profil

Witam,
Potrzebuję pomocy  a  propos dobrania  odpowiednich filozofów do referatu pt. "Czym dla  mnie jest 

wolność?"  normalnie  to nie podawałabym żadnego jednak muszę się do jakiegoś odnieść
25 pkt za rozwiązanie + 13 pkt za najlepsze rozwiązanie - 10.1.2018 (20:31)
Odpowiedzi
Chimp
11.1.2018 (00:12)
To zależy tak naprawdę od tego, co faktycznie dla Ciebie znaczy wolność i kim chcesz niejako "podeprzeć" swoją interpretację. Na przestrzeni wieków i mileniów wielu filozofów traktowało o wolności w różnym stopniu; jedni uważali ją za coś oczywistego, inni usiłowali zgłębić jej istotę jako element natury ludzkiej. Poniżej krótki spis głównych filozofów z różnych okresów wraz z ich pojęciami wolności - może z niektórymi z nich będzie Ci się łatwo utożsamić i odwołać do nich w ramach własnej definicji tego słowa.
ERA SYNTEZY
Platon
Uważał wolność za coś danego z góry, z założenia, choć miał dość zacofane poglądy (uznając np. niewolnictwo). Nie rozwija tego pojęcia zbytnio w swoich pracach, jednak wiadomo, że na pewno nie kojarzy jej z demokracją, mimo bycia Ateńczykiem. Twierdził jednocześnie, że nikt nie dąży dobrowolnie do złego, jeśli ma świadomość tegoż; jedynie, jeśli osobiście jest głęboko przekonany o dobroci swoich czynów. Zatem człowiek z natury nie potrafi czynić złego.
Arystoteles
Rozwinął pojęcie czynów dobrowolnych i niedobrowolnych jako pogłębienie rozumienia ludzkiej wolności. Twierdził, że każda racjonalna dusza jest zdolna do podjęcia wolnej i dobrowolnej decyzji, jednak nie zdołał wyjaśnić dlaczego tak jest. Brakło rozwinięcia pojęcia woli ludzkiej.
ERA WIARY
Św. Augustyn
Pierwszy chrześcijański filozof, który próbował swoich sił w pogodzeniu prawdziwej wolnej woli z nieomylną wszechwiedzą Bożą, rozwijając pojęcia przyczyn dobrowolnych i fizycznych. Nie zdołał jednak w pełni pogodzić determinizmu wszechwiedzy i niedeterministycznej wolnej woli. Poprawnie natomiast uważał, że wolna wola jest konieczna (mimo możliwości nadużyć) dla podjęcia moralnych czynów i odpowiedzialności.
Św. Tomasz z Akwinu
Podobnie jak św. Augustyn, twierdził, że wolna wola istnieje i jest konieczna, jednak jego idee również borykają się z brakiem możliwości racjonalnego ich zademonstrowania, jak również faktu, że prawdziwa wolność stoi w sprzeczności z wszechwiedzą.
ERA ROZUMU
Kartezjusz
Dla niego wolność była tak oczywista, że jakakolwiek argumentacja byłaby nadmiarowa. Determiniści oczywiście kłóciliby się z tym, twierdząc, że ostatecznie każda decyzja sprowadza się do przyczyn niezależnych od podmiotu, a zatem uciekają spod jurysdykcji wolnej woli. Również nie pogodził wolnej woli z boskim planem. Mimo braku zadowalających dowodów na to, że wolna wola jest czymś danym, miał rację twierdząc, że większość z nas intuicyjnie czuje, że posiadamy wolność czynów - tak sobie, że może się to wydawać oczywiste.
Hobbes
Uznawał wolność ludzką za warunek konieczny istnienia woli, jednak dość negatywnie ograniczył ją do wolności od ograniczeń, nie wliczając natomiast zdolność do spontanicznego wyboru niezależnie od wszelkich czynników zewnętrznych. Jak później zauważył William James, może to podburzyć ideę odpowiedzialności moralnej.
ERA OŚWIECENIA
David Hume
Jego pojęcie wolności było czymś w rodzaju "lekkiego determinizmu". Sprowadza wszystkie ludzkie czynności do konieczności, w jego rozumieniu tego słowa, próbując jednocześnie zachować język wolności dla tych dobrowolnych, których pierwotną przyczyną jest wola. Wola z kolei to złożenie charakteru, motywacji, okoliczności, itd., z czego te wszystkie ostatecznie są determinowane zewnętrznie. Ostatecznie zatem wolność w jakimkolwiek sensownym znaczeniu znika, co zagraża pojęciu odpowiedzialności moralnej.
Immanuel Kant
Unika wejścia w determinizm, ukazując większy szacunek dla naszych doświadczeń wolnego wyboru. Przechodzi niejako ścieżką pomiędzy dogmatycznym założeniem, że jest ona z góry znana, a sceptycznym determinizmem Hume'a
ERA IDEOLOGII
Georg Wilhelm Friedrich Hegel
Jedna z najbardziej rozwiniętych dotychczas analiza wolności ludzkiej (z wyjątkiem Kanta), głównie dzięki uznaniu dialektycznej dynamiki między negatywną wolnością od ograniczeń a pozytywną wolnością samostanowienia. Jak na ironię, nie dokonał syntezy tych dwóch, przeciwstawiając je sobie.
John Stuart Mill
Jego koncepcja ludzkiej wolności wydaje się być bardziej wiarygodna niż wcześniejsze (np. Hobbes czy Hume), jako że uznał, że potrafimy wpłynąć na kauzalnego determinizmu naszych charakterów i motywacji, jeśli zechcemy. Ostatecznie jednak jest to takie samo porzucenie wolnej woli na rzecz czynników poza naszą kontrolą.
ERA ANALIZY
William James
Najlepsze omówienie kwestii wolności dotychczas, idąc ścieżką wytyczoną przez Kanta (i porzucając przed-Humejskie próby jej wykazania), jednocześnie eksplorując i wyjaśniając jej konsekwencje o wiele silniej niż Kant zdołał to zrobić. Wiara w melioryzm poniekąd wymaga niedeterminizmu, podczas gdy skutek w postaci elementu losowości we wszechświecie nie wydaje się być taki straszny.
Jean-Paul-Charles-Aymard Sartre
Dla niego wolność była fundamentalną strukturą natury ludzkiej. Wg niego wolność jest nieograniczona, co może wydawać się nieco przesadzone. Zarówno on, jak i Kartezjusz uznawali, że nasza wolność jest praktycznie ograniczona do naszej świadomości, która z kolei jest funkcją naszych świadomych doświadczeń. Idzie nieco za daleko w uznaniu przytłaczającej odpowiedzialności za czyny, zaprzeczając nawet, jakoby w życiu człowieka istniały wypadki. Wg niego każdy wybiera swoje położenie, nawet jeśli jest to jedynie najlepsza z puli złych opcji. Oczywiście pozostajemy odpowiedzialni za to, jak reagujemy na wypadki w życiu, jednak pozostają one wypadkami, za które to nie możemy ponosić odpowiedzialności, a które mogą mocno ograniczyć zakres naszych wyborów. Sartre uznaje natomiast, że żołnierz z poboru, walcząc w wojnie, podczas gdy jego jedynymi alternatywami są samobójstwo lub karta śmierci, "wybrał wojnę. Jego analiza zatem nieco krótkowzroczna.
Przydatne rozwiązanie? Tak Nie