profil

satysfakcja 71 % 17 głosów

„Kordian i Konrad- tak podobni, tak różni”

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

W epoce romantyzmu wielu poetów kreowało typy osobowości, o określonej postawie, ideologii i celach. Miały one być inspiracją dla zniewolonego narodu polskiego a także wyznaczać mu kierunek działań, które pozwoliłyby osiągnąć (w mniemaniu autora) niepodległość kraju. Takim wzorem bohatera był wojownik walczący w imię wolności, dla którego wartością nadrzędną był naród i suwerenność ojczyzny. Dwaj najwybitniejsi przedstawiciele tego okresu, Mickiewicz i Słowacki, z powodzeniem stworzyli postacie, które zapisały się w świadomości Polaków jako wzorce postaw, które powinno się przyjmować w obliczu zniewolenia narodu oraz największe indywidualności. Mickiewicz będąc pod ogromnym wpływem klęski powstania listopadowego postanowił napisać kolejny dramat. Tym razem niósł on większe przesłanie od poprzednich. Tłem utworu jest proces młodzieży wileńskiej, skazanej za przynależenie do nielegalnych stowarzyszeń (do których należał m.in. Mickiewicz). Głównym bohaterem trzeciej części Dziadów jest Konrad. W tej samotnej postaci nieustannie toczą się wewnętrzne walki. Swój charakter wynurza w znanej scenie Wielkiej Improwizacji, gdzie ukazuje siebie przemienionego. Z romantycznego kochanka Gustawa, przeistacza się w wojownika o wolność. Konrad w swoim monologu osiąga apogeum pychy, poczucia wyższości nad innymi oraz chęci władzy. W widzeniu siebie jako jednostki wybitnej posuwa się nawet do porównywania siebie do Boga, wypowiadając mu walkę, w której z góry jest skazany na klęskę. Mimo, że zwraca się do Wszechmogącego, nie wierzy, stracił nadzieję, w jego umyśle pozostaje jedynie Najświętsza Maria Panna,- dla której zawsze żywił szacunek. Najważniejszą wartością a także celem w życiu jest miłość ku zniewolonej ojczyźnie, ku narodowi. Buntuje się przeciw niewoli i jest gotów poświęcić samego siebie w imię tych wartości, nawet, jeśli będzie musiał zarzucić Bogu niesprawiedliwość. Mickiewicz przelewa swoją myśl o mesjanizmie ojczyzny w postać głównego bohatera, Konrad uważa, że tak jak Chrystus zmierzał przez mękę, by odkupić ludzkość z jej grzechów, tak Polska oczyści Europę z grzechu. Bohater manifestuje swój indywidualizm, wie, że nie jest rozumiany, przez co stale jest samotny. Słowacki, żyjący stale w cieniu Mickiewicza niedostrzegany i niedoceniany, podjął decyzję napisania dramatu analogicznego do podziwianej III cz. Dziadów. Przewidywał napisanie trylogii pod ogólnym tytułem ?Kordian?. Z jego zamiarów pozostała jedynie pierwsza część ?Spisek koronacyjny?. Imię tytułowego bohatera już wskazuje nam jego największa cechę. Cor (łac. serce) wskazuje na to, że Kordian kieruje się sercem, wobec czego jest wrażliwy. Po raz pierwszy widzimy go jako 15-latka, który wydaje się być niedopasowany do warunków, w których się znajduje. Jest nadwrażliwy i delikatny. Choć ma dopiero 15 lat to już czuje bezsensowność życia, jest nim zmęczony.

Autor alavidha
Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.