profil

Typowe cechy sztuki greckiej, helleńskiej i rzymskiej

drukuj
poleca 85% 101 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Domy, w których GRECY były budowane z umiarem, wszyscy prowadzili podobny tryb życia nacechowany umiarem.

Bogom natomiast wznosili jak najwspanialsze świątynie.

Większość rzeźb greckich powstała w związku z potrzebami religijnymi, wykonywano posągi wielkich bóstw, płaskorzeźb zdobiących świątynie, nagrobków.

Do połowy IV wpne. powstała sztuka nie służąca Bogom, na charakter rzeźby miał wpływ sport przyzwyczajający hellenów do oglądania nagich ciał i podziwiania ich.

Artyści greccy posługiwali się brązem, marmurem i kamieniem jaskrawo malowanym.

Grecka rzeźba wciąż ewaluowała - przed VI w.p.n.e. dzieła były sztywne i nieporadne, od polowy V wpne. starano się, przedstawić człowieka w ruchu. Najwybitniejsza: DYSKOBOL - Myrona

Rósł stopień szczegółowości oraz poprawności przedstawień. Poliklet w DYFOSIE zawarł idealne proporcje ciała mężczyzny. Postacie były nacechowane godnością, powagą, spokojem. Również pojawiły się ból, radość, nienawiść.

Ceramika malowana zajmowała w twórczości artystycznej greków takie miejsce, jakiego nie zyskała w innych cywilizacjach. Garncarze tworzyli naczynia o doskonałych kształtach, cienkich ściankach. Ozdabiali je pokrywając barwną i skomplikowaną dekoracją. Przedstawiano na nich sceny mityczne.

Największe dzieła architektury greckiej to: Arkropol, świątynia Ateny, Artemidy
W dziedzinie budownictwa, zwłaszcza w architekturze sakralnej RZYMIANIE dokonali więcej.
Posługiwali się cegłą i zaprawą. Pozwoliło to na stosowanie półokrągłych sklepień zamiast płaskich stropów.
W rzeźbiarstwie także osiągnęli więcej niż grecy. Nie wahali się pokazać brzydoty, starości a nawet wulgarności.
Osiągnięcia sztuki portretowej można śledzić na monetach, często będących dziełami sztuki.

Filozofie antyczne

Sokrates
469-399 r.p.n.e.

był nauczycielem Platona
głosił on absolutyzm i intelektualizm etyczny
dobro, cnotę i szczęście utożsamiał z prawdą
jego dewiza to: “Poznaj samego siebie”
podkreślał świadomość własnej niewiedzy: “Wiem, że nic nie wiem”
środki poznania to: żywy dialog, zbijanie fałszywych argumentów rozmówcy, pomoc w dochodzeniu dostępnej prawdy
ideałem była doskonałość etyczna, racjonalizm i intelektualizm etyczny (utożsamianie szczęścia, dobra, cnoty z wiedzą o tym co dobre i złe)
nie uważał siebie za mędrca ani za nauczyciela mądrości. Próbując odpowiedzieć na pytanie “czym jest wiedza” rozmawiał z mieszkańcami Aten często ujawniając ich niewiedzę


Platon
427-347 r.p.n.e. (Arystokles)

był uczniem i przyjacielem Sokratesa
stworzył pierwszy system idealizmu obiektywnego (platonizmu)
dualizm świata:
świat idei (idealny) - niedostępny zmysłom
świat materialny
jego pisma filozoficzne to “Uczta”, “Państwo”, “Prawa”
funkcja poznawcza to dusza obdarzona wrodzoną wiedzą o ideach
na podstawie swej teorii idei zbudował teorię państwa idealnego. Założył szkołę w Atenach nazwaną “Akademią od gaju Akademosa”.


Arystoteles
384-322 r.p.n.e.

uznawany za najwybitniejszego myśliciela starożytności
jego działalność obejmowała niemal wszystkie dziedziny wiedzy
założył szkołę filozoficzną w Atenach
twierdził, że każda rzecz jest bytem złożonym z materii i formy kształtującej materię
postawił tezę o zmienności bytu i wielości form ruchu
zapoczątkował empiryczne metody badań przyrodoznawczych
stworzył podstawy rozwoju nauk przyrodniczych
był rzecznikiem demokracji, stworzył naukę o państwie
zajmował się zagadnieniami etycznymi
twórca “Poetyki” - rozprawy o literaturze, prawach rządzących poszczególnymi gatunkami i rodzajami literackimi




Polecasz? Tak Nie
W słownikach:
Komentarze (1) Brak komentarzy
27.7.2006 (12:21)

jaka zenada! ja chce qrde wiadomosci o panstwie hellenskim a nie jakies sztuce! Takim czyms to sie wypchajcie!