profil

satysfakcja 59 % 135 głosów

Wynik finansowy

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

1.Opisz i scharakteryzuj wynik finansowy netto i jego rozliczenie.

Prowadząc działalność gospodarczą, przedsiębiorstwo może osiągnąć dodatni (pozytywny) wynik finansowy, kiedy przychody będą wyższe od kosztów lub też może osiągać wartość ujemną (negatywną), wówczas, kiedy to koszty osiągną wyższą wartość. Tylko dodatni wynik finansowy jest zyskiem, natomiast wynik ujemny jest stratą.
Wynik finansowy stanowi, wyrażony w mierniku pieniężnym, rezultat działalności jednostki gospodarczej osiągnięty w pewnym okresie. Rezultat ten może być dodatni (zysk bilansowy) lub ujemny (strata bilansowa). Na wielkość wyniku finansowego wpływają:
1. wyniki na działalności gospodarczej,
2. wyniki działalności finansowej,
3. straty i zyski nadzwyczajne powstałe na różnej działalności jednostki.


Prowadząc działalność gospodarczą, przedsiębiorstwo może osiągnąć dodatni (pozytywny) wynik finansowy, kiedy przychody będą wyższe od kosztów lub też może osiągać wartość ujemną (negatywną), wówczas, kiedy to koszty osiągną wyższą wartość. Tylko dodatni wynik finansowy jest zyskiem, natomiast wynik ujemny jest stratą.
Wynik finansowy stanowi, wyrażony w mierniku pieniężnym, rezultat działalności jednostki gospodarczej osiągnięty w pewnym okresie. Rezultat ten może być dodatni (zysk bilansowy) lub ujemny (strata bilansowa). Na wielkość wyniku finansowego wpływają:
1. wyniki na działalności gospodarczej,
2. wyniki działalności finansowej,
3. straty i zyski nadzwyczajne powstałe na różnej działalności jednostki.
Wynik finansowy na działalności operacyjnej powstaje przez skorygowanie wyniku ze sprzedaży o pozostałe przychody i koszty operacyjne, np. ze sprzedaży majątku trwałego.
Wynik finansowy brutto na działalności gospodarczej ustalany jest po uwzględnieniu wyniku na działalności finansowej, który ustalamy jako różnicę między przychodami i kosztami finansowymi, np. na sprzedaży papierów wartościowych.
Wynik finansowy brutto uwzględnia zdarzenia nadzwyczajne, np. różnicę między wartością skradzionego majątku a odszkodowaniem uzyskanym z firmy ubezpieczeniowej.
Wynik finansowy netto ustalany jest przez pomniejszenie wyniku brutto o podatek dochodowy lub inne obowiązkowe obciążenia wyniku. Prezentacja różnych rodzajów wyniku pozwala ustalić, który rodzaj działalności jest bardziej rentowny.
Wynik z działalności finansowej ma swoje źródło w aktywności firmy na rynku kapitałowym. Ustawa przewiduje, że rachunek zysków i strat może być sporządzony w formie dwustronnej tabeli, w której po stronie lewej ujmuje się globalne sumy wszystkich kosztów i strat nadzwyczajnych w rozbiciu na poszczególne ich rodzaje, natomiast po stronie prawej globalne sumy wszystkich rodzajów przychodów i zysków nadzwyczajnych. Poszczególne rodzaje wyników finansowych, jeśli mają wartość dodatnią, są umieszczane po lewej stronie rachunku, jeśli zaś ujemną po prawej jego stronie.
Rachunek zysków i strat może być również przedstawiony w układzie jednostronnym. Jest to tzw. układ drabinkowy, w którym poszczególne rodzaje przychodów i kosztów są ujmowane w pozycjach kolejno po sobie następujących, co umożliwia łatwe ustalenie poszczególnych cząstkowych wyników finansowych.
Różnica między przychodami ze sprzedaży, a kosztami ich uzyskania informuje o wyniku na działalności gospodarczej. Korygując wynik na działalności gospodarczej o straty i zyski nadzwyczajne otrzymuje się wynik brutto. Natomiast wynik netto uzyskuje się odejmując od wyniku brutto obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego.
Ustalenie kosztów osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów może być różne w zależności od wariantu ewidencji kosztów.
W związku z tym dozwolone są dwa warianty wyznaczania wyniku finansowego:
1). kalkulacyjny – jeżeli koszty uzyskania przychodów będą wykazywane w układzie kalkulacyjnym,
2). porównawczy – jeżeli koszty uzyskania przychodów będą wykazywane w układzie rodzajowym.
Wariant kalkulacyjny – może znajdować zastosowanie wówczas, gdy w danej jednostce gospodarczej ponoszone koszy są ewidencjonowane:
- tylko według rodzajów działalności,
- jednocześnie w układzie rodzajowym i w układzie według rodzajów i typów działalności.
Wariant porównawczy – można stosować, gdy w jednostce gospodarczej koszty są ewidencjonowane:
- tylko w układzie rodzajowym,
- jednocześnie w układzie rodzajowym i w układzie według rodzajów i typów działalności.
Wariant kalkulacyjny polega na ustaleniu kosztu wytworzenia sprzedanych produktów, kosztów sprzedaży oraz kosztów ogólnych zarządu. W tej wersji, po przeksięgowaniach na konto 860 „Wynik finansowy” przychodów ze sprzedaży i odpowiadających tym przychodom kosztów, jednostka może ustalić wynik ogólny na swojej działalności. Może także ustalić wyniki cząstkowe uzyskane ze sprzedaży w zakresie każdego z rodzajów wykonywanej działalności, np. usługowej, handlowej itp. Kolejność jest zazwyczaj taka: z datą 31 grudnia zostają przeksięgowane koszty ogólnozakładowe i koszty sprzedaży, następnie zamykane są konta zespołu 4, czyli koszty rodzajowe, a ich salda przenoszone są na konto 490 „Rozliczenie kosztów” na stronę Dt.
Wariant porównawczy polega na ustaleniu kosztu sprzedanych produktów następuje w drodze korekty kosztów rodzajowych (celem doprowadzenia ich do porównywalności) o tę część, która nie jest związana z osiągniętymi przychodami ze sprzedaży. Tu koszty rodzajowe, czyli zespół 4 przenoszony jest nie, na 490, ale wprost na 860 „Wynik finansowy”. Korekta kosztów rodzajowych do poziomu kosztu własnego sprzedaży odbywa się poprzez zmniejszenie bądź zwiększenie stanu produktów. Porównania kosztów rodzajowych i kosztu własnego dokonuje się dopiero na koncie 490 „Rozliczenie kosztów”. Oba warianty rachunku zysków i strat różnią się więc wyłącznie sposobem ujęcia kosztu wytworzenia sprzedanych produktów.
Na konto 860 „Wynik finansowy”, niezależnie od wariantu, przenosi się salda następujących kont:
1) na stronę Wn – wartość sprzedanych: materiałów, towarów i składników majątku trwałego, pozostałe koszty operacyjne, koszty finansowe, straty nadzwyczajne oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego;
2) na stronę Ma – przychody ze sprzedaży: produktów, materiałów, towarów i składników majątku trwałego, pozostałe przychody operacyjne, przychody finansowe oraz zyski nadzwyczajne.
Na koniec roku obrotowego konto 860 „Wynik finansowy” może wykazywać saldo Wn – oznaczające stratę netto za dany rok, lub saldo Ma, które oznacza zysk pozostający do dyspozycji jednostki gospodarczej. Rozliczenie wyniku finansowego polega na określeniu i zaksięgowaniu przeznaczenia zysku lub sposobu pokrycia straty.
Rozliczenie wyniku finansowego powinno uwzględnić podział wyniku:
a) obligatoryjny, tzn. obowiązkowe zmniejszenie zysku w przedsiębiorstwach państwowych i w jednoosobowych spółkach Skarbu Państwa;
b) fakultatywny – cele na jakie może być przeznaczona część wyniku zależą od decyzji właściciela jednostki gospodarczej, zarządu, walnego zgromadzenia, rady pracowniczej itp.
Obowiązkowe zmniejszenia zysku są ewidencjonowane na koncie 870 „Podatek dochodowy i inne obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego”, którego saldo przenosi się na koniec roku obrotowego w ciężar konta 860 „Wynik finansowy”.
Do ewidencji rozliczenia wyniku finansowego zarówno za rok bieżący, jak też za rok ubiegły w tej części, która pozostaje w dyspozycji jednostki, służy konto 820 „Rozliczenie wyniku finansowego”. W celu rozliczenia wyniku finansowego za rok ubiegły saldo początkowe konta 860 „Wynik finansowy” w roku następnym – na dzień zbadania sprawozdania finansowego za miniony rok – podlega przeniesieniu na konto 820 „Rozliczenie wyniku finansowego”. Po stronie Wn tego konta księguje się wykorzystanie wyniku finansowego lub przeniesienie straty z roku ubiegłego, a po stronie Ma – przeniesienie zysku z roku ubiegłego oraz sfinansowanie straty. Konto to może wykazywać saldo Ma, które oznacza nie podzielony zysk, lub saldo, Wn, które wyraża nie rozliczoną stratę. Saldo to wykazuje się w pasywach bilansu jako nie rozliczony wynik finansowy z lat ubiegłych – jako zysk (wielkość dodatnią) lub stratę (wielkość ujemną).
Wynik finansowy na działalności operacyjnej powstaje przez skorygowanie wyniku ze sprzedaży o pozostałe przychody i koszty operacyjne, np. ze sprzedaży majątku trwałego.
Wynik finansowy brutto na działalności gospodarczej ustalany jest po uwzględnieniu wyniku na działalności finansowej, który ustalamy jako różnicę między przychodami i kosztami finansowymi, np. na sprzedaży papierów wartościowych.
Wynik finansowy brutto uwzględnia zdarzenia nadzwyczajne, np. różnicę między wartością skradzionego majątku a odszkodowaniem uzyskanym z firmy ubezpieczeniowej.
Wynik finansowy netto ustalany jest przez pomniejszenie wyniku brutto o podatek dochodowy lub inne obowiązkowe obciążenia wyniku. Prezentacja różnych rodzajów wyniku pozwala ustalić, który rodzaj działalności jest bardziej rentowny.
Wynik z działalności finansowej ma swoje źródło w aktywności firmy na rynku kapitałowym.
Wynik finansowy pozostający w dyspozycji jednostki może być przeznaczony, np. na zasilenie funduszy specjalnych, wzrost kapitałów zasadniczych (np. kapitału zapasowego), przekazywany na rzecz innych jednostek tytułu posiadanych przez nie udziałów w jednostce dzielącej zysk, na potrzeby własne właściciela i jego rodziny itp. Jeżeli jednostka gospodarcza poniesie stratę bilansową, to powinna być ona pokryta z kapitału zasadniczego (np. z funduszu przedsiębiorstwa, kapitału zapasowego).
Zasady ewidencji na koncie 820 „Rozliczenie wyniku finansowego”
Wn 820 Rozliczenie wyniku finansowego Ma
Przeniesienie straty z roku ubiegłego (Ma konto 860 „Wynik finansowy”).
Przeksięgowanie zysku z roku ubiegłego (Wn konto 860 „Wynik finansowy”).



Zasilenie kapitałów zasadniczych(Ma konto 800 „Kapitały zasadnicze”).
Pokrycie straty bilansowej (Wn konto 800 „Kapitały zasadnicze”).


Wykorzystanie zysku na nagrody, premie dla pracowników, na rzecz innych jednostek, osób posiadających udziały lub akcjonariuszy (Ma konta rozrachunków).

Przeznaczenie części zysku na zwiększenie funduszy specjalnych (Ma konto 850”Fundusze specjalne”).

Konto 820 „Rozliczenie wyniku finansowego” służy do ewidencji podziału wyniku finansowego netto zarówno za bieżący okres obrotowy, jak i za lata poprzednie.
Podział wyniku finansowego następuje na podstawie prawomocnych decyzji organów jednostki.
Podział ten może być następujący:
- w spółkach kapitałowych prawa handlowego – na dywidendy, kapitał zapasowy i kapitał rezerwowy;
- w przedsiębiorstwach państwowych – na wypłaty z zysku nagród i premi oraz na fundusz przedsiębiorstwa (cele rozwojowe) i na inne cele;
- w spółdzielniach – na dywidendy członkowskie, na cele rozwojowe (fundusz zasobowy) i na inne cele.
Ponadto wszystkie jednostki mogą pokrywać z dodatniego wyniku finansowego straty bilansowe powstałe w poprzednich okresach bilansowych.

Schemat funkcjonowania kont: „Wynik finansowy” i „Rozliczenie wyniku finansowego”

Różne konta
Różne konta kosztów i strat 860 Wynik finansowy przychodów i zysków

2) 2) 1) 1)

3)

4)

Kapitał (fundusz) 820 Rozliczenie wyniku finansowego


4) 3)

5) 5)
8) 8)

Rozrachunki z tytułu
udziałów i akcji


6) 6)


Rozrachunki
z tytułu wynagrodzeń


7) 7)




Objaśnienie do schematu:
1. Przeksięgowanie na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych przychodów ze sprzedaży, przychodów finansowych, pozostałych przychodów operacyjnych i zysków nadzwyczajnych.
2. Przeksięgowanie na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych kosztów sprzedanych produktów, wartości sprzedanych towarów według nabycia z kosztami handlowymi, kosztów finansowych, pozostałych kosztów operacyjnych, strat nadzwyczajnych, kosztów zarządu oraz podatku dochodowego i innych obowiązkowych obciążeń wyniku finansowego.
3. Przeksięgowanie zysku netto za rok ubiegły.
4. Przeksięgowanie straty netto za rok ubiegły.
5. Przeznaczenie części zysku na kapitał zapasowy (fundusz zasobowy lub fundusz przedsiębiorstwa) albo na kapitał (fundusz) rezerwowy.
6. Przeznaczenie części zysku na wypłatę dywidend dla wspólników.
7. Przeznaczenie części zysku na nagrody i premie dla pracowników.
8. Pokrycie straty z kapitału zapasowego (funduszu zasobowego lub funduszu przedsiębiorstwa) albo z kapitału (funduszu) rezerwowego.


ZADANIE
Operacje gospodarcze do księgowania:
1) Otrzymano od dostawcy fakturę sprzedaży 50 szt. wyrobu A.
2) Uznanie niedoboru za zawiniony.
3) Przeksięgowanie:
a) rozliczonych kosztów wydziałowych,
b) rozliczonych kosztów zarządu.
4) Wystawiono fakturę korygującą dla odbiorcy „Z”:
a) korekta wartości netto 400,-
b) korekta VAT – 22% 88,-
c) korekta należności 488,-

ROZWIĄZANIE
Operacja 1.
201 Zobowiązania 300 Towary w drodze

1


Operacja 2.

243 Rozliczenie niedoborów, 232 Inne rozrachunki
szkód i nadwyżek z pracownikami

2


Operacja 3.

490 Rozliczenie kosztów 505 Koszty wydziałowe

3a



490 Rozliczenie kosztów 550 Koszty zarządu

3b


Operacja 4.

200 Rozrachunki
730 Sprzedaż towarów 222 VAT – należny z odbiorcą „Z”

400,- 4a). 88,- 4b). 4c). 488,-



Literatura:
1. J. Matuszewicz, P. Matuszewicz – „Rachunkowość od podstaw”, Warszawa 1997 r.
2. Praca zbiorowa pod redakcją Kazimierza Rawickiego – „Rachunkowość finansowa przedsiębiorstw”, Wydawnictwo i dworactwo „EKSPERT”, Wrocław 2000 r.
3. H. Fabiś, M. Pietraszewski – Przygotowanie do prowadzenia działalności usługowej”, część 2, Wydawnictwo eMPi2, Poznań 2003 r.
4. Internet – www.studenci.pl , dnia 23.02.2005 r.
5. Pomoc p. Anny Marszałek, pracującej w firmie gdzie odbywam praktykę zawodową „Centrum Radom“ ul. Kalińska 4.


Załączniki:
Autor szalona775
Przydatna praca? Tak Nie
Wersja ściąga: wynik_finansowy.doc
Komentarze (0) Brak komentarzy zobacz wszystkie
Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.