profil

Historia polskiego pieniądza

drukuj
satysfakcja 69 % 63 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

1. Co to jest pieniądz? Jest to materialny lub niematerialny środek, który można wymienić na towar lub usługę, wynaleziony przez Fenicjan, którzy jako pierwsi bili monety. W czasach obecnych używana jest papierowa odmiana pieniądza (banknot). Emisją pieniądza na rynek zajmuje się Bank Centralny danego kraju. 2. Początki pieniądza polskiego. Początki pieniądza polskiego sięgają 2 poł. X w. Pierwszymi monetami były srebrne denary Mieszka I. Emitowano je w niewielkich ilościach i miały one przede wszystkim znaczenie prestiżowe. Każdy kolejny władca bił monety z własnym wizerunkiem. Prowadziło to do występowania w obiegu dużej liczby różnorodnych monet. Na początku XIV w. wraz z królem Czeskim Wacławem, który koronował się na króla Polski pojawiają się grosze praskie. Są to tzw. nummi grossi, czyli pieniądze grubsze. 3. Jak powstawały pierwsze polskie monety ? Zanim kawałek srebra lub innego metalu stał się monetą, musiał przejść w mennicy przez wiele etapów produkcyjnych aż do otrzymania stopu menniczego w formie niewielkich sztabek. Następny etap polegał na rozklepywaniu owych sztabek młotkiem na cienką blachę o przekroju odpowiadającym grubości monety. Z blachy tej mincerz wycinał krążki i przystępował do bicia monet za pomocą stempla menniczego, wyciskając po obydwu stronach krążka odpowiednie wyobrażenia. Ponieważ blacha nie zawsze była idealnie równa, stąd niektóre monety jednej emisji wykazują dość znaczne niedokładności pod względem wielkości, kształtu a nawet wagi. Przy wyrabianiu monet średniowiecznych nie ważono każdej monety z osobna, lecz pewną ilość sztuk monet przypadających na grzywnę, np. 240 sztuk, ważono w całości i w razie nadwagi spiłowywano część srebra z grzbietów monet ułożonych w słupek. Na skutek tak niedoskonałej techniki menniczej jedne monety były lżejsze, a inne cięższe. Taki system bicia monet zwany był w średniowieczu al marco. Gdy przy drobnych transakcjach wyliczano kilka sztuk monet, różnica ta była niezauważalna; zgoła inaczej przedstawiała się sprawa przy dokonywaniu większych operacji handlowych, wówczas bowiem jeden z uczestników wymiany mógł ponieść dotkliwą stratę. Ażeby zabezpieczyć się przed taką ewentualnością, ważono monety o jednakowym stemplu i gdyby np. 240 denarów dawało znacznie mniej niż grzywnę, należało wówczas dopłacić odpowiednią ilość denarów, by uzyskać obowiązujący ciężar grzywny. System bicia monet al marco wywoływał jeszcze i te ujemne skutki w obiegu pieniężnym, że monety o lepszej zawartości kruszcu były wyławiane i przeznaczane do przetopienia na gorsze. Na skutek tych spekulacji w obiegu pozostawała moneta lżejsza, oczywiście ze szkodą dla skarbu i ludności. 4. Jakim sposobem wybijano brakteaty ? Z biegiem czasu stara technika nie może już nadążyć z wybijaniem milionów sztuk monet, toteż mennice przechodzą na bardziej ułatwiony sposób produkcji: biją jednostronne monety na bardzo cienkich srebrnych blaszkach, noszące dziś miano brakteatów (łac.

Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy zobacz wszystkie
19.3.2011 (16:10)

po co wstawiać tekst skopiowany?

Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.