profil

Socrealizm w sztuce polskiej XX wieku.

drukuj
satysfakcja 58 % 50 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Realizm socjalistyczny, zwany socrealizmem, obowiązywał w sztuce ZSRR od początku lat trzydziestych, do lat osiemdziesiątych XX wieku. Po zakończeniu II wojny światowej został narzucony we wszystkich państwach bloku wschodniego, w tym również w Polsce. W założeniu sztuka ta miała dotyczyć narodu. Co do treści, założenia były z góry określone - przedstawiana miała być praca ludzka, aktualne wydarzenia polityczne, ważne wydarzenia w dziejach narodu
i ruchu robotniczego, architektura natomiast miała wyrażać wielkość i moc państwa, nie miała natomiast nic wspólnego z pięknem czy elegancją (założenia urbanistyczne: szerokie trakty i ogromne place mające w założeniu skupiać życie mieszkańców), natomiast co do formy były one mniej precyzyjne. Artysta miał łączyć warsztat XIX - wiecznego realisty, tradycję malarstwa historycznego, także sztukę ludową. Sztuka, w której forma była ważniejsza od treści została odrzucona. Dlatego też na równi
ze sztuką "awangardzistów" i "kolorystów" (kubizm, abstrakcjonizm czy impresjonizm) odrzucano naturalizm, który nie przekazywał ideowych treści. Sztuka miała być tym narzędziem w walce o socjalizm, propagować go, przybliżać jego idee w formie dostępnej wszystkim ludziom. Adresatem dzieł bardzo często był często prosty robotnik.

W Polsce socrealizm stał się obowiązujący w tak zwanym okresie stalinowskim, czyli
od zakończenia II wojny światowej do 1956 roku. Zwolennikiem i propagatorem ruchu był ówczesny (od 1952 r.)
Minister Kultury i Sztuki Włodzimierz Sokorski.

Socrealizm w polskiej literaturze

Oficjalnie ogłoszony został za obowiązujący w 1949 na zjeździe Związku Zawodowego Literatów Polskich w Szczecinie.

Do głównych osiągnięć realizmu socjalistycznego zaliczano utwory takie jak: ?Obywatele? Kazimierza Brandysa,
?Przy budowie? i ?Władza? Tadeusza Konwickiego, w poezji m.in. ?Słowo o Stalinie? Władysława Broniewskiego.

Wiersz W.Broniewskiego w doskonały sposób oddaje założenia socrealizmu, podkreśla rolę pracy, chwali Stalina jako niezłomnego przewodnika, guru, istną ?nadzieję? narodu.

?Słowo o Stalinie?

Szóstej części przygląda się świat.
Bitwa.
Tam - bezrobocie, strajki, głód.
Tu -praca, natchniony traktor.
Tworzy historię zwycięski lud.
Chwała faktom!
Któż, jak On, przez dziesiątki lat
Wiódł ludzkość na krańce dziejów?
Jego imię - walczący świat:
nadzieja.
[...]

Pędzi pociąg historii,
błyska stulecie - semafor.
Rewolucji nie trzeba glorii,
nie trzeba szumnych metafor.
Potrzebny jest maszynista,
którym jest ON:
towarzysz, wódz, komunista -
Stalin - słowo, jak dzwon!
Któż, jak On, przez dziesiątki lat
na dziobie okrętu wytrwał?

Wielu badaczy literatury polskiego socrealizmu uważa, że była ona prymitywną kopią radzieckiego pierwowzoru.

Podobne tematy:
socrealizm Sztuka socrealistyczna socrealizm w sztuce polskiej XX wieku socrealizm w sztuce realizm socjalistyczny założenia sztuki socrealistycznej praca naród tematyka sztuki socrealistycznej WSZYSTKIE
Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Typ pracy


nunak0 rozwiązanych zadań
Historia 10 pkt wczoraj o 22:14

szybko

Rozwiązań 0 z 2
punktów za rozwiązanie do 8 rozwiązań 0 z 2
Rozwiązuj

mkubiak980 rozwiązanych zadań
Historia 20 pkt wczoraj o 19:02

Oceń działalność polityczną Józefa Piłsudskiego.

Rozwiązań 1 z 2
punktów za rozwiązanie do 15 rozwiązań 1 z 2
Rozwiązuj

1334560 rozwiązanych zadań
punktów za rozwiązanie do 38 rozwiązań 0 z 2
Rozwiązuj

Masz problem z zadaniem?

Tu znajdziesz pomoc!
Wyjaśnimy Ci krok po kroku jak
rozwiązać zadanie.

Zaloguj się lub załóż konto

Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.