profil

Treść "Gawędy o miłości do ziemi ojczystej" Wisławy Szymborskiej.

drukuj
satysfakcja 88 % 709 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Wiesława Szymborska

Gawęda o miłości do ziemi ojczystej

Bez tej miłości można żyć,
mieć serce suche jak orzeszek,
malutki los naparstkiem pić
z dala od zgryzot i pocieszeń,
na własną miarę znać nadzieję,
w mroku kryjówkę sobie uwić,
o blasku próchna mówić „dnieje”,
o blasku słońca nic nie mówić.

Jakiej miłości brakło im,
że są jak okno wypalone,
rozbite szkło, rozwiany dym,
jak drzewo z nagła powalone,
które za płytko wrosło w ziemię,
któremu wyrwał wiatr korzenie
i jeszcze żyje cząstkę czasu,
ale już traci swe zielenie
i już nie szumi w chórze lasu?

Ziemio ojczysta, ziemio jasna,
nie będę powalonym drzewem.
Codziennie mocniej w ciebie wrastam
radością, smutkiem, dumą, gniewem.
Nie będę jak zerwana nić.
Odrzucam pusto brzmiące słowa.
Można nie kochać cię - i żyć,
ale nie można owocować.


Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (18) Brak komentarzy
13.2.2012 (20:53)

mówiłam z pamieci na akademi z 11 listopada i dostała 6 !!!:)

12.2.2012 (10:21)

Jeszcze z lat liceum ( a ukończyłam je w 1979roku) - znam ten wiersz na pamięć.
Dla mnie jest piękny i cieszę się, że przez tyle lat pamiętam go.

4.2.2012 (12:58)

to imię to Wisława Szymborska

Teksty kultury