profil

Buta

drukuj
poleca 100% 7 głosów

‘zbytnia pewność siebie, pycha, hardość, wyniosłość’.

Pochodzenie:

Od XV w.; rzeczownik od psłow. czasownika *butěti ‘wzdymać się, puchnąć, nabrzmiewać, pęcznieć’ (por. pol. butwieć); wtórne znaczenie ‘hardość, pycha’> ‘napęcznienie, nadęcie się’.

Pierwotna postać

W stpol. w XIV-XVIII w. słowo występowało w czasownikowej formie bucić się ‘pysznić się’.

Źródło Jiż się bucą, nie będą powyszeni.
Psałterz floriański, XIV/XV w.

Ktokolwiek się z tego buci, że białą głowę zwiódł.
Łukasz Górnicki (1527-1603)

poleca 100% 4 głosy

butny

‘zarozumiały, pewny siebie’.

Przydatne hasło? Tak Nie