profil

Osmoregulacja i wydalanie

drukuj
satysfakcja 59 % 67 głosów

Warunkiem prawidłowego funkcjonowania organizmu jest zachowanie stałego składu oraz ilości płynów ustrojowych, a także wydalanie końcowych produktów przemiany materii i związków chemicznych występujących w nadmiarze.

Skład i ilość płynów ustrojowych decyduje o ich ciśnieniu osmotycznym. Procesy umożliwiające w organizmie utrzymanie niezmiennego ciśnienia osmotycznego określane są mianem osmoregulacji. Głównymi produktami wydalanymi przez organizmy zwierzęce są: produkty azotowe rozkładu białek i kwasów nukleinowych, nadmiar soli mineralnych i wody, dwutlenek węgla. U większości zwierząt zostały wykształcone specjalne narządy wydalnicze, które umożliwiają usunięcie zbędnych i szkodliwych produktów przemiany związków azotowych. Odpowiadają one także za osmoregulację. U kręgowców są nimi nerki.

W wydalaniu uczestniczą też inne narządy i układy.
Poprzez płuca usuwany jest dwutlenek węgla i para wodna. U człowieka i innych ssaków poprzez skórę wydalana jest pewna ilość wody oraz soli mineralnych wraz z niewielką ilością związków azotowych.Poprzez układ pokarmowy usuwane są barwniki żółciowe powstające z rozpadu hemoglobiny.

Do zbędnych związków azotowych należy amoniak, mocznik i kwas moczowy.

Ze względu na wydalany związek azotowy wyróżnia się trzy grupy zwierząt.
Zwierzęta amonioteliczne
wydalają amoniak. Ze względu na dużą toksyczność amoniaku, a zarazem dobrą rozpuszczalność w wodzie, wydalają go zwierzęta wodne – większość wodnych bezkręgowców, ryby kostnoszkieletowe, larwy płazów.
Zwierzęta ureoteliczne wydalają mocznik, który jest dobrze rozpuszczalny w wodzie, a mniej toksyczny niż amoniak. Do zwierząt tych należą ryby chrzęstnoszkieletowe, dorosłe płazy, ssaki (z wyjątkiem stekowców).
Zwierzęta urikoteliczne wydalają kwas moczowy, który jest mało toksyczny i słabo rozpuszczalny w wodzie, co pozwala tym zwierzętom na prowadzenie oszczędnej gospodarki wodnej. Należą do nich pajęczaki, owady, gady, ptaki,stekowce.

Regulacja bilansu wodno-mineralnego uzależniona jest od środowiska życia.

Ryby morskie bronią się przed utratą wody z organizmu (woda morska jest hipertoniczna w stosunku do ich płynów ustrojowych) albo pijąc wodę morską, z której usuwają nadmiar soli (ryby kostnoszkieletowe), albo zwiększając stężenie mocznika we krwi, przez co staje się ona nieco bardziej hipertoniczna w stosunku do wody morskiej (ryby spodouste).

Ryby słodkowodne usuwają nadmiar wody z organizmu poprzez znaczne rozcieńczenie moczu i aktywne pobieranie jonów.

Zwierzęta lądowe narażone są na utratę wody, zwłaszcza w środowiskach suchych, stąd gady i ptaki minimalizują jej utratę dzięki obecności zrogowaciałego naskórka i wytwarzaniu kwasu moczowego, a ssaki poprzez mechanizmy termoregulacji oraz możliwość zagęszczania moczu, zwłaszcza przez zwierzęta pustynne.

Zapamiętaj

Osmoregulacja to zespół procesów warunkujących utrzymanie na stałym poziomie, mimo zmian w środowisku zewnętrznym, składu i ciśnienia osmotycznego płynów ustrojowych. Zatem osmoregulacja polega na regulacji stężeń elektrolitów i związków organicznych w płynach ustrojowych oraz ich objętości, a także utrzymywaniu równowagi wodnej organizmu.
Gospodarka wodno-elektrolitowa powiązana z procesami wydalania zapewnia utrzymanie homeostazy wodnej i jonowej organizmu.

satysfakcja 84% 176 głosów

Układ wydalniczy człowieka

Zbudowany jest z parzystych nerek i moczowodów oraz pęcherza moczowego i cewki moczowej. W nerkach można wyodrębnić warstwę korową i rdzenną. Jednostką strukturalno-funkcjonalną nerki jest nefron , utworzony z ciałka nerkowego i kanalika krętego. Ciałko nerkowe składa się z pęczka włośniczek krwionośnych zwanych kłębuszkiem nerkowym, który otacza torebka kłębuszka. W kanaliku nerkowym można wyróżnić kanalik kręty I rzędu, pętlę Henlego i kanalik kręty II rzędu, który uchodzi do...

satysfakcja 77% 430 głosów

Choroby układu wydalniczego

Do chorób układu wydalniczego należą: – zapalenia pęcherza moczowego, miedniczek nerkowych, kłębuszków nerkowych, – mocznica – upośledzenie oczyszczania krwi przez nerki na skutek ich uszkodzenia, – kamica nerkowa – powstawanie nierozpuszczalnych złogów w nerkach lub pęcherzu moczowym, – moczówka prosta – nadmierne wydalanie moczu spowodowane niedoborem wazopresyny, – przerost prostaty u mężczyzn, powodujący utrudnienia w wydalaniu moczu.

Przydatne hasło? Tak Nie


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.