profil

Początkowa nauka pisania

drukuj
satysfakcja 86 % 35 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Czytanie i pisanie należą do elementarnych umiejętności umysłowych, które warunkują wszelkie uczenie się. Ułatwiają kontakty społeczne, pozwalają komunikować otoczenie myśli i wyrażać przeżycia, warunkują wielostronny rozwój osobowości. Język pisany to drugi język, z którym zapoznaje się dziecko po czytaniu. Wiąże się z nim wiele nowych reguł, które musi ono opanować. Litera jest graficznym obrazem głoski, a wyraz podstawową jednostką posiadające odpowiednie znaczenie, do którego czytając zawsze chcemy dotrzeć. Mowa pisana, w odróżnieniu od ustnej, pozbawiona jest następujących elementów: intonacji, mimiki, gestów. Za jej pomocą nie można wyrazić uczuć, emocji ponieważ brak w niej działania. Tadeusz Wróbel przez pismo rozumie „zwykłe wykonywanie określonych ruchów, dzięki którym kreśli się litery połączone w wyrazy”. Aby dziecko sprawnie posługiwało się mową pisaną, musi posiąść umiejętność analizy i syntezy dźwiękowej, wzrokowej i ruchowej. Dziecko ma mieć słuchowe wyobrażenie odpowiednika litery, głoski ,wyrazu, aby ujmowało literę i wyraz jako całość i wyobrażało sobie drogę kreślenia danej litery. Proces ten przebiega w toku koordynacji prostych elementów występujących w toku nauki czytania i pisania bądź równocześnie bądź następczo. Zaburzenia tych analizatorów mogą być powodem poważnych trudności w opanowaniu umiejętności pisania. Innymi ważnymi czynnikami w mowie pisanej są także: • zespół skoordynowanych ruchów ręki – ramienia, przedramienia, nadgarstka i palców odpowiedni rozwój drobnych grup mięśniowych w dłoni i palcach oraz zdolność ich koordynacji., • sposób trzymania narzędzia pisarskiego • układ rąk przy pisaniu • umiejętność dowolnego uważania; • odpowiedni poziom rozwoju pamięci i szeregu nawyków należących do rzędu tzw. wyższych, jak ogólne zdyscyplinowanie (wyrażające się m.in. w umiejętności spokojnego siedzenia w ławce); • odległość oczu od papieru • stosowanie się do wskazówek nauczyciela. Wszystkie wymienione elementy składają się na psychofizjologiczne podstawy procesu pisania. Warto dodać, że mowa pisana charakteryzuje się występującymi po sobie stadiami rozwoju. Są to: " 1. odwzorowywanie; 2. przepisywanie; 3. pisanie z pamięci; 4. pisanie ze słuchu: a. utrwalające; b. sprawdzające; 5. pisanie samodzielne. Nauka pisania i czytania powinna odbywać się równocześnie, gdyż procesy psychofizyczne leżące u ich podłoża są wspólne Przez pierwsze trzy lata nauki dzieci opanowują pisanie stopniowo. Jest ono bardzo zbliżone u wszystkich uczniów. Dzieci w tym okresie naśladują i dokładnie odtwarzają wzory pisma, dlatego jest ono nazywane pismem szkolnym, sztucznym lub "dziecinnym". Stąd też w tym okresie wyróżnia się kilka etapów: • pisanie w zakresie elementarnym - jest ono typowe dla ucznia klasy I , uwaga dziecka skoncentrowana jest na elementach pisma, łączeniu liter z kolejnymi w obrębie wyrazu • pisanie swobodne - klasa II i III, • pisanie płynne i sprawne - występuje u uczniów klas III, uczeń słuchając może płynnie zapisywać usłyszane wyrazy, zdania.

Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.