiego. W 1868 przyjęto Deklarację petersburską w 1874 Deklarację brukselską, które dotyczyły środków wojennych i deklarowały pewien zestaw praw i zwyczajów wojennych. W latach 1899-1907 odbyły się haskie konferencje pokojowe, których owocem było kilkanaście konwencji dotyczących praw i zwyczajów wojennych. Większość z nich zawierała elementy prawa humanitarnego. W 1906 r. pojawiła się nowa konwencja genewska aktualizująca poprzednią. Na pocz. XX w. Pojawiła się słynna klauzula Martensa głosząca, iż: zanim bardziej wyczerpujący kodeks praw wojennych będzie mógł być ułożony wysokie układające się strony uważają za właściwe skonstatować, że w wypadkach nie objętych przepisami obowiązującymi, przyjętymi przez nie ludność i strony wojujące pozostają pod opieką zasad prawa narodów, wypływających ze zwyczajów ustanowionych między cywilizowanymi narodami, oraz z zasad humanitarności i wymagań społecznego sumienia. Po I wojnie światowej uchwalono kolejne dwie konwencje genewskie (1929 – o ochronie losu rannych i chorych w armiach polowych oraz o traktowaniu jeńców wojennych).

Autor anszyn
Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy zobacz wszystkie
9.3.2011 (18:11)

dzięki za przykłady :) przydatna praca.

Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.