profil

Ernest Hemingway

drukuj
satysfakcja 81 % 67 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

ERNEST HEMINGWAY (1899-1961)
KTO:
prozaik
NARODOWOŚĆ:
amerykańska
URODZONY:
21 lipca 1899, Oak Park (Illinois)
ZMARŁ:
2 lipca 1961, Ketchum (Idaho)
DZIEŁA:
"Pożegnanie z bronią" (1929) - powieść
"Trzy opowiadania i dziesięć poematów" (1923) - debiut
"Słońce też wschodzi" (1926) - powieść
"Śmierć po południu" (1932) - powieść
"Zielone wzgórza Afryki" (1935) - powieść
"Mieć i nie mieć" (1937) - powieść
"Komu bije dzwon" (1940) - powieść
"Piąta kolumna" (193) - sztuka
"Za rzekę, w cieniu drzew" (1950) - powieść
"Stary człowiek i morze" (1952) - opowieść
"Niebezpieczne lato" (1953) - zbiór opowiadań

Z UZASADNIENIA NAGRODY:
Otrzymał ją za utwór "Stary człowiek i morze". Członek Akademii Szwedzkiej, Anders sterling powiedział, że "w tym opowiadaniu, gdzie mowa o prostym rybaku, otwiera się przed nami dola człowiecza, jaśnieje duch walki bez jakiejkolwiek materialnej wygody... to hymn o moralnym zwycięstwie, które otrzymuje człowiek poniósłszy klęskę".
FAKTY Z ŻYCIORYSU:
Przez długi czas biografowie jako datę urodzin Hemingwaya podawali rok 1898. Młody Ernest, aby móc po ukończeniu szkoły zostać reporterem w kansaskim dzienniku "Star", zafałszował swoją metrykę. Życiorys Hemingwaya zaczynał się konfabulacją i rzeczywiście był najbardziej burzliwym wśród wszystkich laureatów literackiej Nagrody Nobla. Ernest był synem śpiewaczki operowej i rozkochanego w sporcie lekarza-terapeuty, który w 1928 r. popełnił samobójstwo. Od ojca przejął zamiłowanie do boksu i futbolu. Pasjonował się myśliwstwem i rybołówstwem. Już w szkole redagował pisemko "Trapeze", w którym zamieszczał pierwsze próbki literackie. W 1917 r. chciał zaciągnąć się na ochotnika do armii amerykańskiej, walczącej w Europie. Zdyskwalifikowała go wada wzroku. Rok później znalazł się jednak jako szofer Czerwonego Krzyża na froncie włoskim. 8 lipca ranny dwunastoma odłamkami pocisku moździerzowego zdolał wynieść z pola walki kontuzjowanego żołnierza włoskiego. Przebywał jakiś czas w szpitalu w Mediolanie, gdzie z dala od zgiełku wojny zakochał się w amerykańskiej siostrze miłosierdzia. Epizod ten wykorzysta później w napisanej w 1929 r. powieści "Pożegnanie z bronią", która stanie się (obok dzieł Remarque'a) najwybitniejszym przykładem międzywojennej literatury pacyfistycznej. Bohaterem książki jest przerażony bezsensem wojny dezerter, który w położonej daleko od frontu wiosce przeżywa romans z ukochaną kobietą. Po wyjściu ze szpitala Hemingway wrócił na front, by służyć we włoskiej piechocie. Dwukrotnie odznaczano go orderami za bohaterstwo na placu boju. Spokojne życie w Michigan, gdzie osiadł po zakończonej wojnie, szybko mu obrzydło. Za namową pisarza Sherwooda Andersona, którego styl sparodiuje później w satyrze "Wiosenne potoki", postanawia wyjechać do Europy. Anderson namawia go na Paryż, aby - jak powiada - wyrwać się z bezdusznej amerykańskiej atmosfery. W 1921 r. Hemingway wyjeżdża tam jako korespondent tygodnika "Toronto Star", z którym współpracował już od 1917 r. Wcześniej żeni się z Hadley Richardson. Hemingway sporo podróżuje po Europie, a w 1922 r. jest korespondentem wojennym podczas konfliktu grecko-tureckiego; przeprowadza wywiady z Clemenceau, Lloyd George'em i Mussolinim, głównym miejscem jego pobytu pozostaje Paryż. Tu debiutuje w 1923 r. zbiorem "Trzy opowiadania i dziesięć poematów". Tu też wchodzi w środowisko pisarzy amerykańskich, którzy porzucili ojczyznę. Poznaje Ezrę Pounda, Francisa Scotta Fitzgeralda, Johna Dos Passosa, Archibalda MacLeisha oraz Gertrudę Stein. Ta ostatnia zwróci się kiedyś do niego ze słowami: "You are all a lost generation" (Wszyscy jeateście straconym pokoleniem). To zdanie posłuży Hemingwayowi za motto wydanej w 1926 r. powieści "Słońce też wschodzi". Pisarz ukazuje w niej pesymistyczny obraz własnej generacji: duchowych impotentów (Jack, główny bohater, jest nawet impotentem fizycznym), którzy sensu życia szukają w boksie, corridzie, pijaństwie i seksie. Powieść ta zapoczątkowała żywy do dziś w literaturze ameiykańskiej wątek "straconego pokolenia". W 1927 r. po rozwodzie z Hadley pisarz zawiera kolejne małżeństwo z dziennikarką Pauline Pfeiffer. Przeprowadza się na Florydę, gdzie spędzi jedenaście lat. W tym okresie powstają utwory, o których Gustaw Herling-Grudziński pisał, iż swoje źródło mają w tym, co Hiszpanie nazywają "cojones" (czyli "jaja"). Jest to literatura "prawdziwego mężczyzny", eksplorująca wątki hiszpańskiej corridy ("Śmierć po południu", 1932), afrykańskiego safari ("Zielone wzgórza Afryki", 1935) - napisane po kilkumiesięcznym pobycie na Czarnym Lądzie) i kontrabandy podczas Wielkiego Kryzysu ("Mieć i nie mieć", 1937). Przez krytyków powieści te uznane zostały za przykład męskiego sentymentalizmu. Ten okres w twórczości Hemingwaya kończy się wraz z wybuchem wojny domowej w Hiszpanii. Pisarz opowiada się po stronie republikanów, organizuje dla nich zbiórkę pieniędzy i wyjeżdża jako korespondent wojenny. Pisze komentarz propagandowy do filmu "Ziemia hiszpańska". Największy rozgłos przynosi mu wydana w 1940 r. powieść "Komu bije dzwon", poświęcona właśnie wojnie domowej i uznawana przez krytyków za najwybitniejsze dzieło Hemingwaya. Opatrzona mottem z poezji angielskiego poety metafizycznego Johna Donne'a: "Nigdy nie pytaj, komu bije dzwon; on bije dla ciebie", przyniosła przewartościowanie dotychczasowej postawy pisarza. W miejsce negacji idei oraz potrzeby mocnych wrażeń pojawiła się próba odnalezienia wartości pozytywnych. Z malarza "straconego pokolenia" Hemingway zamienił się w piewcę "odzyskanej generacji".Po powrocie z Hiszpanii pisarz rozstał się ze swoją drugą żoną i poślubia korespondentkę wojenną Martę Gellhorn, którą poznał w czasie bombardowania w Madrycie, gdzie pisał jedyną w życiu sztukę teatralną pt. "Piąta kolumna". Przeniósł się w 1938 r. na Kubę, jeździł do Chin na front japoński, na własnym jachcie "Pilar" ścigał niemieckie łodzie podwodne, w 1944 r. w charakterze korespondenta wojennego brał udział w lądowaniu aliantów w Normandii, na czele sformowanego przez siebie oddziału zdobywał Paryż, walczył na terytorium Niemiec. Właśnie: "walczył", a nie "obserwował", jak przystało korespondentowi. Z tego powodu wszczęto przeciw niemu śledztwo za naruszanie praw Konwencji Genewskiej. Później je umorzono i odznaczono Hemingwaya orderem. Po wojnie nastąpił kolejny rozwód i małżeństwo, tym razem ostatnie, z dziennikarką "Timesa" Mary Welsh. W 1949 r. Hemingway podczas polowania na kaczki pod Wenecją ulega ciężkiemu wypadkowi, który omal nie pozbawia go wzroku, a nawet życia. Zdarzenie to wykorzysta w wydanej rok później powieści "Za rzekę, w cień drzew". Krytyka dosłownie zmiażdżyła tę książkę. Autora, który był wówczas u szczytu sławy nazwano zmanieryzowanym i samolubnym. Rehabilitacja następuje w 1952 r. - na łamach czasopisma "Life" pojawia się opowieść pt. "Stary człowiek i morze". Pisarz otrzymuje za nią w 1953 r. Nagrodę Pulitzera, a rok później - Nagrodę Nobla. Członek Akademii Szwedzkiej, Anders sterling powiedział, że "w tym opowiadaniu, gdzie mowa o prostym rybaku, otwiera się przed nami dola człowiecza, jaśnieje duch walki bez jakiejkolwiek materialnej wygody... to hymn o moralnym zwycięstwie, które otrzymuje człowiek poniósłszy klęskę". Z powodu choroby pisarz nie mógł stawić się po odbiór nagrody. W jego imieniu wystąpił konsul USA w Szwecji, który przeczytał wykład Hemingwaya. "Twórczość to w najlepszym wypadku samotność", pisał laureat. "Pisarz rośnie w osądzie społecznym i płaci za to ofiarę swojej samotności. Pisarz tworzy sam i, jeśli jest to pisarz dobry, to każdego dnia przychodzi mu stykać się z wiecznością - albo z jej brakiem". Hemingway nie ustawał w podróżach. Podczas wyprawy do Afryki w 1953 r. przeżył w ciągu jednej doby dwie katastrofy lotnicze samolotów, którymi leciał. Leżąc później w szpitalu bawił się znakomicie czytając artykuły wspomnieniowe o sobie, bowiem po świecie rozniosła się pogłoska o jego śmierci. W tym samym roku po raz pierwszy od czasów wojny domowej władze w Madrycie pozwalają mu na wjazd do Hiszpanii; efektem tego będzie zbiór opowiadań "Niebezpieczne lato". W 1959 r. pisarz opuszcza Kubę i osiedla się w Ketchum w stanie Idaho. Przeżywa załamanie nerwowe, dwukrotnie trafia do kliniki, trzykrotnie usiłuje popełnić samobójstwo. 2 lipca 1961 r. odbiera sobie życie strzałem w usta z myśliwskiej fuzji. Na wieść o tym amerykański pisarz Norman Mailer powie: "Poczuliśmy się przez Hemingwaya zdradzeni". Pisarz, który w swych najsłynniejszych utworach, był apologetą życia, skończył z nim, gdy przestało dopisywać mu zdrowie i fantazja literacka, gdy na skutek starości - nie mógł być już bohaterem swych dzieł. Pośmiertnie wydano jeszcze m.in. tom wspomnień o Paryżu lat 20-tych, pt. "Ruchome Święto", ale nie zmieniło już ono w niczym reputacji pisarza, który jeszcze za życia stał się postacią legendarną. Wywarł wielki wpływ na XX-wieczną literaturę, przede wszystkim swoim oszczędnym, uformowanym przez dziennikarstwo, telegraficznym stylem. Jako wróg abstraktu do perfekcji rozwinął technikę behawiorystyczną, będąc mistrzem w opisie doznań fizycznych. Dla jego bohaterów najważniejszymi wartościami były honor i godność. Jak pisał w "Starym człowieku i morzu": "Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać".


Przydatna praca? Tak Nie
Wersja ściąga: ernest_hemingway.doc
Komentarze (5) Brak komentarzy zobacz wszystkie
23.2.2011 (20:57)

normalnie zryte jak niewiem co poprostu ŻAL .COM ITP LOL xD

31.1.2011 (17:44)

ta praca to dno dostałem za nią niedostateczny

1.4.2009 (18:25)

świetne ! to jest właścnie to czysto przejżyście od razu jak patrze widze to co szukam a w innych trzeba przeczytać całe żeby znalźć szukanego ; ) świetna praca - 6 ; )

1.10.2008 (15:42)

wielkie dzięki tego potrzebowałem :)

7.5.2007 (18:06)

Bardzo fajne są na początku dane autora i to co napisał bo akurat tego szukałam :P :O ;)

Teksty kultury


eju3220 rozwiązanych zadań
punktów za rozwiązanie do 8 rozwiązań 0 z 2
Rozwiązuj

Masz problem z zadaniem?

Tu znajdziesz pomoc!
Wyjaśnimy Ci krok po kroku jak
rozwiązać zadanie.

Zaloguj się lub załóż konto

Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.