profil

Jakie wspólne cechy ma świat ukazany w "Poemacie dla dorosłych" i w powieści Orwela "Rok 1984"?

poleca 85% 277 głosów

Treść
Grafika
Filmy
Komentarze

Powieść Orwella pt."Rok 1984" oraz wiersz Adama Ważyka pt."Poemat dla dorosłych" dotyczą tego samego tematu-ustroju totalitarnego. Oba teksty przedstawiają obiecującą przyszłoćś o której marzą ludzie opisani w obu utworach. W wierszu starają się oni zbudować "nowe Eldorado", natomiast w powieści Orwella mieszkańcy posłuszni Partii wierzą i żyją chcąc zbudować świat bez problemów ekonomicznych, świat pozbawiony wojen oraz wszelkich niedorzeczności. Oba teksty ukazują dążenia ludzi do uzyskania świetlanej przyszłości. W wierszu A.Ważyka jest ona przedstawiona jako "nowe Eldorado", ktore miało być obietnicą na lepsze życie. Mieszkańcy z małych miejscowości wyruszają z nadzieją na lepsze jutro budować nowy sytem-komunistyczny, którego symbolem w tekście jest huta: "Ze wsi, z miasteczek wagonami jadą/ zbudować hutę, wyczarować miasto,/ wykopać z ziemi nowe Eldorado". Prości uczestnicy wyprawy nie są do końca świadomi do czego zostali powołani, ślepi biegną, wierząc że osiągną lepsze życie.Wizja świata przedstawionego w wierszu jest negatywna, opis wielkiej migracji oraz czasów systemu komunistycznego jest sprzeczny z naszym aktualnym życiem. W powieści Orwella, mieszkańcy Oceanii są totalnie posłuszni i oddani zasadom ogólnie panującym. Ludzie żyją w przerażeniu, a w ich psychice nakreśla się obraz zdrowego społeczeństwa oraz świata bez wojen. Obydwie grupy ludzi łączy nieznany cel oraz intensywność z jaką pragną odbudować świat. Zadanie jakie mają wykonać jest dla nich niezrozumiałe i pełne pokus. Prości ludzie, którzy zostali przedstawieni w wierszu A.Ważka wychowali się w tradycji oraz religii chrześcijańskiej o czym mogą świadczyć wersy: "wielka migracja, skundlona ambicja,/ na szyi sznurek-krzyżyk z Częstochowy". Metafora kolokwialna ukazuje tutaj pochodzenie ludności biorącej udział w odbudowie i poszukiwaniu nowej przyszłości. Nie wykształceniu, biedni, jednak dorastali w dobrych tradycjach, zostali wychowywani zgodnie z etyką, teraz borykają się z pokusami i próbują rozpustnego życia: "na szyi sznurek-krzyżyk z Częstochowy/ trzy pietra wyzwisk, jasieczek puchowy/ maciora wódki i ambit na dziewi". Ukazany w wierszu kontrast służy do uwydatnienia niezrozumiałości celu jaki ma osiągnąć społeczeństwo "nowego Eldorado". Świat wartości powoli niknie, przestaje istnieć a wraz z nim wszelkie przejawy miłości. Kwestie rodzinne zarówno w wierszu A.Ważyka, jak i w powieści Orwella zostają oddalone. Dobrym przykładem tego w książce jest szkolenie młodych kapusiów na potrzeby Partii. Małe dzieci uczą się najnowszych sztuczek podsłuchiwania lub "szpiegowania" swoich rodziców, również w wierszu wartości rodziny zanikają: "(...) a potem grafinie/ miotu pozbędą się-Wisła tu płynie". Innym podobieństwem w obydwu tekstach może być także stosunek do miłości fizycznej. Zarówno w wierszu, jak i w powieści jest on negatywny. A.Ważyk w swoim poemacie napisał: "żeńskie hotele, te świeckie klasztory/ trzeszczą od tarła, a potem grafinie/ miotu pozbędą się-Wisła tu płynie", a w książce Orwell opisuje komisję, która zwalcza popęd seksualny oraz niszczy wszelkie jego przejawy. Swoją skutecznością doprowadza do służby do tworzenia nowych, młodych obywateli-wszystko to dzieje się na potrzeby Partii. Zgodność i podległość Partii świadczy o posłuszeństwie społeczeństwa. Ludzie robią to wierząc, iż ich przyszłość będzie lepsza. Marzenia staną sie zrealizowane, a świat rzeczywisty zmieni swój wymiar na lepszy. W wierszu A.Ważyka natomiast ludzie uporczywie dążą do zbudowania ich przyszłości, myślą że swoją postawą szybko osiągną cel: "Wielka migracja przemysł budująca/ (...)/ w węglowym czadzie, w powolnej męczarni,/ z niej się wytapia robotnicza klasa./ Dużo odpadków. A narazie kasza". Szczegolnie konie cytatu może charakteryzować ową klasę, zawiera on wizję aktualnego świata połączoną z kontrastem-wcześniejszą nadzieją na przyszłość. Szanse na budowę "nowego świata" maleją, autor wyraźnie dyskryminuje tę grupę ludzi jako "budowniczą" nowej przyszłości. Oba teksty przejawiają dążenia społeczeństw do stworzenia nowego, lepszego świata. Wizja "różowej" przyszłości przysłania realistyczny cel, który powinien zostać osiągnięty. Sprawia to, że zarwno mieszkńcy Oceanii, jak i wiejscy, niewykształceni obywatele na ślepo chcą zmienić wizerunek aktualnego świata. Intensywnie myślą o przyszłości.

Podoba się? Tak Nie

Czas czytania: 3 minuty