profil

satysfakcja 65 % 68 głosów

"Sonety krymskie'' streszczenie

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

„Sonety krymskie” są literackim efektem podróży Mickiewicza na Krym. Poeta zachwycony niezwykłością i orientalnością krajobrazu stworzył cykl licznych sonetów. Najwybitniejszym twórcą sonetów w średniowieczu był włoski poeta Franciszek Petrarka, autor utworów poświęconych Laurze. W Polsce gatunek ten uprawiali w XVI w. Jan Kochanowski i Mikołaj Sęp-Sarzyński, a w XVII w. Jan Andrzej Morsztyn. Sonet składa się z 4 zwrotek o stałym układzie rymów i zawierają opis przyrody. Dwie ostatnie zwrotki są 3 - wersowe i wyrażają refleksje autora. Rym okalający a b a b. W cyklu uderza różnorodność postaci podmiotu lirycznego. Jest on bowiem: wygnańcem: tajemniczym, tęskniącym za Litwą, nasłuchującym choćby najcichszego głosu z domu. Ma poczucie osamotnienia i zagubienia w nieskończenie wielkich przestworzach; izolacji od innych ludzi; cierpi z powodu niespełnionej miłości; przepełniony jest goryczą i cierpieniem. Pamięć jest dla niego nośnikiem nieszczęścia, przekleństwa; podróżnikiem: próbuje ból zagłuszyć zbieraniem nowych doświadczeń, stąd intensywność doznań, zachwyt i podziw dla wspaniałości natury (stepu, morza, gór, przepaści). Zajmuje postawę turysty zwiedzającego egzotyczne kraje, ogląda zabytki-ruiny. Postrzega naturę jako żywioł, który pochłania dzieła ludzkie i niszczy ślady obcego sobie porządku-cywilizacji. Pamięć jest jedynie ocaleniem przed śmiercią kultury; pielgrzymem: dla którego cierpienie, przemijanie i śmierć są źródłem pytań o metafizyczny porządek świata; poszukuje odpowiedzi na nie w kontakcie z dziką przyrodą Krymu. Postrzega ją jako znak nieskończoności. Mirza - człowiek Wschodu żyjący w stałym kontakcie z naturą, jest jego przewodnikiem wskazującym drogę ku zrozumieniu istoty natury; natura zaś tłumaczy mowę Boga na język widzialny. Stąd podróż wśród stepów, gór, przepaści jest pielgrzymką do miejsc świętych, w których przez szczeliny świata można ujrzeć jego drugą, niewidzialną zazwyczaj stronę. Eksponowanie ruchu w górę (motyw lotu, wdzierania się na szczyty); radość i groza; niemożność wyrażenia swoich doświadczeń; ? poetą: poszukuje nowych środków wyrazu; poezja staje się dla niego sposobem opanowania chaosu przeżyć emocjonalnych, swoista autoterapia i nośnik indywidualnej pamięci. „Sonety krymskie”, to owoc podróży na Krym w towarzystwie gen. Witta i pięknej Karoliny Sobańskiej. Zbiór ukazał się w Moskwie w roku 1826. „Sonety krymskie” można uważać za symboliczne przedstawienie uczuć poety za pośrednictwem odpowiednich krajobrazów. Posługuje się tu dwoma podstawowymi symbolami: morze - jako obszar życia, podróżą do nieznanego przeznaczenia, burzami namiętności i górą - jako miejscem wznoszącym się ponad codzienną krętaniną śmiertelników, jako wyniesienie i uniesienie. Słusznie nazywano Mickiewicza poetą przeobrażeń - przez nawiązania do poezji islamskiej wprowadza do sonetów lokalny, orientalny koloryt.

Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy zobacz wszystkie
27.1.2011 (17:05)

co to za reklamy???

Teksty kultury


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.