profil

satysfakcja 85 % 51 głosów

"Biała Magia" Krzysztof Kamil Baczyński

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Krzysztof Kamil Baczyński „Biała Magia”


Autor wiersza Krzysztof Baczynski znany jest jako poeta wojenny, poeta powstania warszawskiego. Większość jego utworów była o tematyce miłosnej i erotycznej. Wiersze Poświęcone są przeważnie żonie pety -Barbarze, która zginęła w powstaniu, niecały miesiąc po śmierci męża. Wiersz ten powstał w czasie okupacji Polski przez Hitlerowskie Niemcy.
Podmiotem lirycznym jest autor, a bohaterem lirycznym jest żona autora Barbara. Autor w tym wierszu przedstawił swoją miłość do żony, swój zachwyt i oczarowanie mówi, że ona ma srebrne ciało.Chce wyrazić nam zachwyt swoja żona.
Barbara jest kobietą piękna,rozsadna i inteligentna.Obecnosc Barbary sprawia,ze Baczynsk zapomina o trwającej wojnie, ulatują gdzieś jego myśli o bólu trawiącym dusze wszystkich Polaków.
Poeta dzięki niej odzyskuje wiarę w istnienie dobra i piękna, jest ona ucieleśnieniem spokoju.
Wiersz Krzysztofa Kamila Baczyńskiego jest ucieczką od tragicznej rzeczywistości w miłość. Gdy Barbara staje przed lustrem, zachwyt pięknem jej ciała sprawia, że w życiu zaczyna się liczyć to, co dobre, piękne i szlachetne. „Biała magia” jest przeciwieństwem czarnej magii, jak dobro jest przeciwieństwem zła Dzięki Barbarze, dzięki miłości, dobro zwycięża, choćby tymczasowo.
Ciało Barbary jest symbolem harmonii, doskonałości i szczodrości natury, a jej sen niesie spokój i zatrzymuje czas. „W sen się powoli zapadnie, a czas melodyjnie osiądzie, kaskadą blasku na dnie.”
Kobieta zachowuje się spokojnie, wykazuje opanowanie, tak jakby była „ponad” problemami ówczesnego świata, chciała je zwalczyć, zachowując energię i pogodę ducha. Barbara jest lekka i subtelna.To wszystko czyni ją w oczach Krzysztofa Kamila Baczyńskiego jeszcze piękniejszą i wspanialszą. Poeta wyraża swój zachwyt słowami „ma Barbara srebrne ciało”, „przyjmuje w siebie gwiazdy”,” napełniona mlecznie”, „pod niewidzialną ręką”.
Kolorami wizyjnymi autora jest biel i srebro. które stanowią odzwierciedlenie czystości, miłości i uwielbienia. Światło gwiazd daje nadzieję, oświetlając mroki tamtych czasów. Ciepły i miły nastrój wiersza czyni go przyjemnym, delikatnym i lekkim w odbiorze. Autor użył niezwykle subtelnych środków wyrazu.
Wiersz składa się z sześciu strof, z których każda liczy sobie po 4 wersy. Jest to typowy utwór stroficzny.Wiersz ma różną ilość sylab w wersach(7, 8, 9,10) świadczy to o nieregularności wiersza.
W utworze tym możemy znaleźć liczne rymy niedokładne np.” wlosów”, „głosu”; "miękko” ,”ręką".
Nastrój wiersza utrzymany jest w spokojnej, sennej, delikatnej tonacji. Światło bijące od gwiazd, księżyca i cudownie pięknego ciała Barbary koi podmiot liryczny, pozwala mu zapomnieć o wszystkim, co nie dotyczy miłości.
Stojąc przed lustrem ciszy
Barbara z rękami u włosów
nalewa w szklane ciało
srebrne kropelki głosu.

I wtedy jak dzban - światłem
zapełnia się i szkląca
przejmuje w siebie gwiazdy
i biały pył miesiąca.

Przez ciała drżący pryzmat
w muzyce białych iskier
łasice się prześlizną
jak snu puszyste listki.

Oszronią się w nim niedźwiedzie,
jasne od gwiazd polarnych,
i myszy się strumień przewiedzie
płynąc lawiną gwarną.

Aż napełniona mlecznie,
w sen się powoli zapadnie,
a czas melodyjnie osiądzie
kaskadą blasku na dnie.

Więc ma Barbara srebrne
ciało. W nim pręży się miękko
biała łasica milczenia
pod niewidzialną ręką.


Autor monia2711
Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy zobacz wszystkie
20.12.2011 (17:11)

Żenada///

Teksty kultury


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.