profil

satysfakcja 70 % 55 głosów

Obraz młodości i starości, czyli konflikty pokoleniowe wyrażone w "Odzie do młodości" Adama Mickiewicza i "Do młodych" Adama Asnyka.

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Od wiek wieków istniały konflikty pokoleniowe. Starsze pokolenie narzekało na młodsze za to, że się buntują, że wprowadzają nowe pojęcia, nową ?modę?, nowe słownictwo, nowy program. Młode pokolenie zawsze jest synonimem czegoś nowego, czegoś odróżniającego je od pokolenia, które było przed nim. Również tak samo wygląda to w programowości poszczególnych epok. Każda epoka krytykowała epokę poprzedzającą. Jedna bardziej, inna mniej. Cechą wspólną przedstawiania swojego programu było to, iż różnił się on od poprzedzającego oraz negował epokę wcześniejszą w mniejszym lub większym stopniu. Również Adam Mickiewicz w swoim utworze ?Oda do młodości? oraz Adam Asnyk w wierszu ?Do młodych? kreują obraz młodości i stosunku jej przedstawicieli do czasów wcześniejszych. ?Oda do młodości? ? manifest młodych. Właśnie z takim określeniem można się spotkać najczęściej. I słusznie. ?Oda do młodości? to właśnie taki utwór, który zwraca się wprost do młodego pokolenia ukazując swoje stanowisko, swój program na życie. Otwarcie krytykuje pokolenie je poprzedzające nazywając je ludźmi, z ?poradlonym czołem?, którzy widzą tylko to, co chcą widzieć. Nie uwzględniają tych aspektów, które uwzględnić, według młodego pokolenia ? romantyków, należy. Romantycy chcą wzbić się ponad wszystko, ponad wszystkich. Chcą użyć innych metod poznawania świata: ?tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga/łam, czego rozum nie złamie?. Podmiot liryczny gani pokolenie oświeceniowe nazywa ich ?szkielety ludów?, ponieważ są ?bez serc? i ?bez ducha?, czyli nie uwzględniają w życiu duchowych aspektów, tylko rozumowe pojmowanie świata. Świat oświeceniowy jest martwy, stary, zaciemniony mgłą, z wodami trupimi, pełen samolubów. Poeta użył tutaj odpowiednich barw do podkreślenia emocji. Świat przepełniony ideami klasycystycznymi jest zamglony, jakby zacieśniony do pewnego obrębu, pełen starych ludzi - szkieletów, którzy nie patrzą poza ten obręb, przeważają barwy ciemne, ponure, szare. Kolorystyka ukazuje to, że oświecenie pozbawione uczuciowości nie posiadało żywszych barw, czyli nie mogło sięgnąć poza zwykłe ziemskie bytowanie, poza doznania tylko rozumowe i klarownie wyjaśnione, doświadczyć tego, co doświadczają romantycy i do doświadczania tego, do czego namawiają. Młode pokolenie jest zupełnym kontrastem. Jest pełne żywiołowości, chęci do działania, do sięgnięcia wzrokiem tam gdzie wzrok nie sięga. Młody romantyk jest porównany plastycznie do skorupiaka, ponieważ tak jak on zastępuje sobie ster ? wie, w jakim kierunku ma podążać, żeglarza ? sam siebie kieruje, okręt ? ma podstawy do tego, aby podążać w danym kierunku. Podmiot liryczny zwraca się do młodych ludzi, aby byli razem, używa wykrzyknień, żeby podkreślić wagę kierowanych słów. Przekonuje, że warto pokonywać nowe, strome ścieżki.

Autor ninette2008
Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (0) Brak komentarzy zobacz wszystkie
Gramatyka i formy wypowiedzi


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.