profil

Urbanizacja

drukuj
satysfakcja 56 % 58 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Na fizjonomię miasta składa się jego układ przestrzenny oraz styl zabudowy.

Układ przestrzenny miasta zależy od okresu, w którym powstało.

Wielkie miasta na całym świecie upodabniają się do siebie, przejmując fizjonomiczne cechy miast północnoamerykańskich.

Miasta europejskie – ich centrum zajmuje historyczna „starówka”, wąskich ulicach z rynkiem, przy którym znajduje się ratusz. Do starówki przylegają młodsze dzielnice o cechach śródmiejskich. Najbardziej na zewnątrz położone są osiedla mieszkaniowe oraz dzielnice przemysłowe.

Miasto muzułmańskie – centrum zajmuje arabska medina z muzułmańską architekturą domów mieszkalnych, meczetami i minaretami. Ulice są tu wąskie, kręte i często kończące się ślepo. Domy mieszkalne nie posiadają okien od strony ulicy.

Miasta afrykańskie – bardzo wyraźne są dzielnice funkcjonalne – przemysłowa, handlowa, administracyjna. Cechą charakterystyczną są różnice tkwiące w zabudowie dzielnic mieszkalnych ludności białej i czarnej.

W rozwijających się miastach wschodniej i południowo-wschodniej Azji widoczne są niektóre cechy miast amerykańskich. Powstają nowoczesne dzielnice śródmiejski.

W krajach słabo rozwiniętych gospodarczo miasto jest miejscem nadziei na poprawę warunków życia.

W krajach słabo rozwiniętych, w krajobrazie wielkich miast znaczące miejsce zajmują slumsy.

Wskaźnik urbanizacji – procent ludności miejskiej w stosunku do ogólnej liczby mieszkańców. (napływ ludności wiejskiej do miast)

Urbanizacja – powolna koncentracja ludności w miastach oraz centralnych strefach aglomeracji spowodowanej zwiększeniem się zapotrzebowania na siłę roboczą w rozwijającym się przemyśle i usługach.

Megamiasta – ogromne miasta liczące po kilkanaście milionów mieszkańców.

Przyczyny eksplozji miast – przeludnienie wsi w wyniku bardzo dużego przyrostu naturalnego. Powoduje głód na ziemie i narastanie nędzy. Wywołuje falę migracji ludności do miast, w których szanse na zdobycie pracy jest znacznie większe.

Slumsy – dzielnice biedy. Nędzne, niewielkie domy, najczęściej pozbawione kanalizacji i bieżącej wody, a niekiedy także elektryczności.

Dzika urbanizacja – powstawanie rozległych obszarów zabudowy mieszkaniowej pozbawianej standardowego wyposażenia technicznego, lokalizowanej głównie w strefie podmiejskiej miasta centralnego.

Charakterystyczną cechą wielkich aglomeracji w krajach wysoko rozwiniętych jest ucieczka zamożnych mieszkańców z centrum na obszary podmiejskie.

Aglomeracja - intensywny napływ ludności wiejskiej, znajdującej prace w rozwijającym się przemyśle.

Przydatna praca? Tak Nie
Wersja ściąga: urbanizacja.doc
(0) Brak komentarzy