profil

satysfakcja 83 % 23 głosów

Choroby metaboliczne kości

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

OSTEOPOROZA
(zrzeszotnienie kości)

Jest chorobą układową szkieletu, charakteryzującą się małą masą kostną oraz zaburzeniami mikroarchitektury tkanki kostnej, które wywołują kruchość kości i zwiększone ryzyko złamań. W definicji podkreśla się znaczenie nie tylko gęstości mineralnej kości (BMD) jako ważnej składowej ryzyka złamań, ale również innych nieprawidłowości zarówno szkieletowych, jak i poza szkieletowych. Ponieważ BMD można zmierzyć z większą dokładnością i powtarzalnością niż inne czynniki szkieletowe i poza szkieletowe, jej pomiar stanowi podstawę rozpoznania osteoporozy.

Typy osteoporozy i przyczyny ją wywołujące:
I) pierwotna:
a) starcza
b) pomenopauzalna
II) wtórna:
a) zaburzenia hormonalne (nadczynność tarczycy)
b) leki (np. kortykosteroidy)
c) zaburzenia wrodzone
d) zaburzenia żywieniowe
e) brak aktywności fizycznej
inne (rzadkie) – przewlekłe zapalenie wątroby
- osteoporoza młodzieńcza
- osteoporoza ciężarnych

Objawy kliniczne:
Osteoporoza przez wiele lat może pozostawać bezobjawowa. Zmniejszenie się gęstości kości może nie dawać żadnych objawów podmiotowych i przedmiotowych, lecz po przekroczeniu pewnej granicy okazuje się, że wytrzymałość kości spada na tyle, iż normalne obciążenie powoduje odkształcanie się kości, a banalny uraz – jej złamanie.
W początkowych okresach choroby pacjenci skarżą się na dyskomfort podczas stania i w trakcie złamania. Chód jest powolny, w badaniu stwierdza się zmniejszony zakres ruchów kręgosłupa. Mięśnie przy-kręgosłupowe są nieznacznie silniej napięte, a ból jest często trudny do zlokalizowania. Nie raz ostry ból pojawia się po niewielkim wysiłku lub nawet podczas spoczynku. Może nasilać się przy kichaniu i kaszlu, może do tego dochodzić ból wynikający z ucisku korzeni nerwowych.
Złamania komprensyjne wielu kręgów w odcinku piersiowym pogłębiają kifozę piersiową, zmniejsza się wzrost pacjenta. Powstała deformacja klatki piersiowej (tzw. garb wdowi) jest przyczyną dolegliwości ze strony układu oddechowego oraz jamy brzusznej.

Zapobieganie i leczenie:
1. dieta bogatowapniowa
2. regularna aktywność fizyczna
3. modyfikacja stylu życia (ograniczenie a najlepiej całkowite wyeliminowanie spożycia alkoholu i palenia tytoniu, gdyż nałogi te zwiększają utratę masy kostnej)
4. hormonalna terapia zastępcza (stosowanie estrogenów po menopauzie zmniejsza ryzyko złamań).
5. stosowanie leków: preparatów kalcytoniny, bifosforanów, preparatów wapnia i witaminy D3
6. leczenie złamań kości długich zgodnie ze standardami przyjętymi w traumatologii z uwzględnieniem wczesnego uruchamiania chorych.
7. leczenie złamań kręgosłupa, które najczęściej mają charakter stabilny, zastosowanie gorsetu lub sznurówki w okresie ostrych dolegliwości przynosi ulgę.



KRZYWICA
(rachitis)

Jest to zaburzenie mineralizacji kości rosnącej, do którego dochodzi wskutek przewlekłego zmniejszenia dopływu wapnia i / lub fosforanów do kości z wtórną nadczynnością gruczołów przytarczycznych.
Krzywica jest schorzeniem występującym tylko w wieku rozwojowym. U dorosłych (w kośćcu nierosnącym) zespoły krzywicze maja obraz rentgenowski o s t e o m a l a c j i (rozmiękania kości).
Krzywicę można podzielić na 2 grupy:
1. z niedoboru wapnia
2. z niedoboru fosforanów

Hormonalna regulacja stężeń wapnia i fosforanów w surowicy krwi polega na skojarzonym działaniu parathormonu i aktywnej metabolicznie formy witaminy D.
Parathormon podwyższa stężenie wapnia w surowicy krwi. Pod wpływem parathormonu i niskiego stężenia wapnia w surowicy krwi dochodzi do aktywacji witaminy D.
Witamina D podwyższa stężenie wapnia i fosforanów w surowicy krwi. Natomiast kalcytonina (wytwarzana przez tarczycę) jest hormonem hipohacynizującym i przez hamowanie osteoklastów przerywa proces resorpcji kości, co prowadzi do obniżenia stężenia wapnia i fosforanów we krwi.



KRZYWICA Z NIEDOBORU WITAMINY D

Główną przyczyna tego schorzenia jest brak lub zbyt mała podaż witaminy D w okresie intensywnego wzrostu i rozwoju dziecka, nieprawidłowe ilościowo i jakościowo żywienie dziecka, choroby przewodu pokarmowego upośledzające wchłanianie jelitowe.
Ciężkie postacie krzywicy, występujące w Polsce stosunkowo często w 1-szej połowie ubiegłego wieku, są znacznie rzadziej spotykane od czasu wprowadzenia do żywienia niemowląt mieszanek mlecznych humanizowanych (m.in. o korzystniejszym stosunku stężeń wapnia do fosforanów), wzbogaconych w witaminy.
Istotne dla ustrojowej syntezy witaminy D jest przebywanie dziecka na świeżym powietrzu z ekspozycją skóry na promieniowanie UV.



Objawy kliniczne:
1. początkowe:
a) drażliwość i nadpobudliwość dziecka b) nadmierne pocenie się (zwłaszcza okolic głowy)
c) zahamowanie tempa rozwoju statycznego
2. krzywica kwitnąca (rachitis florida):
a) opóźnienie i nieprawidłowa kolejność ząbkowania
b) rozmiękanie potylicy (tzw. objaw piłeczki ping – pongowej)
c) poszerzenie obrysów przynasad kości przed ramion i podudzi (tzw. bransolety krzywicze)
d) zgrubienie połączeń chrzęstno – kostnych (tzw. różaniec krzywiczy)
e) wciągnięcie żeber w okolicy przepony (tzw. bruzda Harrisona)
f) zniekształcenie kręgosłupa w postaci garbu w okolicy lędźwiowej
g) wiotkość mięśni (duży, rozlany „żabi brzuch”)


KRZYWICA ZAAWANSOWANA

a) duża głowa, ze spłaszczeniem potylicy i opóźnienie zarastania ciemiączka przedniego, nawet powyżej 2-go roku życia,
b) nieprawidłowa budowa szkliwa zębów i próchnica,
c) spłaszczenie bocznych powierzchni klatki piersiowej z wysunięciem mostka do przodu (kl.p. kurza),
d) boczne skrzywienie kręgosłupa i przednio-tylne spłaszczenie miednicy,
e) szpotawość i koślawość kolan i bioder,
f) złamania kości długich typu „zielona gałązka” (podokostnowo),
g) skrócenie sylwetki – karłowatość krzywicza.


LECZENIE:
1. stosowanie preparatów witaminy D,
2. diagnostyka i leczenie zaburzenia wchłaniania jelitowego, które może być przyczyną krzywicy niedoborowej,
3. właściwe odżywianie dziecka (mleko humanizowane, ograniczenie ilości przetworów mącznych na korzyść produktów białkowych),
4. częste „werandowanie” dziecka i ruch na świeżym powietrzu,
5. właściwa pielęgnacja dziecka, mająca na celu ograniczenia trwałych deformacji kostnych:
a) układanie dziecka w różnych pozycjach (na bokach i brzuchu) celem zapobiegania trwałemu spłaszczeniu potylicy,
b) utrzymanie stawów biodrowych w pozycji zgięciowo-odwiedzeniowej przez odpowiednie pieluchowanie oraz noszenie dziecka „na biodrze” lub „na brzuchu” z szeroko odwiedzionymi kkd,
c) w okresie siadania i samodzielnej pionizacji dziecka nie należy ograniczać jego własnej aktywności w tym kierunku, nie wolno jednakże w sposób wymuszony utrzymywać dziecka w pozycji siedzącej lub stojącej,
d) odzież dziecka musi byś swobodna i nie krępując ruchów, buty wyprofilowane zgodnie z fizjologią prawidłowej stopy, sięgając do kostki, zapinane lub sznurowane, o plastycznej podeszwie.
6. utrwalone zmiany w układzie kostno-stawowym mogą być korygowane operacyjnie po zakończeniu wzrostu dziecka.

ROZMIĘKANIE KOŚCI – osteomalacja

Jest wynikiem zaburzonej mineralizacji tk. kostnej, prawidłowej pod względem objętości. Jest to schorzenie, którego przyczyną są jakościowe, a nie ilościowe zmiany w tk. kostnej.
Osteomalacja u dorosłych odpowiada zaburzeniom, które w rosnącym szkielecie opisywane są jako krzywica i podobnie jak ona rozwija się na tle schorzeń o różnym charakterze.


Etiologia:
Osteomalację głodową może spowodować niedobór wit. D i wapnia w pokarmach. Podobnie osteomalacja ciężarnych może wystąpić w sytuacji, gdy znacznie zwiększone zapotrzebowanie nie jest zaspokajane w normalnej diecie. Ponadto osteomalacja może występować w przebiegu ograniczenia wchłaniania wit. D na skutek nietolerancji pokarmów tłustych, przewlekłym stosowaniu leków przeczyszczających, w zespołach złego wchłaniania, w hepato- i holandiopatiach ( zaburzeniach wątroby i dróg żółciowych) oraz ciężkich zaburzeniach czynności nerek (m.in. wrodzone i nabyte glonerulopatie (schorzenia kłębków nerkowych).


Objawy kliniczne:
1. bóle całego kośćca z trudnością w poruszaniu się,
2. zmiany zniekształcające w obrębie trzonów kręgowych i klatki piersiowej,
3. zniekształcenie szpotawe kkd.,
4. trudne gojenie się złamań.


LECZENIE:
Jeżeli pierwotną przyczyną osteomalacji są niedobory pokarmowe, wymagają one natychmiastowego uzupełnienia. Jeśli osteomalacja jest wtórna wobec schorzeń przewodu pokarmowego lub nerek, oprócz odpowiedniej diety konieczne jest leczenie choroby podstawowej.
W niektórych przypadkach deformacji kręgosłupa konieczne może okazać się stosowanie gorsetów lub sznurówek.
Osteomalacja ciężarnych ustępuje zazwyczaj po porodzie.


Autor bulen
Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy zobacz wszystkie
16.9.2008 (18:00)

@maks666 zajebiście



Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.