profil

Ciamkać

poleca b/d

1. ‘jeść głośno, mlaskać’; 2. ‘chlupać, chlupotać, pluskać’.

Pochodzenie:

Od XIX w.; czasownik pochodzenia dźwiękonaśladowczego.

Pierwotna postać

Dialektalnie też postaci ciamać ‘mlaskać, jeść głośno lub powoli; guzdrać się’, ciamdać ‘jeść żarłocznie, głośno’ oraz ciamlać ‘jeść głośno, długo trzymając jedzenie w ustach’.

poleca b/d

ciamajda

‘osoba ślamazarna, nieporadna’; stosowane od XIX w.; utworzone od dialektycznego ciamać ‘być powolnym, guzdrać się’; w gwarach też inne wyrazy-przezwiska utworzone od tej podstawy, np. ciama ‘człowiek niezaradny’, ciamadło, ciamara, ciamcia ‘ts.’ oraz ciamaga ‘osoba niezgrabna, ślamazarna’.

Podoba się? Tak Nie
Więcej informacji:

Materiał opracowany przez eksperta

Spis treści