Filozofia Greków i Rzymian

ontologia – nauka o bycie, podstawowy dział filozofii zajmujący się teorią bytu, charakterem i strukturą rzeczywistości

epistemologia (gr. nauka o wiedzy) – teoria poznania; teoria wiedzy naukowej, dyscyplina zajmująca miejsce pomiędzy naukami szczegółowymi i ogólną teorią poznania

etyka – ogół zasad i norm moralnych, przyjętych w danej epoce i zbiorowości społecznej

epikureizm – doktryna filozoficzna wywodząca się od greckiego filozofa Epikura, według której przyjemność (dobro najwyższe) prowadzi do szczęścia (najwyższego celu), a jego warunkiem wystarczającym jest brak cierpień

hedonizm (gr. rozkosz) – doktryna etyczna uznająca przyjemność, rozkosz bądź unikanie przykrości, za najwyższe lub jedyne dobro, cel życia i naczelny motyw ludzkiego postępowania

eudajmonizm (gr. poczytywanie za szczęśliwego) – doktryna etyczna uznająca za najwyższa wartość szczęście osobiste lub społeczne, a dążenie do szczęścia za główny motyw postępowania

cynizm – zespół poglądów greckiej szkoły filozoficznej Antystenesa, który głosił, że dobro polega na ograniczaniu potrzeb materialnych, a życie zgodne z natura jest najwyższa cnotą

stoicyzm – doktryna filozoficzna starożytnej szkoły stoików, założonej przez Zenona z Kation, zajmująca się głównie etyką, według której najwyższą cnotą, warunkiem szczęścia i prawdziwej wolności jest życie zgodne z rozumem i opanowanie namiętności

sofistyka – metoda argumentacji, polegająca na wykorzystaniu wieloznaczności pojęć i na stosowaniu sofizmatów (rozumowanie pozornie poprawne, ale zawierające w istocie rozmyślnie utajone błędy logiczne)

miłość platoniczna – miłość idealna, ograniczona do sfery duchowej, bez namiętności, pożądania