profil

Analiza "Do Justyny, Tęskność na wiosnę"

drukuj
satysfakcja 57 % 51 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Sentymentalizm jest to prąd literacki, który powstał z opozycji klasycyzmu, a charakteryzował się postrzeganiem świata poprzez pryzmat uczuć. Istotną rolę w poezji sentymentalnej odgrywa natura, która w pewnym stopniu pomagała odejść od cywilizacji, która, jak uważali, była źródłem nieszczęść. Większość uwagi w tym nurcie jest poświęcona ludzkim uczuciom. Charakterystycznymi gatunkami w tym prądzie były sielanki i pieśni, między innymi takie utwory były melodyjne i śpiewalne. Jednym z najbardziej znanych twórców polskiego sentymentalizmu był Franciszek Karpiński. W utworze „Do Justyny, Tęskność na wiosnę” są widoczne prawie wszystkie cechy sentymentalizmu. W utworze występują anafory, wyliczenia, powtórzenia, paralelizm, wszystko to nadaje wierszowi właśnie melodyjność i można stwierdzić, że przypomina on piosenkę. Język jest prostu i łatwy do zinterpretowania.
Jest to wiersz miłosny, skierowany, jak mówi tytuł do Justyny. To do niej kieruje słowa „ja” liryczne, jako tęskniący kochanek. Podmiot przywołuje naturę, która budzi się do życia:
"Już się i zboże do góry wzbiło,
I ledwie nie kłos chce wydać;
Całe się pole zazieleniło;
Mojej pszenicy nie widać!”
W wierszu występują symbole np. słowik to natchnienie poetyckie, zboże to bogactwo, kwiaty to piękno, a słońce to siły witalne, jednakże podkreśla, że nie posiada żadnej z tych rzeczy, ponieważ nie ma przy boku swojej ukochanej kobiety:
„A memu światłu cóż to się stało,
Że mi dotychczas nie świeci?
[...] Mojej pszenicy nie widać!
[...] A mój mi ptaszek nie śpiewa!
[...] A mój mi kwiatek nie schodzi!”
Wiosna, która zazwyczaj kojarzy się ze szczęściem, ukazana jest przez autora, jako przygnębiająca. Cztery początkowe zwrotki zbudowane są na zasadzie kontrastu treści. Ostatnia zwrotka stanowi podsumowanie, gdzie autor w formie apostrofy do wiosny prosi o przywrócenie ukochanej, zastosowano tu personifikację:
„O wiosno! Pókiż będę cię prosił,
Gospodarz zewsząd stroskany?
Jużem dość ziemię łzami urosił:
Wróć mi urodzaj kochany!”.


Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (3) Brak komentarzy zobacz wszystkie
22.9.2011 (20:33)

Dokładnie to co na większości stronkach...

29.4.2008 (20:26)

ciekawa, bardzo fajnie zrobione. Super ze dodalas fragmenty z tekstu potwierdzajace to co piszesz

15.6.2007 (00:45)

nawet dobra interpretacja... przyda sie!

Teksty kultury


Masz problem z zadaniem?

Tu znajdziesz pomoc!
Wyjaśnimy Ci krok po kroku jak
rozwiązać zadanie.

Zaloguj się lub załóż konto

Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.