profil

Nękać

drukuj
poleca 100% 2 głosy

1. ‘ciągle dręczyć, niepokoić, dokuczać’; 2. stpol. ‘usilnie namawiać, nakłaniać, przynaglać’.

Pochodzenie:

Od XV w.; ogsłow. (dolnołuż. nukaś ‘zachęcać, popędzać, zmuszać, nakłaniać’, słowac. nukať ‘proponować coś komuś; zachęcać, nakłaniać’, ros. nukať ‘popędzać konia za pomocą okrzyku nu!; popędzać, poganiać’) < psłow.*nukati ‘popędzać, poganiać; zachęcać, nakłaniać, zmuszać’ – czasownik ten pochodzi od wykrzyknienia dźwiękonaśladowczego *nu wyrażającego naleganie, zachętę, nacisk; w pol. pojawiła się wtórna samogłoska *ę w wyniku przejścia *u > *ę pod wpływem poprzedzającego n-.

Pierwotna postać

Dialektalnie występowały formy nąkać ‘napominać, zaganiać do roboty’ oraz nukać ‘namawiać, upraszać, zachęcać’.

Przydatne hasło? Tak Nie