profil

Napisz wiersz pt. ''Krzyż - cierpienie w życiu papieża Jana Pawła II''.

drukuj
satysfakcja 87 % 29 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Kochałeś nas tak, jak my kochamy Ciebie,
Byłeś jak słońce złote, które świeci na niebie.
Samego siebie z Bogiem zjednałeś,
A nam miłosierdzie ofiarowałeś.
Dzielnie nosiłeś swój krzyż – cierpienie,
Do Boga modliłeś się o nasze zbawienie.
Za Tobą wielka miłość wędrowała,
To dzięki Tobie Polska ocalała.
Choć cierpienie Twego ciała było ogromne,
Duszą, znosiłeś je pokornie.
Często mowę odbierał Ci ból,
Ale siłą swej woli przewyższałeś szczyty gór.
Nigdy niesłusznie nie okazałeś złości,
Zawsze byłeś pełen ogromnej czułości.
W ludziach rozbudzałeś miłość,
A dźwięk Twego głosu powiększał ich ilość.
W ludziach miłość rozbudzałeś,
Nie było osoby, której nie kochałeś.
Do jakiegokolwiek kraju pojechałeś,
Jego językiem biegle władałeś.
Za życia, światu ofiarowałeś całego siebie,
Po śmierci czuwasz nad nami, z Bogiem, w Niebie.
W Polakach obudziłeś tożsamość narodową,
Dla niektórych byłeś do zła przeszkodą.
Rozpiera mnie duma, że rodaka Wielkiego miałam,
I dzięki jego naukom wartości życia poznałam.
Pragnę poczuć Twój wzrok tak mile łagodny,
Byś mógł mnie czule objąć spojrzeniem pogodnym.
Serca ludzkie miękły na dźwięk głosu Twego,
Będzie nam brakować tego dźwięku, umysł kojącego.
Niech Twojej miłości ciepłe promienie,
Zostaną na nasze wspomnienie.
Już na zawsze…


MaGgI ^^


Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Teksty kultury


Masz problem z zadaniem?

Tu znajdziesz pomoc!
Wyjaśnimy Ci krok po kroku jak
rozwiązać zadanie.

Zaloguj się lub załóż konto

Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.