profil

Rachować

poleca 100% 5 głosów

1. ‘liczyć, obliczać’; 2. stpol. rachować się ‘uzgadniać wysokość zapłaty’.

Pochodzenie:

Od XV w.; zapożyczenie ze śrniem. rechen ‘liczyć, rachować, obliczać’ ze zmianą fonetyczną: re- > ra-.

Źródło Rachuj się z swą kondycją.
Krzysztof Opaliński (ok. 1610-1656)

Zapatrzali się na gwiazdy i rachowywali księżyce.
Biblia Leopolity, 1561 r.

poleca b/d

rachunek

stpol. ‘liczenie, obliczanie’; od ok. 1500 r.; zapożyczenie ze śrniem. – por. śrniem. rech(e)nunge ‘liczenie, rachowanie, obliczanie’

poleca 34% 3 głosy

rozrachować

czasownik przedrostkowy

poleca b/d
poleca b/d

zrachować

czasownik przedrostkowy

Podoba się? Tak Nie

Materiał opracowany przez eksperta

Spis treści